((پێدڤییه ل سه‌ر هه‌ر موسلمانه‌كی كو د هه‌ر حه‌فت ڕۆژاندا ڕۆژه‌كێ خۆ بشۆت، و د وێ ڕۆژێدا سه‌رێ خۆ و له‌شێ خۆ هه‌مییێ بشۆت)).
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت:
((پێدڤییه ل سه‌ر هه‌ر موسلمانه‌كی كو د هه‌ر حه‌فت ڕۆژاندا ڕۆژه‌كێ خۆ بشۆت، و د وێ ڕۆژێدا سه‌رێ خۆ و له‌شێ خۆ هه‌مییێ بشۆت)).
«حَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ أَنْ يَغْتَسِلَ فِي كُلِّ سَبْعَةِ أَيَّامٍ يَوْمًا، يَغْسِلُ فِيهِ رَأْسَهُ وَجَسَدَهُ».
پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ڕاگه‌هاند: كو مافه‌كێ مۆكم و پشتڕاسته ل سه‌ر هه‌ر موسلمانه‌كێ پێگه‌هشتی و خودان ئه‌قڵ كو د هه‌ر حه‌فت ڕۆژێن حه‌فتییێدا ڕۆژه‌كێ سه‌رێ خۆ بشۆت، ڤێجا د وێ ڕۆژێدا سه‌رێ خۆ و له‌شێ خۆ پاقژ بكەت، دا كو هه‌رده‌م یێ پاقژ بیت و باشترین ڕۆژ ژی بۆ ڤێ چه‌ندێ ڕۆژا ئه‌ینییێیه، وه‌كی د هنده‌ك ڤه‌گوهاستنێن دیدا هاتی، و خۆشویشتن ل ڕۆژا ئه‌ینییێ به‌ری نڤێژێ سوننه‌ته‌كا بهێز و پشتڕاستكرییه، خۆ ئه‌گه‌ر ل ڕۆژا پێنجشه‌مبییێ ژی سه‌رێ خۆ شویشتبیت. ئه‌و تشتێ ڤێ فه‌رمانێ ژ واجببوونێ دگوهۆڕیت بۆ سوننه‌تبوونێ؛ گۆتنا دایكا مه عائیشایێیه (خودێ ژێ ڕازی بیت) ده‌مێ گۆتی: ((خه‌لك خودان كار بوون و ده‌مێ دچوونه نڤێژا ئه‌ینییێ ب وێ ڕه‌وشا خۆ (ل سه‌ر كاری) دچوون، ڤێجا بۆ وان هاته گۆتن: خۆزی هه‌وه سه‌رێ خۆ شویشتبا)) بۆخاری ڤێ فه‌رمووده‌یێ ڤه‌دگوهێزیت، د ڤه‌گوهاستنه‌كا دی یا ویدا هاتییه: ((بێهن ژ وان دهاتن))، ئانكو: بێهنا خۆهێ و یێن وه‌كی وێ ژ وان دهات، د گه‌ل ڤێ چه‌ندێ ژی ب وان هاته گۆتن: خۆزی هه‌وه سه‌رێ خۆ شویشتبا))، ڤێجا كه‌سێن دی هێشتا ژ هه‌ژیتره بۆ وان ئه‌و سه‌رێ خۆ بشوون.
...:
گرنگیدانا ئیسلامێ ب پاقژییێ و خۆشویشتنێ.
خۆشویشتن ل ڕۆژا ئه‌ینییێ سوننه‌ته‌كا بهێز و پشتڕاستكرییه بۆ نڤێژێ.
بەحسکرنا سەری ب ڕەنگەکێ تایبەت، هەر چەندە بەحسکرنا لەشی سەر ژی دکەڤیتە د بنڤە، ئەڤە ژی بۆ گرنگیدانێیە ب سەری.
خۆشویشتن واجب دبیت ل سه‌ر هه‌ر كه‌سه‌كێ بێهنه‌كا خراب و نه‌خۆش ژێ بهێت كو ببیته ئه‌گه‌رێ بێزاركرنا خه‌لكی.
باشترین ڕۆژ بۆ خۆشویشتنێ ڕۆژا ئه‌ینییێیه ژ به‌ر قه‌در و بهایێ وێ.
(2/ 7) (903).
زێده‌تر (5)
صه‌حیحا بۆخاری (2/ 5) (897).
صه‌حیحا موسلمی (2/ 582) (849).
عمدة القاري شرح صحيح البخاري (6/ 193).
إرشاد الساري لشرح صحيح البخاري (2/ 169).
التيسير بشرح الجامع الصغير للمناوي (1/951).