“ចូរពួកអ្នកប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះការមើលស្រាលបាបកម្មតូច។
អំពី សះល៍ ពិន សាអាត់ رضي الله عنه បាននិយាយថា៖ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖
“ចូរពួកអ្នកប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះការមើលស្រាលបាបកម្មតូច។ តាមពិត ការប្រៀបធៀបការមើលស្រាលចំពោះបាបកម្មតូច គឺប្រៀបដូចជាក្រុមមួយដែលចុះទៅបាតជ្រលងភ្នំមួយ ម្នាក់យកឈើតូចមួយ ម្នាក់យកឈើតូចមួយ រហូតដល់ពួកគេអាចចម្អិននំបុ័ងរបស់ពួកគេបាន។ ហើយពិតណាស់ ការមើលស្រាលចំពោះបាបកម្មតូចនោះ នៅពេលណាដែលអ្នកប្រព្រឹត្តវាត្រូវបានគេយកទោស វានឹងបំផ្លាញរូបគេ”។
«إِيَّاكُمْ وَمُحَقَّرَاتِ الذُّنُوبِ، فَإِنَّمَا مَثَلُ مُحَقَّرَاتِ الذُّنُوبِ كَقَوْمٍ نَزَلُوا فِي بَطْنِ وَادٍ، فَجَاءَ ذَا بِعُودٍ، وَجَاءَ ذَا بِعُودٍ، حَتَّى أَنْضَجُوا خُبْزَتَهُمْ، وَإِنَّ مُحَقَّرَاتِ الذُّنُوبِ مَتَى يُؤْخَذْ بِهَا صَاحِبُهَا تُهْلِكْهُ».
ណាពី ﷺ លោកបានព្រមានចំពោះការធ្វេសប្រហែសក្នុងការប្រព្រឹត្តបាបកម្មតូច និងការបន្តប្រព្រឹត្តវាដដែលៗ ព្រោះថា កាលណាដែលវាប្រមូលផ្តុំគ្នា នោះវាអាចធ្វើឲ្យអន្តរាយបាន។ ហើយលោកបានលើកឧទាហរណ៍អំពីក្រុមមួយដែលពួកគេចុះទៅបាតជ្រលងភ្នំ ហើយពួកគេម្នាក់ៗនាំយកឈើតូចមួយ។ លុះពេលដែលពួកគេប្រមូលផ្តុំឈើដែលពួកគេនាំមក គឺពួកគេអាចចម្អិននំបុ័ងរបស់ពួកគេបាន។ ជាការពិតណាស់ ការមើលស្រាលចំពោះបាបកម្មតូចនោះ នៅពេលណាដែលអ្នកប្រព្រឹត្តវាត្រូវបានគេយកទោសដោយរូបគេមិនបានសារភាពកំហុស(តាវហ្ពាត់) ឬអល់ឡោះអភ័យទោសឲ្យរូបគេទេនោះ វានឹងបំផ្លាញរូបគេជាមិនខាន។
ក្នុងចំណោមការចង្អុលបង្ហាញរបស់ណាពី ﷺ គឺការលើកជាឧទាហរណ៍ដើម្បីពន្យល់ឲ្យកាន់តែងាយយល់។
ព្រមានពីអំពើបាបតូចតាចដែលគេមើលរំលង និងជំរុញឱ្យរួសរាន់ជម្រុះវាចេញ។
ការមើលស្រាលចំពោះបាបកម្មតូចមានអត្ថន័យច្រើនយ៉ាង៖ ទីមួយ. គេប្រព្រឹត្តអំពើបាបដោយគិតថាវាជាបាបកម្មតូចតាច ខណៈដែលវាជាបាបកម្មធំចំពោះអល់ឡោះ។ ទីពីរ. គេប្រព្រឹត្តអំពើបាបតូចតាចដោយមិនខ្វល់ចំពោះវា និងមិនសារភាពកំហុសពីអំពើបាបបោះ ធ្វើឱ្យអំពើបាបតូចតាចនោះប្រមូលផ្តុំគ្នាកាន់តែធំទៅៗ រហូតដល់វាបំផ្លាញរូបគេបាន។ ទីបី. គេប្រព្រឹត្តអំពើបាបតូចតាចដោយមិនខ្វល់ចំពោះវា ដែលវាអាចក្លាយជាមូលហេតុនាំឱ្យរូបគេធ្លាក់ក្នុងអំពើបាបធំៗដែលនាំឱ្យវិនាស។
មុសណាត់អះម៉ាត់ (37/ 466) (22808).
បន្ថែមទៀត (2)
التيسير بشرح الجامع الصغير (1/ 405).
فيض القدير (3/ 127).