Skip to content

સામાન્ય અને નાના ગુનાહ કરવાથી પણ બચો

સહલ બિન સઅદ રઝી અલ્લાહુ અન્હુ રિવાયત કરે છે, તેમણે કહ્યું: અલ્લાહના પયગંબર સલ્લલ્લાહુ અલૈહિ વસલ્લમએ કહ્યું:

«સામાન્ય અને નાના ગુનાહ કરવાથી પણ બચો, એટલા માટે કે નાના ગુનાહોનું ઉદાહરણ તે કોમ જેવું છે, જે એક ગુફામાં રોકાયા, એક વ્યક્તિ એક લાકડી લઈને આવે, બીજો બીજી લાકડી લઈને આવ્યો આમ (લાકડીઓ ભેગી કરી તેઓ પોતાની) રોટલીઓ બનાવી લે છે, તે રીતે જ કારણકે કેટલીક વખત નાના ગુનાહ્ પણ એકઠા થઈ માનવીને નષ્ટ કરી દે છે».

«إِيَّاكُمْ وَمُحَقَّرَاتِ الذُّنُوبِ، فَإِنَّمَا مَثَلُ مُحَقَّرَاتِ الذُّنُوبِ كَقَوْمٍ نَزَلُوا فِي بَطْنِ وَادٍ، فَجَاءَ ذَا بِعُودٍ، وَجَاءَ ذَا بِعُودٍ، حَتَّى أَنْضَجُوا خُبْزَتَهُمْ، وَإِنَّ مُحَقَّرَاتِ الذُّنُوبِ مَتَى يُؤْخَذْ بِهَا صَاحِبُهَا تُهْلِكْهُ».

આ હદીષને ઈમામ અહમદ રહિમહુલ્લાહએ રિવાયત કરી છે
સહીહ (આ હદીષ સાચા દરજજાની છે)
સમજૂતી

આ હદીષમાં નબી સલ્લલ્લાહુ અલૈહિ વસલ્લમએ નાના ગુનાહોને સામાન્ય સમજી કરવાથી રોક્યા છે, જ્યારે તે વધી જાય છે તો નષ્ટતાનું કારણ બને છે, તેના માટે એક ઉદાહરણ આપ્યું કે એક કોમ એક ગુફામાં ઉતરે છે, (તેમને ખાવાની જરૂર પડી, તેઓ આગ સળગાવવા માટે), એક વ્યક્તિ એક નાની લાકડી લઈને આવે, બીજો બીજી નાની લાકડી લઈને આવે, અહીં સુધી કે (આગ સળગી જાય) અને રોટલીઓ બની જાય, એવી જ રીતે નાના નાના ગુનાહ ક્યારે તેની પકડ કરી લેવામાં આવે અને તૌબા કરવાનો પણ સમય ન મળે અથવા અલ્લાહ પાસે માફી માગવાનો પણ સમય ન મળે અને તે નષ્ટ થઈ જાય.

હદીષથી મળતા ફાયદા

નબી સલ્લલ્લાહુ અલૈહિ વસલ્લમનું મસઅલાને સમજાવવા માટે અને સ્પષ્ટ કરવા માટે માર્ગદર્શન કે આપ સલ્લલ્લાહુ અલૈહિ વસલ્લમ ઉદાહરણ આપી સમજાવતા હતા.

નાના અને સામાન્ય ગુનાહોથી પણ બચવું જોઈએ, અને લોકોને તેના કફ્ફારા માટે તૈયાર રહેવાની તાકીદ.

ગુનાહોને સામાન્ય સમજવું, તેના કેટલાક અર્થ થાય છે: પહેલું: બંદો ગુનાહ કરતો રહે છે એ અનુમાન લગાવીને કે તે નાના ગુનાહ છે, જ્યારે કે અલ્લાહ પાસે તે કબીરહ ગુનાહો માંથી હોય છે, બીજું: બંદો નાના ગુનાહ કરતો રહે છે, તેની ચિંતા કર્યા વિના, તેના પર તૌબા પણ નથી કરતો અહીં સુધી કે નાના ગુનાહ ભેગા થઈ તેને નષ્ટ કરી દે છે, ત્રીજું: નાના નાના ગુનાહની પરવા કર્યા વગર તે સતત ગુનાહ કરતો રહે છે, અહીં સુધી કે તે ગુનાહ મોટા ગુનાહોનું સ્વરૂપ લઈ લે છે.

સંદર્ભ

મુસ્નદ એહમદ (37/ 466) (22808).

વધુ (2)

التيسير بشرح الجامع الصغير (1/ 405).

فيض القدير (3/ 127).