Skip to content

“ជនណាដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោក ចូរឲ្យគេនិយាយអ្វីដែលល្អ ឬនៅស្ងៀម

អំពី អាពូហ៊ូរ៉យរ៉ោះ رضي الله عنه អំពី រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖

“ជនណាដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោក ចូរឲ្យគេនិយាយអ្វីដែលល្អ ឬនៅស្ងៀម។ ជនណាដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោក ចូរឲ្យគេផ្តល់តម្លៃដល់អ្នកជិតខាងរបស់ខ្លួន។ ហើយជនណាដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោក ចូរឲ្យគេផ្ដល់តម្លៃដល់ភ្ញៀវរបស់ខ្លួន”។

«مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ».

រាយការណ៍ដោយ អាល់ពូខរី និងមូស្លីម
ហាទីស្ហសហេស
ពន្យល់

ណាពី ﷺ លោកបានបញ្ជាក់ថា ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំបម្រើអល់ឡោះដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោក ជាទីកន្លែងដែលពួកគេត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់ និងជាថ្ងៃដែលគេតបស្នងចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេនោះ ជំនឿរបស់ពួកគេនឹងជំរុញពួកគេឲ្យធ្វើនូវទង្វើទាំងនេះ៖ ទីមួយ. និយាយនូវពាក្យសម្តីដែលល្អ៖ ដូចជាតាសពេស្ហ តះលីល ការប្រើគ្នាឲ្យធ្វើល្អ ហាមឃាត់គ្នាពីអំពើអាក្រក់ និងផ្សះផ្សារវាងមនុស្សលោកជាដើម។ តែប្រសិនបើគេមិនបានប្រើសម្តីរបស់ខ្លួនធ្វើនូវប្រការទាំងនេះទេ ចូរឲ្យគេប្រកាន់ខ្ជាប់ភាពស្ងប់ស្ងៀម កុំប្រើសម្តីនិយាយឲ្យប៉ះពាល់អ្នកដទៃ និងត្រូវថែរក្សាអណ្តាតរបស់ខ្លួនឲ្យបានល្អ។ ទីពីរ. ផ្តល់តម្លៃដល់អ្នកជិតខាង៖ តាមរយៈការធ្វើល្អទៅកាន់ពួកគេ និងមិនត្រូវធ្វើអ្វីដែលប៉ះពាល់ដល់ពួកគេ។ ទីបី. ផ្តល់តម្លៃដល់អ្នកភ្ញៀវដែលមកសួរសុខទុក្ខ៖ តាមរយៈការនិយាយនូវពាក្យសម្តីល្អៗ និងផ្តល់អាហារជូនភ្ញៀវជាដើម។

មេរៀនដែលទាញបានពីហាទីស្ហ

ការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោក គឺជាប្រភពនៃប្រការល្អទាំងឡាយ និងជំរុញឲ្យធ្វើនូវអំពើល្អ។

ប្រុងប្រយ័ត្នពីគ្រោះថ្នាក់នៃអណ្តាត។

សាសនាឥស្លាម គឺជាសាសនានៃការស្រឡាញ់រាប់អាន និងផ្តល់តម្លៃ។

ប្រការទាំងនេះ គឺជាផ្នែកមួយនៃជំនឿ(អ៊ីម៉ាន់) និងជាសុជីវធម៌មួយដែលគេកោតសរសើរ។

ការនិយាយច្រើនអាចធ្លាក់ចូលទៅក្នុងប្រការដែលគេមិនពេញចិត្ត(ម៉ាក្រុះ) ឬប្រការដែលគេហាមឃាត់(ហារ៉ាំ) ហើយការនៅស្ងៀម តែងនាំមកនូវសុវត្ថិភាព លើកលែងតែការនិយាយអ្វីដែលល្អៗ។

ឯកសារយោង

សហេស អាល់ពូខរី (8/ 11) (6018).

សហេស មូស្លីម (1/ 68) (47).

បន្ថែមទៀត (5)

التحفة الربانية في شرح الأربعين حديثًا النووية.

(ص34).

شرح الأربعين النووية.

لابن عثيمين (ص176).

شرح النووي على مسلم (2/ 18).