«آیاتی بر من نازل شده - یا نازل گشته - که هرگز مانند آنها دیده نشده است؛ [آنها] معوذتین هستند».
از عُقبة بن عامر رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و سلم به من فرمودند:
«أُنْزِلَ -أَوْ أُنْزِلَتْ- عَلَيَّ آيَاتٌ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ قَطُّ، الْمُعَوِّذَتَيْنِ». یعنی: «آیاتی بر من نازل شده - یا نازل گشته - که هرگز مانند آنها دیده نشده است؛ [آنها] معوذتین هستند».
«أُنْزِلَ -أَوْ أُنْزِلَتْ- عَلَيَّ آيَاتٌ لَمْ يُرَ مِثْلُهُنَّ قَطُّ، الْمُعَوِّذَتَيْنِ».
عقبة بن عامر رضی الله عنه خبر داده است که پیامبر صلی الله علیه و سلم به او فرمودند: خداوند امشب آیاتی بر من نازل کرده است که هرگز مانند آنها دیده نشده است - یعنی در پناه بردن به خدا - و آن دو، معوذتین هستند: سورهٔ {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ} (بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده‌دم)، و سورهٔ {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ} (بگو: پناه می‌برم به پروردگار مردم).
بیان بزرگیِ فضیلت این دو سوره.
تشویق به پناه بردن به وسیلهٔ آن دو از همهٔ شرارت‌ها.
بیشتر (3)
صحیح مسلم (1/ 558) (814).
سنن نسائی (2/ 158) (952).
ذخيرة العقبى في شرح المجتبى (12/ 312).