«هر کس قربانی‌ای دارد که می‌خواهد آن را ذبح کند، پس هرگاه هلال ماه ذی‌الحجه دیده شد، نباید چیزی از موی خود و نه از ناخن‌هایش بگیرد تا زمانی که قربانی کند».
از اُمّ سَلَمه ام‌المؤمنین، همسر پیامبر صلی الله علیه و سلم رضی الله عنها روایت است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و سلم فرمودند:
«مَنْ كَانَ لَهُ ذِبْحٌ يَذْبَحُهُ فَإِذَا أُهِلَّ هِلَالُ ذِي الْحِجَّةِ، فَلَا يَأْخُذَنَّ مِنْ شَعْرِهِ، وَلَا مِنْ أَظْفَارِهِ شَيْئًا حَتَّى يُضَحِّيَ». یعنی: «هر کس قربانی‌ای دارد که می‌خواهد آن را ذبح کند، پس هرگاه هلال ماه ذی‌الحجه دیده شد، نباید چیزی از موی خود و نه از ناخن‌هایش بگیرد تا زمانی که قربانی کند».
«مَنْ كَانَ لَهُ ذِبْحٌ يَذْبَحُهُ فَإِذَا أُهِلَّ هِلَالُ ذِي الْحِجَّةِ، فَلَا يَأْخُذَنَّ مِنْ شَعْرِهِ، وَلَا مِنْ أَظْفَارِهِ شَيْئًا حَتَّى يُضَحِّيَ».
پیامبر صلی الله علیه و سلم به کسی که قصد دارد قربانی ذبح کند، دستور دادند که هرگاه هلال ماه ذی‌الحجه آشکار شد، چیزی از موی سر یا زیر بغل یا سبیل یا جاهای دیگر و نه از ناخن‌های دست یا پایش نگیرد تا زمانی که قربانی کند.
هر کس پس از ورود دههٔ [ذی‌الحجه] نیت قربانی کند، خودداریِ مذکور را از لحظهٔ نیت آغاز می‌کند تا زمانی که قربانی کند.
اگر در روز اول قربانی نکرد، همچنان [از گرفتن مو و ناخن] خودداری می‌کند تا در یکی از روزهای تشریق قربانی کند.
بیشتر (7)
صحیح مسلم (3/ 1566) (1977).
بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.
لسليم الهلالي (3/ 199).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (6/ 450).
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (2/ 1165).