“แท้จริง พวกเจ้าแต่ละคนต่างก็สนทนาอยู่กับพระเจ้าของตน ดังนั้น จงอย่าให้ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าก่อความรำคาญแก่ผู้อื่น

จากอบูสะอีด อัลคุดรีย์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ เล่าว่า :

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม กำลังเก็บตัวอยู่ในมัสยิด(เอี๊ยะติกาฟ) และได้ยินพวกเขาอ่านอัลกุรอานเสียงดัง ท่านจึงดึงม่านออก แล้วกล่าวว่า: “แท้จริง พวกเจ้าแต่ละคนต่างก็สนทนาอยู่กับพระเจ้าของตน ดังนั้น จงอย่าให้ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าก่อความรำคาญแก่ผู้อื่น และอย่าให้ผู้ใดในหมู่พวกเจ้ายกเสียงของตนเหนือกว่าผู้อื่นในการอ่านอัลกุรอาน” หรือท่านกล่าวว่า: “ในการละหมาด”

اعْتَكَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي المَسْجِدِ، فَسَمِعَهُمْ يَجْهَرُونَ بِالقِرَاءَةِ، فَكَشَفَ السِّتْرَ، فَقَالَ: «أَلَا إِنَّ كُلَّكُمْ مُنَاجٍ رَبَّهُ، فَلَا يُؤْذِيَنَّ بَعْضُكُمْ بَعْضًا، وَلَا يَرْفَعْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ فِي القِرَاءَةِ»، أَوْ قَالَ: «فِي الصَّلَاةِ».