Skip to content

“E the një fjalë, që sikur të përzihej me ujin e detit, do ta turbullonte atë.”

Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon:

“I thashë Profetit ﷺ: “Mjafton që Safija është kështu e ashtu.” Disa transmetues thonë: "Donte të thoshte se ishte e shkurtër." Atëherë Pejgamberi ﷺ më tha: “E the një fjalë, që sikur të përzihej me ujin e detit, do ta turbullonte atë.” Ajo sërish tregon: “Njëherë ia imitova një person, porse Profeti ﷺ më tha: “Unë nuk kam dëshirë ta imitojë dikë, qoftë edhe nëse shpërblehem me kaq e me kaq.”

قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: حَسْبُكَ مِنْ صَفِيَّةَ كَذَا وَكَذَا، -قَالَ أَحدُ الرُّوَاةِ: تَعْنِي قَصِيرَةً- فَقَالَ: «لَقَدْ قُلْتِ كَلِمَةً لَوْ مُزِجَتْ بِمَاءِ الْبَحْرِ لَمَزَجَتْهُ» قَالَتْ: وَحَكَيْتُ لَهُ إِنْسَانًا، فَقَالَ: «مَا أُحِبُّ أَنِّي حَكَيْتُ إِنْسَانًا وَأَنَّ لِي كَذَا وَكَذَا».

Transmetojnë Ebu Davudi, Tirmidhiu dhe Ahmedi.
Sahih
Shpjegimi

Aishja, nëna e besimtarëve (Allahu qoftë i kënaqur me të!) i tha Profetit ﷺ: “Mjafton për ty që Safija” - duke pasur për qëllim nënën e besimtarëve (Allahu qoftë i kënaqur me të!), se njëra prej të metave të saj trupore ishte se ajo ishte e shkurtër. Atëherë ai u përgjigj: “E the një fjalë, që sikur të përzihej me ujin e detit, do ta mbulonte, do ta ndryshonte dhe do ta prishte atë.” Ajo shtoi: “Unë e imitova dikë me nënçmim.” Atëherë Profeti ﷺ tha: “Nuk do të isha i kënaqur ta përmendja të metën e askujt, as ta imitoja dikë në veprime apo fjalë me nënçmim, qoftë edhe sikur për këtë të më jepej një pasuri e madhe nga kjo botë.”

Mësime nga hadithi

Paralajmërim dhe kërcënim ndaj atyre që bëjnë përgojim.

Imitimi i pamjes ose i veprimeve të të tjerëve në mënyrë përçmuese apo nënvleftësuese, konsiderohet përgojim i ndaluar.

Përshkrimi i të metave trupore të të tjerëve është një formë përgojimi.

Kadi ka thënë: “Përzierja”, do të thotë bashkim dhe ndryshim i gjendjes, duke i shtuar diçka tjetër. Kuptimi këtu është se, po të ishte ky përgojim diçka që do të përzihej me ujin e detit, ai do ta ndryshonte gjendjen e tij, pavarësisht madhësisë dhe bollëkut të detit. Kësisoj, sa më shumë do të ndikonte në një sasi të kufizuar veprash, nëse do të përzihej me to."

Sqarim i një pjese të xhelozisë, që mund të ndodhë mes grave.

Profeti ﷺ nuk e miratoi të keqen.

Zvogëlimi i vlerës së kësaj bote dhe i gjithçkaje që ajo përmban, kur krahasohet me kënaqësinë e Allahut të Lartësuar dhe shmangien e hidhërimit të Tij.

Islami është fe e moralit të lartë dhe urdhëron ruajtjen e nderit të njerëzve nga shkelja, qoftë me fjalë apo veprime, sepse një sjellje e tillë mbjell armiqësi dhe urrejtje mes muslimanëve.

Referencat

Suneni i Ebu Davudit (7/ 237) (4875).

Suneni i Tirmidhiut (4/ 275) (2502).

Musnedi i Ahmedit (41/ 433) (24964).

Më shumë (8)

بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.

لسليم الهلالي (3/ 25).

مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح.

للقاري (7/ 3046).

التيسير بشرح الجامع الصغير.

للمناوي (2/ 339).

فيض القدير شرح الجامع الصغير.

للمناوي (5/ 411).