"මත් බව ඇති කරන සෑම දෙයක්ම තහනම්ය."

අබූ බුර්දා තුමා තම පියාණන් වූ අබූ මූසා අල්-අෂ්අරී (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාගෙන් ලබා මෙසේ වාර්තා කරන ලදී:

සැබැවින්ම නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් යමන් දේශයට එතුමාව යැවූහ. එහි නිශ්පාදිත බීමක් සම්බන්ධයෙන් එතුමාණෝ ඔහුගෙන් විමසා සිටිමින් "මේ කුමක්දැ?"යි ඇසීය. එතුමා "අල්-බිත්උ, වල් මිද්ර්" යනුවෙන් පැවසීය. "බිත්උ" යනු කුමක්දැ?"යි අබූ බුර්දා තුමාගෙන් විමසන ලදී. එතුමා: "එය මී පැණි සාරයයි." 'මිද්ර්' යනු බාර්ලි සාරයයි. එවිට එතුමාණෝ මත්බව ඇති කරන සෑම දෙයක්ම තහනම්ය." යැයි පැවසූහ. (මෙය ඉමාම් බුහාරි තුමා විසින් වාර් තා කර ඇත.) මුස්ලිම් තුමා ද මෙය වාර්තා කර ඇති අතර එතුමාගේ වදන් පෙළ මෙසේය: සැබැවින්ම නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මා හා මුආද්ව යමන් දේශයට යැවූහ. එවිට මම: "අහෝ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණනි, අපේ ප්‍රදේශයේ නිෂ්පාදනය කරන ලද පානයක් ඇත. එයට බාර්ලි වලින් සාදන ලද අල්-මිZසරු(සාරය) හා පානය යනුවෙන් පවසනු ලැබේ. මී පැණි වලින් සාදන ලද අල්බිත්උ (සාරය) යනුවෙන් පවසනු ලැබේ. එවිට එතුමාණෝ "මත්බව ඇති කරන සෑම දෙයක්ම තහනම්ය." යැයි පැවසූහ. මුස්ලිම් තුමා සතු වාර්තාවක: එතුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: සලාතයෙන් දුරස් කරමින් මත් බව ඇති කරන සෑම දෙයක්ම හරාම් (තහනම්) වේ. එතුමා සතු තවත් වාර්තවක: "අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් හට ජවාමිඋල් කලිම් හෙවත් අවසානයේ සංශිප්ත චතුර වදන් දෙනු ලැබූහ. එවිට එතුමාණෝ: "සලාතයෙන් මත් කරවන, මත්බව ඇති කරන සැම දෙයක්ම මට තහනම් කරනු ලැබීය." යැයි පැවසුහ.

أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ إِلَى اليَمَنِ، فَسَأَلَهُ عَنْ أَشْرِبَةٍ تُصْنَعُ بِهَا، فَقَالَ: وَمَا هِيَ؟، قَالَ: «البِتْعُ وَالمِزْرُ»، فَقِيلَ لِأَبِي بُرْدَةَ: مَا البِتْعُ؟ قَالَ: نَبِيذُ العَسَلِ، وَالمِزْرُ: نَبِيذُ الشَّعِيرِ، فَقَالَ: «كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ» خرجه البخاري. وَخَرَّجَهُ مُسْلِمٌ وَلَفْظُهُ: قَالَ: بَعَثَنِي رَسُولُ اَلله أَنَا وَمُعَاذٌ إِلَى اَليَمَنِ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولُ اَللَّهِ! إِنَّ شَرَابًا يُصْنَعُ بِأَرْضِنَا يُقَال لَهُ: المِزَرُ مِنَ الشَّعِيرِ، وَشَرَابٌ يُقَالُ لَهُ: البِتْعُ مِنَ العَسَلِ، فَقَالَ: «كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ». وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ: «فَقَالَ: كُلُّ مَا أَسْكَرَ عَنِ الصَّلَاةِ فَهُوَ حَرَامٌ». وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: «وَكَانَ رَسُولُ الله قَدْ أُعْطِيَ جَوَامِعَ الكَلِمِ بِخَوَاتِمِهِ، فَقَالَ: أَنْهَى عَنْ كُلِّ مُسْكِرٍ أَسْكَرَ عَنْ الصَّلَاةِ».