“මුස්ලිම්වරයාට බැන වැදීම දුෂ්ටකමකි. ඔහු සමග ගැටුම් ඇති කර ගැනීම දේවත්වය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමකි.”

නබිතුමාණන්ගේ සුන්නාව අනුගමනය කරන අහ්ලුස් සුන්නා වාසීන්ගේ ඒකමතික තීරණය අනුව මෙහි දේවත්වය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම යනුවෙන් අදහස් කරනුයේ, දහමින් පිටුවහල් නො කරන සුළු ගණයට අයත් වන ප්‍රතික්ෂේපයයි. මක්නිසාද යත් දේවත්වය විශ්වාස කරන මුඃමින්වරුන් ඔවුන් අතර ගැටුම් හා ආරවුල් ඇති කර ගන්නා විට දේව විශ්වාසය මත පදනම් වූ සහෝදරයත්වය සහතික කර ඇති බැවිනි. උත්තරීතර අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි "දේවත්වය විශ්වාස කරන මුඃමින්වරුන් අතරින් දෙපිරිසක් එකිනෙකා අතර ගැටුම් ඇති කර ගත්තේ නම් ඔවුන් දෙපිරිස අතර නුඹලා සමතය ඇති කරනු." යන අර්ථයෙන් යුත් පාඨයේ සිට "සැබැවින්ම දේවත්වය විශ්වාස කරන මුඃමින්වරු සහෝදරයෝ වෙති" යන අර්ථය ගෙන දෙන පාඨය දක්වා.