٣٤ : ١٥
لَقَدۡ كَانَ لِسَبَإٖ فِي مَسۡكَنِهِمۡ ءَايَةٞۖ جَنَّتَانِ عَن يَمِينٖ وَشِمَالٖۖ كُلُواْ مِن رِّزۡقِ رَبِّكُمۡ وَٱشۡكُرُواْ لَهُۥۚ بَلۡدَةٞ طَيِّبَةٞ وَرَبٌّ غَفُورٞ
د سبا (قوم) لپاره د هغوى په هېواد كې (لويه) نښانه وه، ښۍ او كيڼې خواته دوه باغونه وو (ورته وويل شول) خورئ د خپل رب له روزۍ څخه او شكر يې وباسئ، دا پاكيزه ښار او هغه بخښونكى رب دى.