जसले अज़ान सुनेपछि भन्छ: اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ، وَالصَّلاَةِ القَائِمَةِ، آتِ مُحَمَّدًا الوَسِيلَةَ وَالفَضِيلَةَ، وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ (हे अल्लाह! यस सम्पूर्ण आह्वान र स्थिर प्रार्थनाका मालिक, रसूल अलैहि व सल्लम) लाई वसीला (जन्नतमा सबै भन्दा ऊँच्च स्थान) र श्रेष्ठतम दर्जा प्रदान गर्नुहोस् र उहाँलाई त्यो प्रशंसनीय स्थान दिनुहोस् जुन तपाईंले उहाँलाई वाचा गर्नुभएको हो)। "कयामतको दिन उसको लागि मेरो सिफारिश अनिवार्य हुनेछ।"

मुअज्जिनले बोलेका शब्दहरू दोहोर्‍याएपछि यो दुआ पढिन्छ। जसले अजान सुन्दैन उसले यो दुआ पढ्नु हुँदैन।

नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को महानता यो हो कि उहाँलाई स्वर्गको सर्वोच्च स्थान, सर्वोत्तम पद, सबैभन्दा प्रशंसनीय स्थान र सबैभन्दा ठूलो मध्यस्थताको अधिकार जस्ता कुराहरू प्रदान गरिएको छ।

नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को शिफारिशको प्रमाण, किनभने उहाँले भन्नु भयो, "प्रलयको दिन मेरो शिफारिश अजान पछि दुआ पढनेलाई प्रदान गरिनेछ।"

नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को शिफारिश उनको उम्मतका ठूला ठूला गुनाह गर्नेहरूका लागि हुनेछ, नरकमा प्रवेश गर्नबाट जोगिनको लागि, वा जो नरकमा प्रवेश गरिसकेका छन्, उनीहरूलाई त्यहाँबाट बाहिर निकाल्नको लागि, अथवा स्वर्गमा बिना हिसाब-किताब प्रवेश गर्नको लागि, वा जो स्वर्गमा प्रवेश गरिसकेका छन्, उनीहरूको दर्जा उच्च बनाउनको लागि।

तिबीले भने: हदीसको सुरुबाट "मुहम्मद रसूल अल्लाह" सम्मको भागलाई "दावत-ए-तामा" (पूर्ण आह्वान) भनिएको छ। "हैयालाह" लाई "नमाजको स्थापना" भनिएको छ, जसलाई कुरआनको "युकीमून अस्सलाह" (नमाज कायम गर्नेहरू) सँग जोडीन्छ। यसको अर्को सम्भावना यो हो कि "सलाह" (नमाज) लाई यहाँ "दुआ" भनिएको छ, र "कायम रहने" अर्थ लगाउन सकिन्छ "जो यसलाई निरन्तरता दिन्छ।" यस सन्दर्भमा "वा अस्सलात अल-कायिमा" (स्थायी नमाज) लाई "दावत-ए-तामा" को व्याख्या मान्न सकिन्छ। तर, सबभन्दा स्पष्ट अर्थ यो हो कि यहाँ "सलाह" भनेको त्यो विशेष नमाज हो, जसतर्फ त्यस समयमा आह्वान गरिएको छ।