जसले पहाडबाट हाम फालेर आत्महत्या गर्दछ, ऊ नरकको आगोमा पर्नेछ र त्यहाँ ऊ सधैँका लागि निरन्तर तल खसिरहनेछ।

आत्महत्या गर्नु हराम तथा महापाप हो। यसको परिणामस्वरूप मानिस अत्यन्त पीडादायक सजायको भागीदार बन्नेछ।

हदीसमा उल्लेख गरिएको कुरा आत्म-हत्याका केही तरिकाहरूको एउटा उदाहरण मात्र हो। अन्यथा, व्यक्तिले जुन तरिकाले आफ्नो ज्यान लिए पनि उसलाई परलोकमा त्यस्तै सजाय दिइनेछ। सहिह बुखारीमा रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को भनाइ छ: 'जसले आफ्नो घाँटी थिचेर आत्महत्या गर्छ, उसले नर्कमा पनि आफ्नो घाँटी थिचिरहनेछ, र जसले आफैलाई हतियार प्रहार गरेर आत्महत्या गर्छ, उसले नर्कमा पनि आफैलाई प्रहार गरिरहनेछ।'

इमाम नववीले भन्नुभएको छ: "जहाँसम्म नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को यो भनाइको सम्बन्ध छ: '(जसले आत्महत्या गर्दछ ऊ नरकको आगोमा सधैँ र सदासर्वदा रहनेछ)'; यस विषयमा विद्वान्‌हरूका विभिन्न भनाइहरू छन्। पहिलो: यो त्यस व्यक्तिको हकमा लागू हुन्छ, जसले आत्महत्यालाई वर्जित हो भन्ने जान्दाजान्दै पनि यसलाई जायज मानेर गर्दछ; यस्तो व्यक्ति काफिर ठहरिन्छ र यो त्यसैको सजाय हो। दोस्रो: यहाँ 'खुलुद' (सधैँ रहनु) को अर्थ धेरै लामो समय र दीर्घकालीन बसाइ हो, न कि वास्तविक रूपमा अनन्त कालसम्मको बसाइ; जस्तै कि (अरबी भाषामा) भनिने गरिन्छ: 'अल्लाहले शासकको राज्यलाई सधैँ कायम राखुन्' (जसको अर्थ लामो समयसम्मका लागि हो)। तेस्रो: यो (सदासर्वदा नरक भोग्नु) उसको कर्मको वास्तविक सजाय हो, तर अल्लाहले आफ्नो कृपा र अनुग्रहद्वारा यो अवगत गराउनुभएको छ कि जो व्यक्ति मुस्लिम भएर मर्छ, ऊ नरकको आगोमा सधैँका लागि रहने छैन।"