„,Аллах и Неговиот пратеник го забранија продавањето на виното, мршината, свињата и идолите.‘
Џабир бин Абдулах, Аллах нека е задоволен со него, раскажува дека го слушнал Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, како додека бил во Мека во годината на освојувањето, вели:
„,Аллах и Неговиот пратеник го забранија продавањето на виното, мршината, свињата и идолите.‘ Некој го праша: ,О, Божји пратенику, а што е со лојот од мршината? Таа се користи за премачкување на бродовите, за обработка на кожата и како гориво за светилките.‘ Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, одговори: ,Не, тоа е харам.‘ Потоа додаде: ,Аллах нека ги уништи евреите! Кога Аллах им го забрани лојот, тие го растопија, го продадоа и јадеа од парите што ги добија за неа.‘“
«إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ حَرَّمَ بَيْعَ الخَمْرِ، وَالمَيْتَةِ وَالخِنْزِيرِ وَالأَصْنَامِ»، فَقِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ شُحُومَ المَيْتَةِ، فَإِنَّهَا يُطْلَى بِهَا السُّفُنُ، وَيُدْهَنُ بِهَا الجُلُودُ، وَيَسْتَصْبِحُ بِهَا النَّاسُ؟ فَقَالَ: «لاَ، هُوَ حَرَامٌ»، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ: «قَاتَلَ اللَّهُ اليَهُودَ إِنَّ اللَّهَ لَمَّا حَرَّمَ شُحُومَهَا جَمَلُوهُ، ثُمَّ بَاعُوهُ، فَأَكَلُوا ثَمَنَهُ».
Џабир бин Абдулах, Аллах нека е задоволен со него, слушнал како Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, во годината на освојувањето, додека бил во Мека, вели: „,Аллах и Неговиот пратеник го забранија продавањето на виното, мршината, свињата и идолите.‘ Некој тогаш праша: ,О, Божји пратенику, дали ни е дозволено да ја продаваме маста од мршината? Бидејќи со неа се премачкуваат бродовите, се обработуваат кожите и со неа ги палат своите светилки.‘ Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, одговори: ,Не, нејзината продажба е харам.‘ Потоа додаде: ,Аллах нека ги уништи и проколне евреите! Кога Аллах им ја забрани маста од стоката, тие ја стопија, ја продадоа и јадеа од нејзината цена.‘“
Имамот Невеви вели: „Што се однесува до мршината, виното и свињата, муслиманите се едногласни во забраната за нивна продажба.“
Ел-Кади рекол: „Овој хадис укажува дека она што не е дозволено да се јаде и од што не е дозволено да се има корист, не смее да се продава, ниту е дозволено да се јаде од неговата цена, како што се спомнува за мастите во хадисот.“
Ибн Хаџер вели: „Контекстот на хадисот ја потврдува исправноста на толкувањето на мнозинството, дека забраната се однесува на продажбата, а не на користењето.“
Секое иле со кое се настојува да се направи дозволено она што е забрането, е невалидно.
Имамот Невеви, исто така, вели: „Учените заклучиле дека општата забрана за продажба на мрши подразбира и тоа дека не е дозволено да се продаде телото на неверник кого сме го убиле, дури и ако неверниците понудат откуп. Во хадисот се спомнува дека Невфел бин Абдулах ел-Махзуми бил убиен од муслиманите за време на битката на Хендек, а неверниците му понудиле на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, десет илјади дирхеми за неговото тело, но тој ја одбил понудата и им го предал без откуп.“
Сахих Ел-Бухари (3/ 84) (2236).
Сахих Муслим (3/ 1207) (1581).
Повеќе... (9)
التحفة الربانية في شرح الأربعين حديثًا النووية.
(ص97).
فتاوى اللجنة الدائمة - المجموعة الأولى- اللجنة الدائمة للبحوث العلمية والإفتاء (22/ 506).
الشرح الممتع على زاد المستقنع.
لابن عثيمين (1/ 71).
كشف اللثام شرح عمدة الأحكام.
لمحمد السفاريني الحنبلي (4/ 557).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
لعبد الله البسام (ص479).