((مسوگه‌ر خودێ و پێغه‌مبه‌رێ وی كڕین و فرۆتنا عه‌ره‌قێ و تشتێ مرار و به‌ڕازی و بت و صه‌نه‌مان حه‌رام كر

جابرێ كوڕێ عه‌بدولڵاھی (خودێ ژێ ڕازی بیت) ڤه‌دگێڕیت كو: وی گوھ ل پێغەمبەرێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو ل سالا ڤه‌كرنا مه‌ككه‌هێ وی ل مه‌ككه‌هێ دگۆت:

((مسوگه‌ر خودێ و پێغه‌مبه‌رێ وی كڕین و فرۆتنا عه‌ره‌قێ و تشتێ مرار و به‌ڕازی و بت و صه‌نه‌مان حه‌رام كر))، ئینا هاته‌ گۆتن: ئەی پێغەمبەرێ خودێ، پا تو ده‌رباره‌ی به‌زێ گیانه‌وه‌رێ مرار چ دبێژی، چونكی كه‌شتى پێ دهێنه‌ دوهنكرن (بۆ پاراستنا وان) و كه‌ڤل و پيستێن گيانه‌وه‌ران پێ دهێنه‌ دوهنكرن و خه‌لك بۆ ڕۆناهییا چرایێن خۆ بكار دئینن؟ گۆت: ((نەخێر (فرۆتنا وی یا دروست نینه‌)، یا حه‌رامه‌))، پاشی پێغەمبەرێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ل ڤی ده‌می گۆت: ((خودێ جوهییان بكوژیت و ژ ناڤ ببه‌ت، خودێ به‌ز ل سه‌ر وان حه‌رام كر، به‌لێ ئه‌وان به‌ز حه‌لاند و كۆمكر، پاشی فرۆت و پارێ وی خوار)).

«إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ حَرَّمَ بَيْعَ الخَمْرِ، وَالمَيْتَةِ وَالخِنْزِيرِ وَالأَصْنَامِ»، فَقِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ شُحُومَ المَيْتَةِ، فَإِنَّهَا يُطْلَى بِهَا السُّفُنُ، وَيُدْهَنُ بِهَا الجُلُودُ، وَيَسْتَصْبِحُ بِهَا النَّاسُ؟ فَقَالَ: «لاَ، هُوَ حَرَامٌ»، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ: «قَاتَلَ اللَّهُ اليَهُودَ إِنَّ اللَّهَ لَمَّا حَرَّمَ شُحُومَهَا جَمَلُوهُ، ثُمَّ بَاعُوهُ، فَأَكَلُوا ثَمَنَهُ».