,Почекај да помине периодот на менструацијата и потоа избањај се
Од Аиша, мајката на верниците, радијаллаху анха, пренесено е дека кажала:
„Уму Хабиба бинт Џахш, сопругата на Абдур-Рахман бин Авф, му се пожалила на Аллаховиот Пратеник за крвта што излегувала од неа, па тој ѝ рекол: ,Почекај да помине периодот на менструацијата и потоа избањај се.‘ Таа, после тоа, се бањаше за секој намаз.“
إِنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ الَّتِي كَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ شَكَتْ إِلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم الدَّمَ، فَقَالَ لَهَا: «امْكُثِي قَدْرَ مَا كَانَتْ تَحْبِسُكِ حَيْضَتُكِ، ثُمَّ اغْتَسِلِي». فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ.
Асхабијката му се пожалила на Аллаховиот пратеник, алејхи селам, за постојаното крварење што го имала. Пратеникот ѝ наредил да не клања намаз сè додека ѝ трае менструацијата, а пред да започне нејзиното неправилно крварење. Кога ќе помине тој период, нека се избања и може да клања. И покрај тоа таа доброволно се бањала за секој намаз.
...:
Истихаза е кога кај жената продолжува да тече крв откако ќе ѝ заврши вообичаениот месечен циклус.
Жената која има истихаза ќе се третира како да има месечен циклус во периодот во кој вообичаено има менструација, а пред да ѝ се појави продолженото крварење.
Кога ќе заврши периодот на менструацијата, таа жена ќе се третира како чиста, ќе се избања, без оглед на невообичаената крв што ѝ се појавува.
Жената која има истихаза не е должна да се бања за секој намаз. Уму Хабиба така постапила од нејзина добра волја, а да беше задолжително, Аллаховиот пратеник тоа ќе ѝ го објаснеше.
Жената која има истихаза мора да зема абдест за секој намаз, бидејќи постојано ѝ се појавува она што го расипува абдестот. Ова правило важи и за оние кои имаат континуирано и неконтролирано испуштање урина, гасови.
Неопходно е да се прашаат учените за религиозните прашања. Оваа жена се обратила кај Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, во врска со непрестаното крварење што го имала.
Сахих Муслим (1/ 264) (334).
(4/ 25).
Повеќе... (5)
توضيح الأحكام.
للبسام (1/ 447).
شرح النووي على مسلم.
فتح ذي الجلال والإكرام بشرح بلوغ المرام.
لابن عثيمين (1/ 390).