“ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលតែងដាក់បណ្តាសាគេមិនអាចក្លាយជាសាក្សី ហើយក៏មិនអាចធ្វើជាអ្នកជួយអន្តរាគមន៍បានដែរនៅថ្ងៃបរលោក”។

ហាមឃាត់ការដាក់បណ្តាសា ហើយការចូលចិត្តដាក់បណ្តាសា គឺជាបាបកម្មធំមួយក្នុងចំណោមបាបកម្មធំទាំងឡាយ។

ទណ្ឌកម្មដែលបានលើកឡើងក្នុងហាទីស្ហនេះ គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលចូលចិត្តដាក់បណ្តាសាអ្នកដទៃ មិនមែនចំពោះការដាក់បណ្តាសាម្តងម្កាលនោះទេ។ ហើយវាក៏មិនរាប់បញ្ចូលការដាក់បណ្តាសាដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតដែរ ដូចជាការដាក់បណ្តាសាទៅលើក្រុមមនុស្សដែលមានលក្ខណៈអាក្រក់ដោយមិនចំពោះបុគ្គលណាម្នាក់ ឧទាហរណ៍ដូចជាការនិយាយថា៖ “សូមអល់ឡោះដាក់បណ្តាសាពួកយូដា និងពួកគ្រឹស្ទាន” “សូមអល់ឡោះដាក់បណ្តាសាពួកដែលបំពាន” “សូមអល់ឡោះដាក់បណ្តាសាអ្នកដែលគូររូប” “សូមអល់ឡោះដាក់បណ្តាសាអ្នកដែលប្រព្រឹត្តដូចក្រុមណាពីលូត” “សូមអល់ឡោះដាក់បណ្តាសាអ្នកដែលសំឡេះសត្វបូជាក្រៅពីអល់ឡោះ” “សូមអល់ឡោះដាក់បណ្តាសាបុរសដែលធ្វើខ្លួនដូចស្ត្រី និងស្ត្រីដែលធ្វើខ្លួនដូចបុរស” ។ល។