“ជនណាទៅជួបនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយមិនបានធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់នឹងអ្វីមួយទេនោះ កំហុសឆ្គង(បាបកម្ម)ដែលរូបគេមានមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីដល់រូបគេឡើយ។ ហើយជនណាបានស្លាប់ ខណៈដែលរូបគេបានធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់នោះ ប្រការល្អ(ទង្វើកុសល)ដែលរូបគេមានមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីដល់រូបគេឡើយ”។

ណាពី ﷺ លោកបានប្រាប់ថា ជាការពិតណាស់ បុគ្គលណាដែលបានស្លាប់ ហើយទៅជួបនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ក្នុងនាមជាអ្នកដែលមានជំនឿលើអល់ឡោះតែមួយគត់(មានតាវហេទក្នុងខ្លួន)ដោយរូបគេមិនបានធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់នឹងអ្វីមួយទេនោះ ជននោះនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកឋានសួគ៌ បើទោះជារូបគេអាចត្រូវគេដាក់ទណ្ឌកម្មក្នុងឋាននរកព្រោះតែបាបកម្មដែលរូបគេមានក៏ដោយ។ ហើយបុគ្គលណាដែលបានស្លាប់ ខណៈដែលរូបគេបានធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ ប្រការល្អ(ទង្វើកុសល)ដែលរូបគេមាន មិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីដល់រូបគេឡើយ ព្រោះតែគេមានអំពើស្ហ៊ីរិកជាប់ខ្លួន ហើយឋានសួគ៌ត្រូវបានគេដាក់បម្រាមចំពោះជននោះ។