«هر که الله را ملاقات کند در حالی که چیزی را با او شریک نسازد، هیچ گناهی همراه او به او آسیب نخواهد رساند؛ و هر که در حال شرک به الله متعال بمیرد، هیچ حسنه‌ای همراه او سودش نخواهد بخشید».
از عبدالله بن عمرو (رضی الله عنهما) روایت است که می‌گوید: رسول الله (صلی الله علیه وسلم) فرمودند:
«هر که الله را ملاقات کند در حالی که چیزی را با او شریک نسازد، هیچ گناهی همراه او به او آسیب نخواهد رساند؛ و هر که در حال شرک به الله متعال بمیرد، هیچ حسنه‌ای همراه او سودش نخواهد بخشید».
«مَنْ لَقِيَ اللهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا لَمْ تَضُرَّهُ مَعَهُ خَطِيئَةٌ، وَمَنْ مَاتَ وَهُوَ يُشْرِكُ بِهِ لَمْ يَنْفَعْهُ مَعَهُ حَسَنَةٌ».
پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: هر که در حالی بمیرد و الله متعال را ملاقات کند كه او را یکتا می‌داند و چیزی را با او شریک نمی‌سازد، از اهل بهشت است؛ هرچند به سبب گناهانش در آتش عذاب ببیند، و هر که در حالی بمیرد که چیزی را با الله متعال شریک می‌سازد، هیچ کار نیکی در پرتو شرک به حالش سودی نخواهد داشت و بهشت بر او حرام است.
هشدار نسبت به شرک و اینکه شرک بزرگ‌ترین گناهان است و الله آن را نمی‌آمرزد.
فضیلت توحید و اینکه توحید موجب ورود به بهشت می‌شود؛ حتی اگر پس از عذاب دیدن در آتش باشد.
اهمیت ثبات و استواری بر توحید تا لحظه مرگ و پرهیز از ارتکاب ضد آن که شرک است.
بیشتر (2)
مسند احمد. (11/ 155- 156) (11/ 157) (6586).
فيض القدير شرح الجامع الصغير (6/220).