ขณะที่ท่านนบีอยู่บนธรรมาสน์ มีชายคนหนึ่งถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ว่า “ท่านคิดอย่างไรเกี่ยวกับการละหมาดตอนกลางคืน” ท่านตอบว่า: “ละหมาดสองร็อกอะฮ์ ละหมาดสองร็อกอะฮ์”
จากอับดุลลอฮ์ บิน อุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า:
ขณะที่ท่านนบีอยู่บนธรรมาสน์ มีชายคนหนึ่งถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ว่า “ท่านคิดอย่างไรเกี่ยวกับการละหมาดตอนกลางคืน” ท่านตอบว่า: “ละหมาดสองร็อกอะฮ์ ละหมาดสองร็อกอะฮ์” หากเจ้าเกรงกลัวรุ่งอรุณ เจ้าก็ละหมาดหนึ่งร็อกอะฮ์ และเจ้าจงละหมาดวิตรด้วยมันซึ่งการละหมาดของเจ้าที่ผ่านมา ท่านเคยกล่าวว่า: “จงละหมาดครั้งสุดท้ายของเจ้าด้วยวิตร” เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ทรงสั่งใช้ไว้
سَأَلَ رَجُلٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى المِنْبَرِ، مَا تَرَى فِي صَلاَةِ اللَّيْلِ، قَالَ: «مَثْنَى مَثْنَى، فَإِذَا خَشِيَ الصُّبْحَ صَلَّى وَاحِدَةً، فَأَوْتَرَتْ لَهُ مَا صَلَّى» وَإِنَّهُ كَانَ يَقُولُ: «اجْعَلُوا آخِرَ صَلاَتِكُمْ وِتْرًا» فَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِهِ.
ขณะที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม กำลังเทศนาบนธรรมาสน์ มีชายคนหนึ่งถามศาสดาว่า: โอ้ศาสนทูตแห่งพระผู้เป็นเจ้า โปรดสอนฉันเกี่ยวกับการละหมาดตอนกลางคืนด้วยเถิด? ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: จงละหมาดและกล่าวสลามหลังจากละหมาดทุกสองร็อกอะฮ์ หากเกรงว่ารุ่งอรุณจะมาถึง ก็จงละหมาดหนึ่งร็อกอะฮ์ โดยเป็นการละหมาดวิติร(คี่) สำหรับละหมาดที่ผ่านมา เนื่องท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม แนะนำว่าการละหมาดครั้งสุดท้ายของคืนนั้นเป็นจำนวนคี่
หลักการพื้นฐานของการละหมาดกลางคืนคือการให้สลามทุก ๆ สองร็อกอะฮ์ ยกเว้นการละหมาดวิตร
การละหมาดตอนกลางคืนไม่ได้จำกัดอยู่เพียงจำนวนร็อกอะฮ์ เพราะคำที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวนั้นเป็นคำทั่วไป
อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: “การละหมาดกลางวันและกลางคืนนั้น มีสองร็อกอะฮ์ สองร็อกอะฮ์” หะดีษนี้ควรเข้าใจว่าเป็นการระบุสิ่งที่ดีที่สุด ซึ่งก็คือการให้สลามในทุกๆ สองร็อกอะฮ์ ไม่ว่าจะเป็นการละหมาดโดยสมัครใจ กลางวันหรือกลางคืน ก็ควรกล่าวสลาม ทุกๆ สองร็อกอะฮ์
อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: นี่คือหลักฐานที่แสดงว่าซุนนะฮ์กำหนดให้การละหมาดวิตรเป็นละหมาดสุดท้ายของคืน และสิ้นสุดเวลาของการละหมาดเมื่อรุ่งสาง นี่คือทัศนะที่เป็นที่ยอมรับกันดีในสำนักคิดของเรา และเป็นสิ่งที่นักวิชาการส่วนใหญ่กล่าวไว้
เศาะฮีห์ อัลบุคอรีย์ (1/ 102) (472).
เศาะฮีห์ มุสลิม (1/ 517) (751).
เพิ่มเติม (8)
إرشاد الساري لشرح صحيح البخاري.
لابن حجر(1/ 456).
توضيح الأحكام مِن بلوغ المرام.
لعبد الله البسام (2/ 394).
فتح ذي الجلال والإكرام شرح بلوغ المرام.
لابن عثيمين (2/ 233).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
لعبد الله البسام (ص217).