Skip to content
702 Hadiths

Encyclopedia of Prophetic Hadiths

فلتر نتایج

170 از 702 کارت

حذف فلترها

راوی

نمایش همه راویان (67)
أبو ذر3 معاذ بن جبل3 ‌أبي هريرة2 عبد الله بن عمرو بن العاص2 ‌ابن عباس1 أبو الدرداء1 أبو برزة الأسلمي1 أبو طلحة1 أبو عبد الرحمن عبد الله بن عمر بن الخطاب1 أبو عبد الله جابر بن عبد الله الأنصاري1 أبو عمرو- وقيل1 أبو محمد عبد الله بن عمرو بن العاص1 أبو موسى1 أبو نجيح العرباض بن سارية1 أبو هريرة عبد الرحمن بن صخر1 أبو واقد الليثي1 أسماء بنت أبي بكر1 البراء1 البراء بن عازب1 العرباض بن سارية1 المغيرة بن شعبة1 المقداد بن الأسود1 المقداد بن عمرو الكندي1 المقدام بن معديكرب1 النبي صلى الله عليه وسلم قال1 النعمان بن بشير1 أم الدرداء و أبي الدرداء1 أم المؤمنين أم عبد الله عائشة1 أم سلمة أم المؤمنين1 بريدة1 تميم الداري1 جرير بن عبد الله1 جندب1 حارثة بن وهب الخزاعي1 حذيفة1 حكيم بن حزام1 زياد بن لبيد1 زيد بن خالد الجهني1 زينب بنت جحش1 سفيان بن عبد الله الثقفي1 صفوان بن محرز قال1 طاوس أنه قال1 طلحة بن عبيد الله1 عبادة1 عبادة بن الصامت1 عبد الرحمن بن سمرة1 عبد الله بن الشخير1 عبد الله بن مسعود قال1 عدي بن حاتم1 عقبة بن عامر الجهني1 علي1 عمر1 عمران بن حصين1 ‌قتادة رحمه الله قال1 محمود بن لبيد1 مطر بن عكامس1 معاوية1
«چهار [خصلت] است که در هر کسی باشد، منافق است؛ و اگر یکی از آن خصلت‌ها در کسی باشد، تا هنگامی که آن را ترک نکند، نشانه‌ای از نفاق در او خواهد بود: هرگاه سخن گوید، دروغ گوید، هرگاه وعده دهد، وعده خلافی کند، هرگاه مجادله کند، ناروا و ناسزا گوید، و هرگاه پیمان بندد، خیانت کند».
صحیح است. بخاری و مسلم آنرا روایت کرده اند.
«يَأْتِي فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ حُدَثَاءُ الأَسْنَانِ سُفَهَاءُ الأَحْلاَمِ، يَقُولُونَ مِنْ خَيْرِ قَوْلِ البَرِيَّةِ، يَمْرُقُونَ مِنَ الإِسْلاَمِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، لاَ يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ، فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ، فَإِنَّ قَتْلَهُمْ أَجْرٌ لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ القِيَامَةِ». در آخرالزمان، جوانان خورد سال و کم عقلان می آیند، که قرآن را تلاوت می کنند و زیاد می خوانند، و از اسلام خارج می شوند و از حدود آن تجاوز می کنند، همانطور که تیر از کمان خارج می شود، ایمان آنان از گلویشان فراتر نمی رود، پس هر جا با آنان روبرو شدید، آنان را قتل کنید، زیرا قتل آنان در روز قیامت پاداشی است برای کسی که آنان را قتل نموده است.
صحیح است. متفق علیه
«زمانی که الله متعال بهشت ​​و جهنم را آفرید، جبرئیل علیه السلام را به بهشت ​​فرستاد و گفت: آنچه برای ساکنین آن آماده کرده ام بنگر. سپس به آن نگریست و فرمود: به عزتت سوگند، کسی از آن نمی شنود مگر اینکه وارد آن می شود. پس دستور داد تا آن را به سختی دشواری ها احاطه کنند، سپس فرمود: به سوی آن برو و بنگر که برای ساکنینش چه آماده کرده ام، به آن نگریست و دیدکه با سختی ها و دشواری ها احاطه شده است، گفت: به عزتت سوگند، ترسیدم کسى وارد آن نشود. فرمود: برو به جهنم و آنچه برای ساکنین آن آماده کرده ام بنگر. پس به آن نگریست، دید که آتش ها یکی بالای دیگری سوار می شوند، پس برگشت و گفت: سوگند به عزت تو، کسی داخل آن نمی شود. پس دستور داد که آن را با شهوات احاطه کنند، و فرمود: برگرد و به آن نگاه کن. به آن نگریست و دید که با شهوات احاطه شده، پس برگشت و گفت: به عزت تو سوگند، ترسیدم که هیچ کسی از آن نجات نخواهد یافت مگر این که وارد آن شود».
حسن است. ابو داود و ترمذی و نسایی روایت کرده اند.
«الله به غیرت می‌آید و بنده به غیرت می آید، و غیرت الله [این است] که مؤمن آنچه بر او حرام ساخته را انجام دهد».
صحیح است. متفق علیه
عده ای از اصحاب پیامبر صلی الله علیه وسلم آمدند، و از او پرسیدند: ما گاه گاهی در نفس های خود چیزی را می یابیم که بسیار دشوار است در مورد آن صحبت کنیم، او فرمود: «آیا چنین چیزی را احساس کردید؟» گفتند: آری، فرمود: «این همان ایمان آشکار و روشن است».
صحیح است. مسلم روایت کرده است.
«من کنار حوض می ایستم تا اینکه ببینم کدام یک از شما به من می آیید، و مردمانی از کنارم بُرده می شوند، من می گویم: پروردگارا، این ها از من و از امتم هستند، گفته می شود: آیا می دانی آنچه پس از تو کردند؟ به الله سوگند هنوز هم به عقب برمی گردند».
صحیح است. متفق علیه
شیطان نزد یکی از شما می آید و می گوید: چه کسی فلان را آفریده است؟ چه کسی فلان را خلق کرده است؟ تا اینکه می گوید: پروردگارت را چه کسی آفریده است؟ هرگاه تا این حد برسد، به الله پناه برده و توقف نمای».
صحیح است. متفق علیه
«ای بلال! مرا به امیدوارکننده‌ترین عملی که در اسلام انجام داده‌ای خبر ده، زیرا من صدای کفش‌هایت را پیشاپیش خود در بهشت شنیدم»، [بلال] گفت: هیچ عملی را امیدوارکننده‌تر از این ندانم که در هیچ ساعت از شب یا روز، وضویی نگرفتم مگر اینکه به مقدارِ [نمازی] که برایم مقرر شده بود، با آن طهارت نماز گزاريدم.
صحیح است. متفق علیه