7 : 22
فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٖۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمۡ أَنۡهَكُمَا عَن تِلۡكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لَكُمَا عَدُوّٞ مُّبِينٞ
അങ്ങനെ അവര് ഇരുവരെയും വഞ്ചനയിലൂടെ അവന് തരംതാഴ്ത്തിക്കളഞ്ഞു. അവര് ഇരുവരും ആ വൃക്ഷത്തില് നിന്ന് രുചി നോക്കിയതോടെ അവര്ക്ക് അവരുടെ ഗോപ്യസ്ഥാനങ്ങള് വെളിപ്പെട്ടു. ആ തോട്ടത്തിലെ ഇലകള് കൂട്ടിചേര്ത്ത് അവര് ഇരുവരും തങ്ങളുടെ ശരീരം പൊതിയാന് തുടങ്ങി. അവര് ഇരുവരെയും വിളിച്ച് അവരുടെ രക്ഷിതാവ് പറഞ്ഞു: ആ വൃക്ഷത്തില് നിന്ന് നിങ്ങളെ ഞാന് വിലക്കിയിട്ടില്ലേ? തീര്ച്ചയായും പിശാച് നിങ്ങളുടെ പ്രത്യക്ഷശത്രുവാണെന്ന് ഞാന് നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുമില്ലേ?