الشعراء

Та-син-мим.

Ова се ајети од Книгата јасна!

Зарем ќе се уништиш себеси затоа што тие не сакаат да станат верници?

Кога би сакале, Ние од небото еден знак би им пратиле пред кој тие своите глави би ги наведнале.

И ним не им доаѓа ниту една нова опомена од Семилосниот, а од неа да не се свртат.

И тие негираат, а ќе им дојдат вести за тоа за што се исмејуваа.

Зарем тие не гледаат како правиме од земјата да никнуваат разновидни благородни растенија?

Навистина во тоа има Знак, но повеќето од нив не веруваат,

а Господарот твој навистина е Силен и Милостив.

А кога Господарот твој го повика Муса: „Оди кај народот насилнички,

народот на фараонот за да се исплаши од Аллах“,

тој рече: „Господару мој, се плашам тие да не ме обвинат за лага.

Да не ми стане тешко во душата и јазикот да не ми се сплетка; па подај му пратеништво и на Харун, за да ми помогне,

а тие за мене обвинение за злодело имаат, па се плашам да не ме убијат“.

„Нема!“ – рече тој. – „Одете двајцата со доказите Наши, Ние со вас ќе бидеме и ќе слушаме.

Одете кај фараонот и кажете: „Ние сме Пратеници од Господарот на световите.

Дозволи им на синовите Израилови да појдат со нас!“

„Зарем не те одгледавме додека беше дете и зарем толку години од својот живот не помина меѓу нас?“ – рече фараонот –

„и ти го стори неделото кое го стори и згора на тоа си неблагодарен?!“

„Јас тогаш тоа го сторив, а бев од заталканите“ – рече –

„а од вас избегав затоа што од вас се плашев, па Господарот мој мудрост ми подари и Пратеник ме направи.

А за добродетелството за кое ми го префрлаш – да не е тоа што синовите Израилови робови ги направи?“

„А кој е Господарот на световите?“ – запраша фараонот.

„Господарот на небесата и на Земјата и на тоа што е меѓу нив, ако цврсто верувате“ – одговори тој.

„Слушате ли?“ – им рече фараонот на тие околу себе.

„Господарот ваш и Господарот на вашите дамнешни предци“ – рече Муса.

„Пратеникот кој ви е испратен, навистина е луд“ – рече фараонот.

„Господарот на истокот и на западот и на тоа што е меѓу нив, ако разбирате“ – рече Муса.

А фараонот рече: „Ако, освен мене, признаеш некој друг за бог, сигурно во зандана ќе те фрлам!“

„Зарем и тогаш кога нешто очигледно ќе ти донесам?“ – запраша тој.

„Па дај го, ако Вистината ја говориш!“ – рече фараонот.

И Муса го фрли својот стап, кога тој – вистинска змија.

И раката своја ја извлече, кога таа, за тие што ја гледаа – бела.

„Тој е навистина вешт маѓепсник“, – им рече фараонот на главешините околу себе –

„сака со својата маѓија од земјата ваша да ве изведе. Па што советувате?“

„Остави ги него и брат му,“ – рекоа – „а во градовите испрати собирачи,

сите вешти меѓепсници ќе ти ги донесат!“

И маѓепсниците во одреденото време и во означениот ден се собраа,

а на народот му беше кажано: „Сакате ли да се соберете

да бидеме со маѓепсниците, ако тие бидат победници?“

А кога дојдоа, маѓепсниците го запрашаа фараонот: „Дали за нас, навистина, ќе има награда ако бидеме победници?“

„Да,“ – одговори тој – „и тогаш сигурно ќе ми бидете најблиски“.

Муса им рече: „Фрлете го тоа што сакате да го фрлите!“

И тие ги фрлија јажињата свои и стаповите свои, и рекоа: „Со моќта на фараонот, ние секако ќе победиме!“

Потоа Муса го фрли својот стап, кој одеднаш го проголта тоа што тие лажно го изведоа.

Волшебниците тогаш, поклонувајќи се, на земја се фрлија

и рекоа: „Ние веруваме во Господарот на световите,

Господарот на Муса и на Харун.“

„Зарем му поверувавте нему пред јас да ви дозволам?!“ – извика фараонот. „Тој е вашиот учител, тој ве научил на маѓепсништвото – а вие ќе запомните: ќе ви ги исечам вашите нозе и раце накрст и сите ќе ве распнам!“

„Ништо страшно!“ – рекоа тие – „ние на Господарот свој ќе Му се вратиме.

Ние се надеваме дека Господарот наш гревовите ќе ни ги прости затоа што сме вистински верници.“

И Ние му објавивме на Муса: „Тргни во ноќта со робовите Мои, но ќе бидете гонети.“

И фараонот по градовите испрати собирачи.

„Овие се, навистина, мала група

и тие, навистина, нè разгневуваат,

а сите ние сме внимателни!“

И Ние ги изведовме од градините и реките,

од ризниците и од дворците восхитувачки.

Ете, така беше, и Ние дадовме тоа да го наследат синовите Израилови.

И тие, кога Сонцето изгреваше, ги стигнаа,

и кога едни со други се видоа, другарите на Муса повикаа: „Навистина нè стигнаа!“

„Нема,“ – рече тој – „Господарот мој е со мене, Тој патот ќе ми го покаже“.

И Ние му објавивме на Муса: „Удри со стапот свој по морето!“ – и тоа се раздели и секоја негова страна беше како голема планина,

и Ние тогаш другите таму ги приближивме,

а Муса и сите што беа со него ги спасивме,

потоа тие другите ги потопивме.

Тоа е навистина поука, и повеќето од нив не беа верници,

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив.

И кажи им ја веста за Ибрахим,

кога таткото свој и народот свој ги запраша: „Што обожувате вие?“,

а тие одговорија: „Ги обожуваме киповите и везден им се молиме“.

Тој им рече: „Дали тие ве слушаат кога им се молите,

или дали можат да ви користат или наштетат?“

„Не“ – одговорија – „но ние запомнивме дека предците наши така постапуваа“.

„А дали гледате“ – запраша тој – „дека тие кои вие ги обожувате,

и кои ги обожувале предците ваши,

се, навистина, мои непријатели? Освен Господарот на световите.

Кој ме создаде и на Вистинскиот пат ме упати,

и Кој ме храни и пои,

и Кој, кога ќе се разболам, ме лечи,

и Кој животот ќе ми го одземе, и Кој потоа ќе ме оживее,

и Кој, копнеам за тоа, грешките мои на Судниот ден ќе ми ги прости!

Господару мој, подари ми мудрост и придружи ме кон добрите

и направи по добро да ме спомнуваат тие што по мене ќе дојдат

и направи ме еден од тие кој џенетските благодати ќе ги наследи,

и на татко ми прости му, тој е еден од заталканите,

и не посрамотувај ме на Денот кога луѓето ќе бидат оживеани,

на Денот кога никакво богатство, а ни синовите, нема од корист да бидат,

само тој што кај Аллах со чисто срце ќе дојде, спасен ќе биде.“

И Џенетот на богобојазливите ќе им се приближи,

а Џехенемот на заталканите ќе им се укаже,

и ќе им се каже: „Каде се тие што ги обожувавте,

освен Аллах? Можат ли тие да ви помогнат, а можат ли и себеси да си помогнат?“

– па тие и тие кои во заблуда ги донеле во него ќе бидат фрлени,

и војските на Иблис – сите заедно.

и тие, карајќи се во него, ќе зборуваат:

„Се колнеме во Аллах, навистина бевме во јасна заблуда,

кога со Господарот на световите ве изедначувавме,

а на лошиот пат не заведоа само злосторниците,

па немаме ни заземач,

ни близок пријател,

ние само да се вратиме, па да станеме верници!“

Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници,

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив!

И народот на Нух ги сметаше Пратениците за лажни.

Кога братот нивен, Нух, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах?

Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник,

затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни!

За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди.

Затоа плашете се од Аллах и бидете ми послушни!“

Тие рекоа: „Како да те послушаме кога најниската класа на луѓе те следи?“

„Јас не знам што прават тие,“ – рече тој –

„сите пред Господарот мој, да знаете, сметка ќе полагаат,

а јас верниците нема да ги избркам,

јас само јавно опоменувам.“

„Ако не престанеш, о, Нух,“ – рекоа тие – „сигурно ќе бидеш каменуван!“

„Господару мој,“ – рече тој – „народот мој за лага ме обвинува,

па Ти мене и ним пресуди ни, а мене и верниците кои се со мене, спаси нè!“

И Ние него и тие што беа со него, во натоварен брод ги спасивме,

а останатите ги потопивме.

Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници,

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив!

И Ад ги сметаше Пратениците за лажни.

Кога братот нивен, Худ, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах?

Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник,

затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни!

За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди.

Зошто на секоја височинка, забавувајќи се, палати ѕидате

и градите тврдини како вечно да ќе живеете,

а кога казнувате, казнувате како насилници?

Плашете се од Аллах и бидете ми послушни!

Плашете се од Тој што ви го дарува тоа што го знаете,

ви дарува добиток и синови,

и градини и извори.

Јас, навистина, се плашам за вас од страдањето на Големиот ден.“

Тие рекоа: „Нам ни е сеедно ако нè советуваш или не нè советуваш,

вака веруваа древните народи,

и ние нема да бидеме измачувани.“

И тие продолжија за лага да го обвинуваат, па Ние ги уништивме. Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници,

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив!

И Семуд ги сметаше Пратениците за лажни.

Кога братот нивен, Салих, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах?

Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник,

затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни!

За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди.

Зарем мислите дека тука ќе бидете оставени безбедни,

во градините и меѓу изворите,

во посевите и меѓу палмите со плодовите зрели?

Вие во планините многу вешто куќи клесате,

затоа плашете се од Аллах и бидете ми послушни,

и не слушајте ги наредбите на тие што во злото претеруваат,

кои на Земјата ред не воспоставуваат, туку неред.“

Тие рекоа: „Ти си само маѓепсан,

ти си човек како и ние; затоа донеси едно чудо ако е Вистина тоа што го зборуваш!“

„Еве, тоа е камила,“ – рече тој – „еден ден таа ќе пие, а во другиот ден вие,

и не правете ѝ никакво зло за да не ве стигне страдањето на Големиот ден!“

Но, тие ја заклаа и потоа се покајаа,

и ги стигна казната! Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници,

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив!

И Лутовиот народ ги сметаше Пратениците за лажни.

Кога братот нивен, Лут, им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах?

Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник,

затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни!

За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди.

Зошто вие, покрај целиот свет, имате односи со мажи,

а жените свои, кои за вас Господарот ваш ги создал, ги оставате? Вие сте луѓе кои секоја граница на злото ја преминувате“.

Тие рекоа: „Ако не престанеш, о, Лут, сигурно ќе бидеш протеран!“

„Јас се згрозувам од тоа што вие го правите!“ – рече тој.

„Господару мој, сочувај ме мене и семејството мое, од казната за тоа што тие го прават!“

И Ние го сочувавме него и семејството негово – сите,

освен старицата, која остана со тие што казната ја искусија,

а потоа останатите ги уништивме

спуштајќи врз нив дожд, а колку страшен дожд за тие што беа предупредени!

Тоа е поука, но повеќето од нив не се верници,

а Господарот твој е навистина Силен и Милостив!

И жителите на Ејка ги сметаа Пратениците за лажни.

Кога Шуајб им рече: „Како тоа да не се плашите од Аллах?

Јас сум ви, сигурно, поверлив Пратеник,

затоа, плашете се од Аллах и бидете ми послушни!

За ова од вас не барам никаква награда, мене Господарот на световите ќе ме награди.

На литарот правилно мерете и не скусувајте,

и на вагата со исправна мерка мерете,

и на луѓето правата нивни не им ги намалувајте и безредие по Земјата не правете,

и плашете се од Тој што ве создаде и вас и народите дамнешни!

Тие рекоа: „Ти си само маѓепсан;

и ти си само човек како и ние; за нас ти си вистински лажливец;

затоа спушти врз нас парче од небото, ако Вистината ја зборуваш!

„Господарот мој добро знае што правите вие.“ – рече тој.

И тие продолжија да го обвинуваат за лага, па ги стигна казна од темниот облак; а тоа беше ден на големата казна!

Тоа е поука, но повеќето од нив се неверници,

а Господарот твој, е навистина Силен и Милостив!

И Куранот сигурно е објава од Господарот на световите;

поверливиот Џибрил го донесува

на срцето твое, за да опоменуваш,

на јасен арапски јазик.

Тој е спомнат во книгите на претходните Пратеници,

зарем на овие не им е доказ тоа што за него знаат учените луѓе на синовите Израилови?

А да го објавуваме и на некој неарап,

па тој да им го чита, повторно во него не би поверувале.

Ете така, Ние во срцата на грешниците внесуваме,

тие во него нема да веруваат сè додека не го видат неиздржливото страдање,

кое одеднаш ќе им дојде, кога најмалку ќе го очекуваат,

па ќе речат: „Ќе ни се даде ли малку време?“

Па зарем тие казната Наша ја избрзуваат?!

Што мислиш, ако Ние им дозволиме со години да уживаат,

и на крајот ги снајде заканата,

зарем ќе имаат нешто од слаткиот живот кој го поминувале?

Ние ниту еден град не разурнавме, пред да им дојдат тие што ги опоменувале,

за да примат поука; Ние не бевме неправедни.

Куранот не го донесуваат шејтани,

незамисливо е тие да го прават тоа; тие не се способни за тоа,

тие никако не можат да го прислушкуваат.

Затоа, покрај Аллах, не му се моли на друг бог – за да не бидеш еден од тие што ќе бидат мачени!

И опоменувај ги своите најблиски роднини,

и биди љубезен кон верниците кои те следат!

А ако не те послушаат, ти кажи: „Јас немам ништо со тоа што вие го правите,

И потпри се на Силниот и Милостивиот,

Кој те гледа кога стануваш,

и твоето наведнување меѓу тие кои чинат сеџда,

бидејќи Тој, навистина, сè слуша и сè знае.

Дали да ве известам кому му доаѓаат шејтаните?

Тие му доаѓаат на секој лажливец, грешник,

тие прислушкуваат, а повеќе лажат.

А заведениот ги следи поетите.

Зарем не знаеш дека тие во секој говор навлегуваат,

и дека го говорат тоа што не го прават,

а така не говорат само тие што веруваат и добри дела што прават, и кои често Аллах Го спомнуваат, и кои возвраќаат на навредите. А насилниците сигурно ќе сознаат во каква мака ќе се вовлечат.