Skip to content

“ជនមូស្លីមគ្រប់រូបដែលពេលណាសឡាតដែលជាកាតព្វកិច្ចមកដល់ រូបគេយកវូហ្ទុបានយ៉ាងល្អ ព្រមទាំងមានភាពស្មឹងស្មាធ និងរូកុ(ក្នុងសឡាត)បានយ៉ាងល្អនោះ វានឹងជម្រុះចោលនូវបាបកម្មកាលពីមុន ដរាបណារូបគេមិនប្រព្រឹត្ដនូវបាបកម្មធំ។ ហើយប្រការនេះនឹងកើតមានពេញមួយឆ្នាំ”។

អំពី អ៊ូស្មាន رضي الله عنه បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖

“ជនមូស្លីមគ្រប់រូបដែលពេលណាសឡាតដែលជាកាតព្វកិច្ចមកដល់ រូបគេយកវូហ្ទុបានយ៉ាងល្អ ព្រមទាំងមានភាពស្មឹងស្មាធ និងរូកុ(ក្នុងសឡាត)បានយ៉ាងល្អនោះ វានឹងជម្រុះចោលនូវបាបកម្មកាលពីមុន ដរាបណារូបគេមិនប្រព្រឹត្ដនូវបាបកម្មធំ។ ហើយប្រការនេះនឹងកើតមានពេញមួយឆ្នាំ”។

«مَا مِنَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ تَحْضُرُهُ صَلَاةٌ مَكْتُوبَةٌ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهَا وَخُشُوعَهَا وَرُكُوعَهَا، إِلَّا كَانَتْ كَفَّارَةً لِمَا قَبْلَهَا مِنَ الذُّنُوبِ، مَا لَمْ يُؤْتِ كَبِيرَةً، وَذَلِكَ الدَّهْرَ كُلَّهُ».

រាយការណ៍ដោយ មូស្លីម
ហាទីស្ហសហេស
ពន្យល់

ណាពី ﷺ លោកបានបញ្ជាក់ថា ជនមូស្លីមគ្រប់រូប នៅពេលវេលាសឡាតដែលជាកាតព្វកិច្ចបានមកដល់ គឺគេយកវូហ្ទុយ៉ាងល្អត្រឹមត្រូវ បន្ទាប់មក គេសឡាតដោយចិត្តស្មឹងស្មាធ(ឃូស្ហុ) ដោយដួងចិត្ត និងរាងកាយរបស់គេទាំងមូលផ្ចង់តម្រង់ទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់ និងនឹកដល់ភាពធំធេងរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបំពេញនូវកាយវិការសឡាត ដូចជាការរូកុ និងស៊ូជោតជាដើមបានយ៉ាងល្អ ពេញលេញ នោះការសឡាតនោះនឹងក្លាយជាការលុបលាងនូវបាបកម្មតូចៗរបស់គេដែលបានប្រព្រឹត្តកន្លងមក ដរាបណារូបគេមិនប្រព្រឹត្តបាបកម្មធំ។ ឧត្តមភាពនេះគឺមាននៅគ្រប់ពេលវេលា និងគ្រប់ការសឡាតទាំងអស់។

ពន្យល់ពាក្យ

...:

មេរៀនដែលទាញបានពីហាទីស្ហ

ការសឡាតដែលអាចលុបលាងនូវបាបកម្មទាំងឡាយ គឺការសឡាតដែលខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះយកវូហ្ទុយ៉ាងល្អត្រឹមត្រូវ ហើយប្រតិបត្តិសឡាតនោះដោយក្តីគោរពកោតខ្លាចដោយស្វែងរកការពេញចិត្តពីអល់ឡោះជាម្ចាស់។

ឧត្តមភាពនៃការគោរពសក្ការៈជាប់ជាប្រចាំ ហើយវាជាមូលហេតុមួយក្នុងការទទួលបានការអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មតូចៗទាំងឡាយ។

បញ្ជាក់ពីឧត្តមភាពនៃការយកវូហ្ទុបានល្អត្រឹមត្រូវ ប្រតិបត្តិសឡាតបានល្អ និងមានភាពស្មឹងស្មាធ(ឃូស្ហុ)ក្នុងសឡាតនោះ។

សារៈសំខាន់នៃការជៀសវាងពីបាបកម្មធំដើម្បីទទួលបានការអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មតូចៗ។

បាបកម្មធំមិនត្រូវបានលុបលាងឡើយ លើកលែងតែតាមរយៈការសារភាពកំហុស(តាវហ្ពាត់)ប៉ុណ្ណោះ។

ឯកសារយោង

សហេស មូស្លីម (1/ 206) (228).

បន្ថែមទៀត (10)

بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.

لسليم الهلالي (2/ 257).

تطريز رياض الصالحين.

لفيصل آل مبارك (ص611).

فيض القدير شرح الجامع الصغير.

لعبدالرؤوف المناوي (5/ 472).

كنوز رياض الصالحين.

لمجموعة من الباحثين (13/ 243).

نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.

مجموعة من الباحثين (2/ 773).