মানুহে তেতিয়ালৈকে কল্যাণত থাকিব, যেতিয়ালৈকে ইফতাৰ কৰাত পলম নকৰিব।

ইমাম নাৱাৱী ৰাহিমাহুল্লাহে কৈছেঃ হাদীছটোত সূৰ্য্য অস্ত যোৱাৰ পিছত লগে লগে ইফতাৰ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। অৰ্থাৎ যেতিয়ালৈকে মানুহে এনেকৈ ছুন্নতৰ ওপৰত আমল কৰিব তেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে কল্যাণৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত থাকিব। আনহাতে ইফতাৰত পলম কৰাটো হৈছে বিপৰ্যয়ত পতিত হোৱাৰ লক্ষণ।

কল্যাণৰ ওপৰত ব্ৰতী থকাৰ অন্যতম এটা উপায় হৈছে ছুন্নতৰ অনুসৰণ কৰা। পক্ষান্তৰে বিপৰ্যয়ত পতিত হোৱাৰ কাৰণ হৈছে ছুন্নতক বিকৃত কৰা।

আহলে কিতাব আৰু বিদআতীসকলৰ বিৰোধিতা কৰিব লাগে। কাৰণ সিহঁতে ইফতাৰ কৰাত পলম কৰে।

ইবনু হাজাৰে কৈছে: হাদীছটোত ইয়াৰ কাৰণো উল্লেখ আছে। মুহাল্লাবে কৈছে: ইয়াৰ এটা হিকমত হৈছে, ৰাতিৰ অংশক দিনৰ সৈতে যাতে মিলোৱা নহয়, লগতে ৰোজাদাৰৰ বাবে যাতে সহজ হয় আৰু ইয়াৰ ফলত ইবাদতৰ বাবে অধিক শক্তি আহৰণ কৰিব পাৰে। উলামাসকল এই বিষয়ত একমত যে, ইয়াৰ বাবে চৰ্ত হৈছে সূৰ্যাস্তৰৰ বিষয়টো দৃষ্টিৰ মাধ্যমত নিশ্চিত হ'ব লাগিব, নাইবা দুজন ন্যায়পৰায়ণ ব্যক্তিয়ে জনাব লাগিব, আনকি সঠিক মত অনুযায়ী এজন ন্যায়পৰায়ণ ব্যক্তিয়ে সাক্ষ্য দিলেও গ্রহণযোগ্য হ'ব।