নিশ্চয় মহান আল্লাহে কেতিয়াও টোপনি নাযায়, আনকি টোপনি যোৱাটো তেওঁৰ বাবে সমীচীনো নহয়।

এই কথা উল্লেখ কৰা হৈছে যে, মহান আল্লাহৰ বাবে টোপনি অসম্ভৱ, কিয়নো টোপনি হৈছে এটা ত্ৰুটি, আৰু তেওঁ সকলো ধৰণৰ দোষ-ত্ৰুটিৰ পৰা পৱিত্ৰ।

মহান আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে সন্মান প্ৰদান কৰে, আৰু যাক ইচ্ছা অপমানিত লাঞ্ছিত কৰে, লগতে তেওঁ বান্দাসকলৰ মাজৰ পৰা যাক ইচ্ছা কৰে হিদায়ত দিয়ে আৰু যাক ইচ্ছা কৰে পথভ্ৰষ্ট কৰে।

বান্দাৰ সকলো আমল দিনৰটো দিনত আৰু ৰাতিৰটো ৰাতিত আল্লাহৰ ফালে উঠোৱাই লোৱা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা বান্দাসকলক উৎসাহিত কৰা হৈছে যে, সিহঁতে যেন দিনে ৰাতি আল্লাহৰ আনুগত্যত মনোযোগ দিয়ে।

হাদীছটোৱে মহান আল্লাহৰ ন্যায় আৰু মখলুকৰ বিষয়সমূহত তেওঁৰ উত্তম পৰিকল্পনাৰ প্ৰমাণ বহন কৰে। ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই যে, নিশ্চয় এইটো হৈছে তেওঁৰ অন্যতম পূৰ্ণাংগ গুণাৱলী।

মহান আল্লাহৰ বাবে পৰ্দাৰ অস্তিত্ব প্ৰমাণিত, সেই পৰ্দাটো হৈছে এটা নূৰ (জ্যোতি), যিটোৰ দ্বাৰা তেওঁৰ আৰু মখলুকৰ মাজত অন্তৰায় সৃষ্টি কৰা হৈছে; যদি এইটো নাথাকিলহেঁতেন, তেন্তে সমগ্ৰ সৃষ্টিজগত জ্বলি পুৰি ছাই হ'লহেঁতেন।

আজুৰী ৰাহিমাহুল্লাহে কৈছেঃ "আহলে হক (সত্যৰ অনুসাৰীসকলে) সৰ্বশক্তিমান আল্লাহক সেইবোৰ গুণেৰে গুণাম্বিত কৰে, যিবোৰ গুণেৰে তেওঁ নিজকে গুণাম্বিত কৰিছে, লগতে যিদৰে তেওঁৰ নবীয়ে তেওঁক গুণাম্বিত কৰিছে, আৰু চাহাবাসকলে যিবোৰ গুণেৰে গুণাম্বিত কৰে। এইটোৱে হৈছে সত্যৰ অনুসাৰী উলামাসকলৰ মজহাব, যিসকলে নিজকে বিদআতৰ পৰা আঁতৰত ৰাখিছে।" সমাপ্ত। আহলে ছুন্নত অল জামাআতে মহান আল্লাহৰ বাবে সেই সকলো নাম আৰু গুণাৱলী সাব্যস্ত কৰে, যিবোৰ নাম আৰু গুণাৱলী স্বয়ং আল্লাহে নিজৰ বাবে সাব্যস্ত কৰিছে। তেওঁলোকে এইবোৰ নাম আৰু গুণাৱলীৰ ক্ষেত্ৰত কোনো ধৰণৰ পৰিবৰ্তন, পৰিবৰ্ধন, বিকৃত, আৰু ধৰণ-গঠণ উপমা সাদৃশ্য আদি সাব্যস্ত নকৰে। লগতে তেওঁলোকে আল্লাহৰ বাবে সেই সকলো দোষ-ত্ৰুটি নসাৎ কৰে যিবোৰ দোষ-ত্ৰুটি আল্লাহে নিজৰ বাবে নসাৎ কৰিছে। লগতে তেওঁলোকে সেইসমূহ বিষয়ত মৌনতা অৱলম্বন কৰে যিবোৰ ক্ষেত্ৰত কোনো ধৰণৰ ইতিবাচক বা নেতিবাচক কোনো প্ৰমাণ নাই। মহান আল্লাহে পৱিত্ৰ কোৰআনত কৈছেঃ (একোৱেই তেওঁৰ সদৃশ নহয়, আৰু তেওঁ সৰ্বশ্ৰোতা, সৰ্বদ্ৰষ্টা।)