แท้จริงแล้ว ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เป็นผู้บริสุทธิ์จากผู้ที่ส่งเสียงร้องดังเมื่อเกิดภัยพิบัติ (อัล-ซอลิเกาะฮ์) ผู้ที่โกนผมเมื่อเกิดเหตุร้าย (อัล-หาลิเกาะฮ์) และ ผู้ที่ฉีกเสื้อผ้าของเขาเมื่อประสบภัยพิบัติ (อัล-ชาเกาะฮ์)
จากอบูบุรดะฮ์ บิน อบีมูซา เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า:
อบูมูซา มีอาการเจ็บปวดอย่างรุนแรง และเขาเป็นลมในขณะที่ศีรษะของเขาอยู่บนตักของผู้หญิงคนหนึ่งในครอบครัวของเขา และเขาไม่สามารถตอบสนองต่อสิ่งใดๆ ของเธอได้ เมื่อเขาหายดีแล้ว เขาก็กล่าวว่า “ฉันบริสุทธิ์จากผู้ที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้บริสุทธิ์จากเขา” แท้จริงแล้ว ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เป็นผู้บริสุทธิ์จากผู้ที่ส่งเสียงร้องดังเมื่อเกิดภัยพิบัติ (อัล-ซอลิเกาะฮ์) ผู้ที่โกนผมเมื่อเกิดเหตุร้าย (อัล-หาลิเกาะฮ์) และ ผู้ที่ฉีกเสื้อผ้าของเขาเมื่อประสบภัยพิบัติ (อัล-ชาเกาะฮ์)
وَجِعَ أَبُو مُوسَى وَجَعًا شَدِيدًا، فَغُشِيَ عَلَيْهِ وَرَأْسُهُ فِي حَجْرِ امْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ، فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهَا شَيْئًا، فَلَمَّا أَفَاقَ، قَالَ: أَنَا بَرِيءٌ مِمَّنْ بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِئَ مِنَ الصَّالِقَةِ وَالحَالِقَةِ وَالشَّاقَّةِ.
อบูบุรดะห์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้เล่าว่า บิดาของเขา อาบูมูซาอัลอัชอะรีย์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ล้มป่วยอย่างหนักจนหมดสติ โดยศีรษะของเขาวางอยู่บนตักของหญิงคนหนึ่งในครอบครัวของเขา หญิงผู้นั้นได้ร้องไห้และแสดงความเศร้าเสียใจ แต่เขาไม่สามารถห้ามปรามเธอได้เนื่องจากเขาหมดสติ เมื่อเขาฟื้นขึ้นมา เขากล่าวว่า: เขาบริสุทธิ์จากผู้ที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม บริสุทธิ์จากเขา แท้จริงท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม บริสุทธิ์จาก: อัล-ซอลิเกาะฮ์: คือผู้ที่ส่งเสียงร้องดังเมื่อเกิดภัยพิบัติ ผู้โกนผม: คือผู้ที่โกนผมเมื่อเกิดเหตุร้าย อัล-ชาเกาะฮ์ : คือผู้ที่ฉีกเสื้อผ้าของเขาเมื่อประสบภัยพิบัติ เพราะมันเป็นการกระทำของยุคก่อนอิสลาม แต่ทว่าอิสลามสั่งให้อดทนต่อภัยพิบัติและแสวงหารางวัลจากพระเจ้า
ห้ามฉีกเสื้อผ้า โกนผม หรือส่งเสียงดังเมื่อเกิดภัยพิบัติ เนื่องจากสิ่งเหล่านี้เป็นบาปใหญ่
ความเศร้าโศกและการร้องไห้โดยไม่มีการคร่ำครวญหรือเปล่งเสียงดังนั้นไม่ได้เป็นสิ่งต้องห้าม เพราะมันไม่ได้ขัดแย้งกับความอดทนต่อการกำหนดของอัลลอฮ์ แต่มันคือความเมตตา
การแสดงความไม่พอใจหรือความโกรธต่อการกำหนดสภาวะที่เจ็บปวดของอัลลอฮ์ด้วยคำพูดหรือการกระทำถือเป็นสิ่งต้องห้าม
จำเป็นที่จะต้องมีความอดทนเมื่อเกิดภัยพิบัติ
เศาะฮีห์ อัลบุคอรีย์ (2/ 81) (1296).
เศาะฮีห์ มุสลิม (1/ 100) (104).
เพิ่มเติม (4)
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
لعبد الله البسام (ص287).
تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام.
لابن عثيمين (2/ 371).