“พระผู้อภิบาลจะทรงอยู่ใกล้บ่าวมากที่สุดคือตอนท้ายของกลางดึก
จากอบูอุมามะห์ กล่าวว่า: อัมร์ บิน อะบะซะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ บอกฉันว่าเขาได้ยินท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า:
“พระผู้อภิบาลจะทรงอยู่ใกล้บ่าวมากที่สุดคือตอนท้ายของกลางดึก ดังนั้นหากเจ้าสามารถอยู่ในหมู่ผู้ที่ระลึกถึงพระเจ้าในเวลานั้นได้ ก็จงเป็นเสียเถิด”
«أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ العَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ، فَإِنْ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ».
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้บอกว่า แท้จริงอัลลอฮ์ผู้ทรงอำนาจสูงสุดนั้นอยู่ใกล้บ่าวมากที่สุดในช่วงหนึ่งในสามสุดท้ายของกลางคืน ดังนั้นหากท่าน (โอ้ผู้ศรัทธา) ได้รับทางนำและมีความสามารถที่จะเป็นหนึ่งในผู้ที่สละเวลาเพื่ออิบาดะห์ (การนมัสการ) การละหมาด การรำลึกถึงอัลลอฮ์ และการกลับใจในช่วงเวลานี้ ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การฉวยโอกาสและพยายามปฏิบัติอย่างขยันขันแข็ง
สนับสนุนให้มุสลิมซิกรุลลอฮ (รำลึกถึงอัลลอฮ์) ในตอนท้ายของกลางคืน
ช่วงเวลาต่าง ๆ มีความประเสริฐที่แตกต่างกันในการรำลึกถึงอัลลอฮ์ (ซิกรฺ) การขอดุอาอ์ และการละหมาด
มีร็อก กล่าวว่า: เกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างคำกล่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ที่ว่า: “พระเจ้าจะอยู่ใกล้บ่าวมากที่สุด” และคำกล่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ที่ว่า: “บ่าวที่อยู่ใกล้มากที่สุดกับพระเจ้าของเขา คือ ในขณะที่เขาสุญูด”: สิ่งที่หมายถึงในหะดีษแรกคือ การชี้แจงเวลาที่พระเจ้าทรงอยู่ใกล้บ่าวมากที่สุดซึ่งเป็นช่วงท้ายของกลางดึก และความหมายในหะดีษที่สองคือเพื่ออธิบายความใกล้ชิดของสภาพผู้เป็นบ่าวจากพระเจ้าขณะสุญูด
สุนัน อัตติรมีซีย์ (5/ 537) (3579).
สุนัน อบูดาวูด (2/ 454) (1277).
สุนัน อันนะซาอีย์ (1/ 279) (572).
เพิ่มเติม (8)
نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (2/ 1019).
شرح رياض الصالحين.
لابن عثيمين (5/ 509).
كنوز رياض الصالحين.
لمجموعة من الباحثين (17/ 535).
مشكاة المصابيح.
للتبريزي (1/ 387).
อ้างอิงในหนังสือ
2 หนังสือเพิ่มเติม (2)
- الذكر والدعاء والعلاج بالرقي من الكتاب والسنة"أقرب ما يكون العبدُ من الرب في جوف الليل الآخر، فإن استطعت أن تكون ممن يذكر الله في تلك الساعة فكن" .
- حصن المسلم من أذكار الكتاب والسنةحصن المسلم«أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ العَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ»[297].