“ఎవరైతే స్వయంగా తమకు తామే అన్యాయం చేసుకున్నారో వారి ఇళ్లలోనికి (ప్రాంతము లోనికి) ప్రవేశించకండి, మీరు ఏడుస్తూ ఉన్న స్థితిలో ఉంటే తప్ప

సర్వశక్తిమంతుడైన అల్లాహ్ నాశనం చేసిన వారి పరిస్థితులను గురించి ప్రతి ఒక్కరూ పర్యాలోచన చేయాలి. వారు ఎటువంటి తప్పులో పడినారో, లేదా ఎటువంటి పాపములో పడినారో ఆ తప్పులు మరియు పాపపు పనులపట్ల జాగ్రత్తగా ఉండాలి. అలాగే అల్లాహ్ యొక్క ఆయతులపై (సూచనలు, నిదర్శనాలు మొ.) దృష్టి పెట్టకుండా, వాటి పట్ల అవలోకన చేయకుండా నిర్లక్ష్యం వహించడం పట్ల జాగ్రత్తగా ఉండాలి.

అల్లాహ్ చేత శిక్షించబడిన వారి నివాసాలు, వారి తరువాత, ఎవరికీ ఎన్నటికీ నివాసయోగ్యం కావు. అలాగే ఆ ప్రాంతం కూడా మాతృభూమిగా చేసుకొనడానికి పనికి రాదు. ఎందుకంటే అందులో నివశించాలనుకునే వారు శాశ్వతంగా ఏడుస్తూ ఉండలేరు కనుక. మరి ఆ ప్రాంతములోనికి, ఆ నివాసాల లోనికి ఏడుస్తూ ఉన్న స్థితిలో తప్ప ప్రవేశించడం నిషేధము.

ఇమామ్ నవవి ఇలా అన్నారు: ఈ హదీథు తప్పు చేసిన వారి నివాసాలు మరియు శిక్షా స్థలాల గుండా వెళుతున్నప్పుడు అప్రమత్తంగా ఉండమని ప్రోత్సహిస్తుంది; ఇది ‘అస్’హాబుల్ ఫీల్’ (ఏనుగు సహచరులు) మరణించిన ముహస్సిర్ లోయ గుండా త్వరత్వరగా వెళ్ళిన విధానాన్ని పోలినది. కాబట్టి, ఆ ప్రదేశాలనుండి వెలుతున్న ప్రతి ఒక్కరు అప్రమత్తంగా, భయంతో, ఏడుస్తూ, తమ విధి గురించి ఆలోచిస్తూ, అలాంటి ముగింపు నుండి రక్షించమని అల్లాహ్‌ను ఆశ్రయించాలి, వేడుకోవాలి.

ఈ నిషేధం మరియు హెచ్చరిక అల్లాహ్ యొక్క శిక్ష దిగివచ్చిన సమూద్ మరియు అటువంటి ఇతర జాతుల నివాసాలకు కూడా వర్తిస్తుంది.