Encyclopedia of Prophetic Hadiths

नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले मन्नत (भाकल) गर्न निषेध गर्नुभयो र भन्नुभयो: "मन्नतले कुनै फाइदा गर्दैन, यसले केवल कन्जुसबाट उसको धन निकाल्छ।"

"जिब्रीलले मलाई छिमेकीप्रति निरन्तर वसीयत गरीरहे यहाँसम्म कि मैले ख्याल गरे अब उनले छिटै छिमेकीलाई वारिस (उत्तराधिकारी) पनि बनाउने आदेश ल्याउनेछन्।"

"जसले कुनै मुस्लिम व्यक्तिको सम्पत्ति हडप्ने नियतले झूटो कसम खान्छ, ऊ अल्लाहसामु यस अवस्थामा उपस्थित हुनेछ कि अल्लाह ऊमाथि अत्यन्तै क्रोधित हुनुहुनेछ।" वर्णनकर्ताले भन्नुहुन्छ, सहाबी अश्अस (रजिअल्लाहु अन्हु) ले भन्नुभयो: "अल्लाहको कसम! यो हदीस मेरै विषयमा उल्लेख भएको थियो। मेरो र एक जना यहूदी व्यक्तिको बीचमा एउटा जग्गा साझा थियो। पछि उसले मेरो हिस्सा दिन अस्वीकार गर्‍यो। त्यसपछि मैले यो विवाद नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) समक्ष प्रस्तुत गरेँ। नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले मलाई सोध्नुभयो: 'के तिमीसँग आफ्नो दाबी पुष्टि गर्ने कुनै प्रमाण छ?' मैले उत्तर दिएँ: 'छैन।' त्यसपछि उहाँले त्यस यहूदीलाई भन्नुभयो: 'कसम खाऊ।' मैले निवेदन गरेँ: 'हे अल्लाहका रसूल! त्यसो भए त उसले कसम खाएर मेरो सम्पत्ति हडपेर लैजानेछ।' त्यसै सन्दर्भमा अल्लाहले यो आयत अवतरित गर्नुभयो: {निःसन्देह, जसले अल्लाहसँग गरेको वाचा र आफ्ना कसमहरूलाई तुच्छ मूल्यमा बेच्दछन्...}— आयतको अन्त्यसम्म।"

"जसको सुन वा चाँदी छ र त्यसको जकात तिर्दैन, कयामतको दिन उसको लागि आगोका थालहरू तयार पारिनेछन् र उसलाई नर्कको आगोमा तताइनेछ, त्यसपछि उसको छेउ, निधार र ढाड डामिनेछन्। जब पनि पाटीहरू चिसो हुन्छन्, तिनीहरूलाई फेरि तताइनेछ। यो दण्ड पचास हजर वर्ष लामो दिनमा हुनेछ। जबसम्म सेवकहरू बीच फैसला हुँदैन यो जारी रहनेछ। त्यसपछि ऊ आफ्नो बाटो लाग्छ; स्वर्ग वा नर्क ।"

"यदि चाँदी, सुनको सट्टामा नगद छैन भने ब्याज लाग्छ। यदि गहुँ, गहुँको सट्टामा नगद छैन भने ब्याज लाग्छ। यदि जौ, जौको सट्टामा नगद छैन भने ब्याज लाग्छ। यदि खजूर, खजूरको सट्टामा नगद छैन भने ब्याज लाग्छ।"

म अश्अरी समुदायका केही व्यक्तिहरूसँग रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कहाँ आएँ। मैले उहाँसँग सवारी मागें, तर उहाँले भन्नुभयो: "अल्लाहको कसम! म तिमीहरूलाई सवारी दिन सक्दिनँ र मसँग तिमीहरूलाई दिने कुनै सवारी पनि छैन।" त्यसपछि हामी अल्लाहले चाहेजति समयसम्म त्यहाँ बस्यौं। यसैबीच केही ऊँटहरू उहाँकहाँ आए र उहाँले हामीलाई तीनवटा ऊँटहरू दिन आदेश दिनुभयो। त्यहाँबाट निस्केपछि हामीमध्ये केही मानिसहरूले अरूलाई भने: "अल्लाहले हाम्रो यस कार्यमा बर्कत (आशीर्वाद) दिने छैनन्। हामीले रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कहाँ आएर सवारीको लागि अनुरोध गर्यौं र उहाँले हामीलाई सवारी दिन नसक्ने कसम खानुभयो, तर पछि उहाँले हामीलाई दिनुभयो।" अबू मुसाले भने: हामी रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कहाँ फर्कियौं र उहाँलाई यस कुराकानीबारे खबर गर्यौं। उहाँले भन्नुभयो: "हेर, मैले तिमीहरूलाई सवारीसाधन दिएको होइन, बरु अल्लाहले तिमीहरूका लागि व्यवस्था गरीदिनुभएको हो। अल्लाहको कसम! जब म कुनै कुरा प्रति कसम खान्छु, अनि त्योभन्दा अर्को कुरामा भलाइ देख्छु भने, म आफ्नो कसमको कफ्फारा (प्रायश्चित) दिन्छु र त्यही गर्छु जुन उत्तम हुन्छ।"

"कुनै पनि यस्तो मुस्लिम व्यक्ति, जससँग इच्छापत्र (वसियत) गर्नुपर्ने कुनै विषय छ भने, आफ्नो लिखित वसियत आफूसँग नराखी दुई रात पनि बिताउनु उसका लागि उचित हुँदैन।" अब्दुल्लाह बिन उमर (रजिअल्लाहु अन्हुमा) ले भन्नुभयो: "मैले रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) बाट यो कुरा सुनेको दिनदेखि यता ममाथि यस्तो कुनै पनि रात बितेको छैन, जुन रात मेरो लिखित वसियत आफूसँग नभएको होस्।"

"अल्लाहको कसम, ऊ पूर्ण आस्थावान् होइन; अल्लाहको कसम, ऊ पूर्ण आस्थावान् होइन; अल्लाहको कसम, ऊ पूर्ण आस्थावान् होइन।" सोधियो, "हे अल्लाहका रसूल! को हो त्यो व्यक्ति?" उहाँले भन्नुभयो, "जसको दुष्टता र हानिकारक व्यवहारबाट उसको छिमेकी सुरक्षित रहँदैन।"