"जसको सुन वा चाँदी छ र त्यसको जकात तिर्दैन, कयामतको दिन उसको लागि आगोका थालहरू तयार पारिनेछन्

अबू-हुरैरह (रजियल्लाहु अन्हु) ले वर्णन गरेका छन्, रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नुभएको छ :

"जसको सुन वा चाँदी छ र त्यसको जकात तिर्दैन, कयामतको दिन उसको लागि आगोका थालहरू तयार पारिनेछन् र उसलाई नर्कको आगोमा तताइनेछ, त्यसपछि उसको छेउ, निधार र ढाड डामिनेछन्। जब पनि पाटीहरू चिसो हुन्छन्, तिनीहरूलाई फेरि तताइनेछ। यो दण्ड पचास हजर वर्ष लामो दिनमा हुनेछ। जबसम्म सेवकहरू बीच फैसला हुँदैन यो जारी रहनेछ। त्यसपछि ऊ आफ्नो बाटो लाग्छ; स्वर्ग वा नर्क ।" सोधियो: हे अल्लाहका रसूल! ऊँटको बारेमा के नियम छ? उहाँले भन्नुभयो: “जसको ऊँट छ र उसले त्यसको कर (जकात) तिर्दैन र उसको हक के हो भने (आवश्यक परेका र यात्रीहरूको लागि) उसको दूध दुहुनुपर्छ। त्यसैले न्यायको दिनमा, त्यो व्यक्तिलाई ऊँटहरूको अगाडि समतल मैदानमा घोप्टो पारेर फ्याँकिनेछ र उसका सबै ऊँटहरू त्यहाँ पहिलेभन्दा मोटा हुनेछन्, र तिनीहरूबाट एउटा पनि बाछो हराउने छैन। यी ऊँटहरूले त्यो व्यक्तिलाई आफ्नो खुरले कुल्चनेछन् र मुखले टोक्नेछन्। जब तिनीहरूमध्ये अन्तिम बित्नेछ, तिनीहरूमध्ये पहिलोलाई त्यसैमा फर्काइनेछ। यो दण्ड पचास हजर वर्ष लामो दिनमा हुनेछ। (यो जारी रहनेछ) जबसम्म सेवकहरू बीच फैसला हुँदैन र तिनीहरूले स्वर्ग वा नर्कको बाटो देख्दैनन्।” भनियो : हे अल्लाहका रसूल, गाइ र बाख्राहरूको बारेमा के हुकुम छ? उहाँले भन्नुभयो: "जो मान्छे गाइ र बाख्राहरूको मालिक बन्यो र तिनको हक पूरा गरेन भने कयामतका दिन उसका गाइ बाख्राहरूको सामुन्ने एउटा समतल मैदानमा घोप्टि पारेर सुताइने छ र एउटा पनि गाइ बाख्रा कम भएको नहोला र कुनैको सिंग बाङ्गो नहोला न त कुनैको भाँचिएको होला अनि सिंङ नभएकाले पनि उसलाई आफ्नो सिङ्गले हान्ने छन् र आफ्नो खुरले कुल्चिने छन् । जब अन्तिम गाइ वा बाख्राले कुल्चेर गइ सके पछि पहिलाको गाइ वा बाख्रालाई फर्काइने छ र कुल्चाइने छ । यो सजाय यस्तो दिनमा होला जसको लम्बाइ पचास हजर वर्ष हुनेछ, यहाँसम्म कि भक्तहरू बीच फैसला भइ सक्ला, र उसले स्वर्ग वा नरकमा आफ्नो बाटो देख्नेछ ।" भनियोः हे अल्लाहका रसूल ! घोडाको बारेमा के भन्नुहुन्छ? उहाँले भ‍न्नुभयो: घोडा तीन प्रकारका हुन्छन् : एक ती घोडाहरू जो मान्छेका लागि बोझ र पापका कारण बन्छन् । दोस्रो जो मान्छेका लागि पर्दा बन्छन् र तेस्रो जो मान्छेका लागि पूण्य र प्रतिफलको कारण बन्छ । जो घोडा मान्छेका लागि बोझ र पापका कारण बन्छन् ती घोडाहरू हुन् जो मान्छेले अरूलाई देखाउनका लागि र अभिमान एवं मुस्लिमसित मुठभेटका लागि राखेको हुन्छ । यस प्रकारको घोडा मानिसका लागि पापको कारण हुने गर्छन्। जो घोडा मानिसका लागि पर्दा बन्छन्, ती यस्ता घोडा हुन्, जसलाई मान्छेले अल्लाहको बोटोमा जिहादका लागि पालेको हुन्छ र तीनको पिठ्यूँ र गर्दनका बारेमा अल्लाहको हक भुलेको हुँदैन । यस्ता किसिमका घोडाहरू मानिसका लागि पर्दा हुने गर्छन् । जो घोडा मानिसका लागि पुण्यका कारण बन्छन्, ती यस्ता घोडा हुन्, जसलाई अल्लाहको मार्गमा मैदान वा हरियाली चरनभूमिमा बाँध्छ, त्यस घोडाले त्यहाँबाट खाएको प्रत्येक घाँसको कणको बदला उसलाई पुण्य लेखिन्छ। त्यसैगरी, घोडाले गरेको मलमूत्रको पनि उति नै संख्यामा पुण्य लेखिन्छ। यदि त्यो घोडा आफ्नो डोरी तानेर अगाडि बढ्छ र एउटा वा दुईटा उचाइ पार गर्छ, तब पनि अल्लाहले उसको प्रत्येक पाइला र मलमूत्रको बदला पुण्य लेख्नुहुन्छ। यदि त्यसको मालिक कुनै खोलानजिक पुग्छ र घोडाले त्यस खोलाबाट पानी खान्छ, यद्यपि उसले घोडालाई पानी खुवाउने सोच राखेको हुँदैन, तब पनि घोडाले पिएको प्रत्येक थोपा पानीको बदला अल्लाहले उसलाई पुण्य लेख्नुहुन्छ। सोधियो: "हे अल्लाहका रसूल! गधाहरूको बारेमा के छ?" उहाँले भन्नुभयो: "गधा सम्बन्धी विशेष कुनै आदेश ममाथि अवतरित भएको छैन, यो सर्वव्यापक आयत बाहेक :{जसले कण बराबर पनि कुनै पुण्य गरेको भए पनि त्यसलाई देख्ने छ र जसले कण बराबर पनि कुनै गलत काम गरेको रहेछ भने पनि त्यसलाई देख्ने छ।} [ सुरह अल-जलजलाह: ८]

«مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلَا فِضَّةٍ، لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ، صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ، فَأُحْمِيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ، فَيُكْوَى بِهَا جَنْبُهُ وَجَبِينُهُ وَظَهْرُهُ، كُلَّمَا بَرَدَتْ أُعِيدَتْ لَهُ، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ، إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ» قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْإِبِلُ؟ قَالَ: «وَلَا صَاحِبُ إِبِلٍ لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، وَمِنْ حَقِّهَا حَلَبُهَا يَوْمَ وِرْدِهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ، بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ، أَوْفَرَ مَا كَانَتْ، لَا يَفْقِدُ مِنْهَا فَصِيلًا وَاحِدًا، تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا وَتَعَضُّهُ بِأَفْوَاهِهَا، كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ» قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْبَقَرُ وَالْغَنَمُ؟ قَالَ: «وَلَا صَاحِبُ بَقَرٍ، وَلَا غَنَمٍ، لَا يُؤَدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلَّا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ بُطِحَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ، لَا يَفْقِدُ مِنْهَا شَيْئًا، لَيْسَ فِيهَا عَقْصَاءُ، وَلَا جَلْحَاءُ، وَلَا عَضْبَاءُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا، كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ أُولَاهَا رُدَّ عَلَيْهِ أُخْرَاهَا، فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ الْعِبَادِ، فَيَرَى سَبِيلَهُ إِمَّا إِلَى الْجَنَّةِ، وَإِمَّا إِلَى النَّارِ» قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْخَيْلُ؟ قَالَ: «الْخَيْلُ ثَلَاثَةٌ: هِيَ لِرَجُلٍ وِزْرٌ، وَهِيَ لِرَجُلٍ سِتْرٌ، وَهِيَ لِرَجُلٍ أَجْرٌ، فَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ وِزْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا رِيَاءً وَفَخْرًا وَنِوَاءً عَلَى أَهْلِ الْإِسْلَامِ، فَهِيَ لَهُ وِزْرٌ، وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ سِتْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ، ثُمَّ لَمْ يَنْسَ حَقَّ اللهِ فِي ظُهُورِهَا وَلَا رِقَابِهَا، فَهِيَ لَهُ سِتْرٌ وَأَمَّا الَّتِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ، فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ، فِي مَرْجٍ وَرَوْضَةٍ، فَمَا أَكَلَتْ مِنْ ذَلِكَ الْمَرْجِ، أَوِ الرَّوْضَةِ مِنْ شَيْءٍ، إِلَّا كُتِبَ لَهُ، عَدَدَ مَا أَكَلَتْ حَسَنَاتٌ، وَكُتِبَ لَهُ، عَدَدَ أَرْوَاثِهَا وَأَبْوَالِهَا، حَسَنَاتٌ، وَلَا تَقْطَعُ طِوَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا، أَوْ شَرَفَيْنِ، إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ عَدَدَ آثَارِهَا وَأَرْوَاثِهَا حَسَنَاتٍ، وَلَا مَرَّ بِهَا صَاحِبُهَا عَلَى نَهْرٍ، فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَا يُرِيدُ أَنْ يَسْقِيَهَا، إِلَّا كَتَبَ اللهُ لَهُ، عَدَدَ مَا شَرِبَتْ، حَسَنَاتٍ» قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، فَالْحُمُرُ؟ قَالَ: «مَا أُنْزِلَ عَلَيَّ فِي الْحُمُرِ شَيْءٌ، إِلَّا هَذِهِ الْآيَةَ الْفَاذَّةُ الْجَامِعَةُ»: {فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ، وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ} [الزلزلة: 8].