Skip to content

«Hadd (Maan-n-role) sã n paam neda, tɩ b yãg n sɩbg-a dũni kaanẽ, rẽnd Wẽnd tẽeg-tɩrg n yɩɩd ne A na leb n sɩbg A yambã noor a yiib laahr raare

Yii a ʿAli nengẽ (Wẽnd yard be ɑ yĩngɑ) tɩ yii Nabiyaamã nengẽ (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) a yeelame:

«Hadd (Maan-n-role) sã n paam neda, tɩ b yãg n sɩbg-a dũni kaanẽ, rẽnd Wẽnd tẽeg-tɩrg n yɩɩd ne A na leb n sɩbg A yambã noor a yiib laahr raare, la ned ning sẽn paama hadd tɩ Wẽnd maan-a sʋtra (ludbu), n yaaf n bas-a, rẽnd Wẽnd waoor yɩɩda ne A na lebs A noorã, A sẽn yaaf n bas-a wã poorẽ».

«مَنْ أَصَابَ حَدًّا فَعُجِّلَ عُقُوبَتَهُ فِي الدُّنْيَا فَاللَّهُ أَعْدَلُ مِنْ أَنْ يُثَنِّيَ عَلَى عَبْدِهِ العُقُوبَةَ فِي الآخِرَةِ، وَمَنْ أَصَابَ حَدًّا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَفَا عَنْهُ فَاللَّهُ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَعُودَ فِي شَيْءٍ قَدْ عَفَا عَنْهُ».

A At-tirmiiziy la a ɭbn Maaǧa n reeg-a
Hasanʋn (be neere)
welsgã

Nɑbiyɑɑmã (Wẽnd pʋʋsg lɑ A tɩlgr be ɑ yĩngɑ) vẽnegame n wilgi, tɩ ned ning sẽn tʋma Wẽnd kɩɩsg sẽn yaa Wẽnd kɩɩs-rãmbã nins sẽn n sõmb ne sɩbgr sãri wã pʋgẽ, wala yoob la wagdem, t'a paam a sɩbgrã tɩ b maan haddã a zugu, dũni kaanẽ, yaa tɩ hadd-kãngã a yẽesda Wẽnd kɩɩs-kãngã la a lub a sɩbgrã a zugu laahr raarã, bala Wẽnd waoorã yɩɩda ne A na tigim sɩbgr a yiibu A yamb zugu, la ned ning Wẽnd sẽn maan a soab sʋtr (ludb) dũni wã pʋgẽ, rẽnd Wẽnde (A Naam yɩ wagell n zẽke) n yɩɩd kũuni la waoore, ne A leb n sɩbg-a ne zũnuub ning Yẽ sẽn da yaafe la A bas tɩ loogã.

Sẽn be Hɑdiisã yõod-rãmbẽ

Wilgda Wẽnd sẽn tẽeg tɩrgã, la A kũunã la A yolsgã bedrem.

Hadd maaneg dũni kaanẽ wã a yaafda zũnuubã.

Ned sã n wa lʋɩ zũnuub pʋgẽ, tɩ maan-n-rolg be a pʋgẽ, sõmbame t'a maan a meng sʋtra, ne Wẽnd sʋtrã la a yãg n tuub tuubg sẽn manege.

Seb-tikdsã

Sunan At-tirmiiziy (4/ 312) (2626).

Sunan ɭbn Maaǧa (3/ 627) (2604).

Pɑɑgã (3)

مرشد ذوي الحجا والحاجة إلى سنن ابن ماجه والقول المكتفى على سنن المصطفى (15/ 224).

التيسير بشرح الجامع الصغير (2/ 399).

فيض القدير (6/ 65).