Skip to content

Mɑm lebsdɑ m meng Wẽnd nengẽ, n dɑ wɑ tɑll noang yãmb pʋgẽ ye, bɑlɑ Wẽnde -A nɑɑm zẽkame-, A yõkɑ mɑɑm n mɑɑn A zɑoa, wɑlɑ A sẽn rɩk ɑ ɭbrɑhɩɩm n mɑɑn A zɑo wã

Yii ɑ Gʋndʋb nengẽ -Wẽnd yɑrd be ɑ yĩngɑ- ɑ yeelɑme:

M wʋmɑ Nɑbiyɑɑmã (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga), tɑoor t'ɑ nɑ pɑ mɑɑn kɑɑlem ne rɑsemɑ nu, t'ɑ yetẽ: « Mɑm lebsdɑ m meng Wẽnd nengẽ, n dɑ wɑ tɑll noang yãmb pʋgẽ ye, bɑlɑ Wẽnde -A nɑɑm zẽkame-, A yõkɑ mɑɑm n mɑɑn A zɑoa, wɑlɑ A sẽn rɩk ɑ ɭbrɑhɩɩm n mɑɑn A zɑo wã, lɑ mɑm sã n dɑ nɑ n dɩk ned mɑm zãmɑ wã pʋgẽ, m rag n dɩk ɑ Abuu Bɑkr n mɑɑn zoɑ, lɑ sẽn reng-b yãmb tɑoorã b rɑ rɩkdɑ b Nɑbiyɑɑm-dãmbɑ lɑ b nĩn-sõmbsã yɑɑdã n mɑɑnd miisɑ, bɩ yãmb rɑ rɩk yɑɑdã n mɑɑn miisɑ ye, ad mɑm gɩdgdɑ yãmb n yi rẽndɑ».

سمعت النبي صلى الله عليه وسلم قبل أن يموت بخمسٍ وهو يقول: «إني أبرأ إلى الله أن يكون لي منكم خليلٌ، فإن الله تعالى قد اتخذني خليلًا، كما اتخذ إبراهيم خليلًا، ولو كنت متخذًا من أمتي خليلًا لاتخذت أبا بكر خليلًا، ألا وإن من كان قبلكم كانوا يتخذون قبور أنبيائهم وصالحيهم مساجد، ألا فلا تتخذوا القبور مساجد، إني أنهاكم عن ذلك».

A Muslim n reeg-a
Naṣʋn Ṣahɩɩhʋn (Gom-sikdem sẽn manege)
welsgã

Nɑbiyɑɑmã (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩnga), ɑ togsɑ a menga ziirã sẽn yɑɑ soɑbɑ Wẽnd nengẽ -A nɑɑm zẽkame-, lɑ le togsdẽ t'ɑ tɑɑ nonglemã dɑrgε-rãmb tεkẽ, wɑlɑ ɑ ɭbrɑɑhɩɩm -tɩlgr be ɑ yĩngɑ- sẽn pɑɑm-ɑ wã, rẽ n kɩt t'ɑ tõdg ne ɑ nɑ tɑll noanga zẽng sẽn pɑ Wẽnde; bɑlɑ ɑ sũurã pidɑ ne Wẽnd nonglem lɑ A zɩsgre lɑ A minim, rẽnd sẽk pɑ le be ne nin zẽng tɩ pɑ Wẽnd ye, lɑ ɑ sã n dɑ tɑrɑ zoɑ bõn-nɑɑndsẽ wã nɑ yɩ ɑ Abuu Bɑkre -Wẽnd yɑrd be ɑ yĩngɑ-. Rẽ poorẽ t'ɑ bugs tɩ b rɑ mɑɑn n zʋʋg toɑɑg ning sẽn sεgd nonglemã pʋgẽ wã ye, wɑlɑ Yɑhʋʋd-rãmbã lɑ Nɑsɑɑr-dãmbã sẽn mɑɑne b Nɑbiyɑɑm-dãmbɑ lɑ b nin-sõmbsã yɑɑdẽ wã, hɑlɩ n wɑ mɑɑn-bɑ tɩ b lebg lɑgm-n-tɑɑr soab-dãmbɑ tɩ b tũud-b tɩ pɑ Wẽnd ye, lɑ b me b yɑɑdẽ wã miisɑ lɑ Tũudum roto, tɩ -Wẽnd pʋʋsg lɑ A tɩlgr be a yĩnga- gɩdg ɑ poorẽ dãmbã, tɩ b rɑ wɑ mɑɑn wɑlɑ b sẽn mɑɑnɑ ye.

Gom-biisã mɑɑnã

بخمس: خمس ليال.

إني أبرأ: أمتنع وأنكر.

من كان قبلكم: يعني: اليهود والنصارى.

Sẽn be Hɑdiisã yõod-rãmbẽ

Wãnde wilgdɑ a Abuu Bɑkr yɩɩdlemã, -Wẽnd yɑrd be ɑ yĩngɑ-, n le wilgd tɩ yẽ n yɩɩd Sɑhɑɑbsã, n leb n sõmb n yɩɩd nebã fãɑ ne Nɑbiyɑɑmã ledsgo ɑ kũumã poorẽ.

Yɑɑ tɩ miisã wã meeb kɑbã zʋtã, yɑɑ zãmɑ nins sẽn reng tɑoorã tʋʋm kiti

A gɩdgdɑ b rɩk yɑɑdã n mɑɑn tũudum zĩigɑ n pʋʋsd beenẽ mɑɑ b toɑgl-ɑ, lɑ b met miisɑ b zugu lɑ zãg-rãmbɑ, tɩ yɑɑ sẽn gɩdg tɩ b rɑ wɑ lʋɩ lɑgm-n-tɑɑr pʋgẽ, rẽ sɑbɑb ye.

Hɑdiisã gɩdgdɑ mɑɑn-n-zʋʋkɑ nin-sõmbsã pʋgẽ bɑlɑ ɑ tɑlledɑme n tʋgd lɑgm-n-tɑɑrẽ.

Bũmb ning Nɑbiyɑɑmã sẽn bugsd tɩ b bɑsɑ yɑɑ yell tεkẽ, bɑlɑ ɑ kengɑ yellã tɑoor t'ɑ nɑ n pɑ ki ne yʋnd ɑ nu.

Seb-tikdsã

Ṣahɩɩh Muslim (1/ 377) (532).

Pɑɑgã (5)

شرح النووي على مسلم (5/ 13).

الجديد في شرح كتاب التوحيد.

لمحمد القرعاوي (ص188).

الملخص في شرح كتاب التوحيد.

لصالح الفوزان (ص172).