يسٓ

Ја-син!

Се колнам во Мудриот Куран,

ти си, навистина, Пратеник,

на Правиот пат,

по Објава на Силниот и Семилосниот,

за да го опоменуваш народот чиишто предци не биле опоменувани, па е рамнодушен!

За повеќето од нив се овистини Зборот – па тие нема да веруваат.

Ние сторивме да бидат како тие на чиишто вратови ставивме синџири сè до подбрадокот – па тие се со глави поткренати,

и како тие пред кои и зад кои преграда им ставивме и на очите преграда им ставивме – па тие не гледаат,

и ним им е сеедно дали ти ги опоменуваш или не, тие нема да веруваат.

Твојата опомена ќе му користи само на тој што го следи Куранот и што се плаши од Семилосниот, иако не Го гледа; него израдувај го со прошка и со благородна награда!

Ние, навистина, ќе ги оживееме мртвите и Ние го запишавме тоа што го сторија и делата кои зад себе ги оставија;225 Ние сето тоа во јасната Книга го набројавме.

Наведи им ги како поука жителите на еден град, кога им дојдоа Пратениците;

кога Ние им пративме двајца, но тие не им поверуваа, и ги засиливме со трет, па рекоа: „Ние сме ви пратени вам!“ –

„Вие сте луѓе како и ние.“ – одговорија тие – „Семилосниот не објави ништо, вие зборувате невистина!“

„Господарот наш знае дека, навистина, сме ви пратени вам,“ – рекоа тие –

„и должни сме само јасно да известиме.“

Тие рекоа: „Ние насетуваме дека ни носите несреќа; ако не престанете, ќе ве каменуваме и сигурно ќе ве стигне болно страдање од нас.“

„Причината за вашата несреќа е со вас!“ – рекоа тие. „Зарем затоа што сте предупредени? Та вие сте народ кој секоја граница на злото ја преминува.“

И од крајот на градот, итајќи дојде еден човек и рече: „О, народе мој, следи ги пратениците,

следете ги тие кои од вас не бараат никаква награда, а се на Вистинскиот пат!

Зошто да не Го обожувам Тој што ме создал, а Нему ќе Му се вратите?

Зошто да прифатам други богови покрај Него? Ако Семилосниот сака да ме снајде некое зло, нивното посредување нема да ми биде од никаква корист и тие нема да можат да ме спасат,

а јас тогаш би бил во јасна заблуда;

јас верувам во Господарот ваш, слушнете ме!“

И ќе се рече: „Влези во Џенетот!“ – а тој ќе рече: „Камо среќа мојот народ да знае

зошто Господарот мој ми прости и ме направи почествуван!“

И против народот негов, по него, Ние не испративме војска од небото, ниту некогаш сме го сториле тоа,

само би се слушнал еден ужасен крик, и тие сите одеднаш би испоумирале.

О, колку се кутри луѓето! Ниту еден Пратеник не им дојде, а да не му се потсмеваа.

Како ли тие не знаат колку народи пред нив уништивме од кои никој не им се вратил,

а сите тие ќе бидат заедно пред Нас доведени.

Доказ им е мртвата земја: Ние живот ѝ даваме и од неа никнува житото кое тие го јадат;

Ние на неа создаваме градини, палменици и лозја, и правиме од неа да извираат извори –

за тие да ги јадат плодовите нивни, иако со рацете нивни не ги култивирале, па зошто не сакаат да бидат благодарни

Нека е Славен и Возвишен Тој што во сè создава пар: во тоа што никнува од земјата, во нив самите, и во тоа што тие не го знаат!

И ноќта им е доказ: Ние ја тргаме дневната светлина и тие остануваат во мрак.

И Сонцето се движи до својата одредена граница, тоа е одредба на Силниот и Сезнајниот.

И на Месечината ѝ одредивме положби, и таа секогаш повторно се враќа како стар свиткан палмин прат.

Ниту Сонцето може Месечината да ја стигне, ниту ноќта денот да го престигне, сите тие во вселената пловат.

Доказ им е и тоа што потомците нивни во преполните бродови ги превезуваме

и што за нив, и слични на нив, ги создаваме тие на коишто се возат.

И ако сакаме, Ние ќе ги потопиме, и спас нема да им има, нема да се извлечат,

освен ако не им се смилуваме, за до рокот одреден да уживаат.

А кога ќе им се каже: „Плашете се од тоа што се случило пред вас и од тоа што ве чека за да бидете помилувани...“

И не им дојде ниту еден доказ од Господарот нивен на кој тие грб не му свртеа.

А кога ќе им се каже: „Давајте од тоа што Аллах ви го дава.“ – тогаш неверниците им говорат на верниците: „Зарем да го храниме тој што Аллах, да сакаше, можеше да го нахрани? Вие навистина сте во јасна заблуда!“

И велат: „Кога веќе еднаш ќе дојде тоа ветување, ако вистината ја говорите?“

А не чекаат ништо друго туку страшен глас кој ќе ги обземе додека се препираат едни со други,

па нема да можат ништо да порачаат, ниту на чедата свои да се вратат.

И ќе се дувне во рогот, па тие од гробовите кон Господарот свој ќе поитаат,

зборувајќи: „Тешко нам! Кој од нашите гробови нè оживеа?“ – „Ете, се остварува ветувањето на Семилосниот, Пратениците вистината ја зборуваа!“

Ќе биде тоа само еден глас и тие сите пред Нас ќе се најдат.

Денес нема никому неправда да му се стори и вие, според тоа што го правевте, наградени ќе бидете.

Жителите на Џенетот тој ден ќе уживаат во благодатите, весели и радосни,

тие и сопругите нивни ќе бидат во ладовина на украсени дивани потпрени,

во него ќе имаат овошје и тоа што ќе сакаат.

„Селам на вас“ – ќе бидат зборовите на Милостивиот Господар –

„а вие, о, грешници, одвојте се денес!“

О синови Адемови, зарем не ви наредив: „Не го обожувајте шејтанот, тој ви е отворен непријател,

туку обожувајте Ме Мене; тоа е Правиот пат.

Тој многумина од вас одведе во заблуда, како немавте памет?!

Ова е Џехенемот кој ви беше ветуван,

пржете се сега во него затоа што не верувавте!“

Денес устите ќе им ги запечатиме, нивните раце ќе Ни говорат, а нозете нивни, за тоа што го правеле, ќе сведочат.

Да сакавме, можевме од погледот нивен да ги лишиме, па кога на пат би тргнале, како би гледале?

А да сакавме, можевме на местото каде што згрешија да ги претвориме во нешто, па не би можеле никаде да отидат ниту да се вратат.

На тој кому долг живот ќе му дадеме, Ние изгледот на полошо му го менуваме. Зарем тие не разбираат?

Ние Пратеникот не го учевме поезија, тоа не му прилега. Ова е само поука – Куран јасен,

да го опоменува тој што е жив, се овистини казната спрема неверниците.

Како тие не гледаат дека Ние сами, од тоа што рацете Наши го направиле, за нив добитокот го создаваме за тие со него како сопственици да располагаат!

И дека им дадовме со него да се служат – на некои јаваат, а со некои се хранат,

и друга корист од него имаат, и млеко, па зошто не се благодарни?

Туку, покрај Аллах, други богови прифаќаат со надеж дека тие на помош ќе им бидат;

меѓутоа тие, нема да може да им помогнат, а тие ним им се послушна војска.

И нека не те растажуваат зборовите нивни; Ние, навистина, го знаеме и тоа што го кријат и тоа што го покажуваат.

Како човекот не гледа дека Ние од капка семе го создаваме, и пак е отворен противник,

и Нам Ни наведува пример, а заборава како е создаден, и вели: „Кој ќе ги оживее коските кога прав ќе се сторат?“

Кажи: „Ќе ги оживее Тој што првиот пат ги создал; Тој добро знае сè што создал,

Тој што од зелените дрвја оган ви создава и вие со него потпалувате.“

Зарем Тој што ги создаде небесата и Земјата не е способен да создаде на нив слични? Да, способен е, Тој создава сè и Тој е Сезнајниот;

и навистина Неговата наредба, кога сака нешто е само за тоа да каже: „Биди“ – и тоа бидува.

Па нека е славен Тој во Чијашто рака е власта над сè, Нему ќе Му се вратите!