дека кога ја прашале за рецитирањето на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, таа рекла
Ибн ебу Мулејка
раскажува од една од сопругите на Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем – Ебу Амир рекол: „Нафиʿ рече: Мислам дека тоа била Хафса“ – дека кога ја прашале за рецитирањето на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, таа рекла: „Вие не би можеле да го издржите тоа.“ Па ѝ било речено: „Кажи ни како рецитираше.“ Тогаш таа рецитирала полека и разложено. Ебу Амир рекол: „Нафиʿ рече: Ибн ебу Мулејка ни опиша, па рецитираше: ‚Сета благодарност Му припаѓа на Аллах, Господарот на световите.’ (Ел-Фатиха: 2) – и застана, потоа: ,Семилосниот, Милостивиот’ (Ел-Фатиха: 3) – и застана, потоа: ,Владетелот на Судниот ден.’ (Ел-Фатиха: 4).“
عَنْ بَعْضِ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ -قَالَ: أَبُو عَامِرٍ، قَالَ نَافِعٌ: أُرَاهَا حَفْصَةَ- أَنَّهَا سُئِلَتْ عَنْ قِرَاءَةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ: إِنَّكُمْ لَا تَسْتَطِيعُونَهَا قَالَ: فَقِيلَ لَهَا أَخْبِرِينَا بِهَا. قَالَ: فَقَرَأَتْ قِرَاءَةً تَرَسَّلَتْ فِيهَا قَالَ أَبُو عَامِرٍ: قَالَ نَافِعٌ: فَحَكَى لَنَا ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ {الحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} [الفاتحة: 2] ثُمَّ قَطَّعَ {الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} [الفاتحة: 1] ثُمَّ قَطَّعَ {مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ}.
Мајката на верниците, Хафса, Аллах нека е задоволен со неа, била прашана: „Какво беше рецитирањето на Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, на Куранот?“ Таа рекла: „Вие не би можеле да издржите такво рецитирање.“ Па ѝ рекле: „Извести нѐ.“ Нафиʿ рекол: „Ибн ебу Мулејка ни рецитираше полека, со задржување, за да ни го приближи начинот на рецитирање на Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем. Па рече: ‚Сета благодарност Му припаѓа на Аллах, Господарот на световите.’ – и застана, ,Семилосниот, Милостивиот’ – и застана, ‚Владетелот на Судниот ден’ – и застана.“
Хадисот го појаснува начинот на Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, на рецитирањето на Куранот.
Практичен пример за тоа како Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем, го рецитирал.
Пропишаност на бавно и разложено рецитирање на Куранот, бидејќи тоа повеќе поттикнува на размислување и разбирање.
Грижата на праведните претходници за Куранот и за делата на Веровесникот, салаллаху алејхи ве селем.
Важноста на познавањето на теџвидот и науките за Куранот.
Муснед на Ахмед ибн Ханбел (44/ 70) (26470).
Повеќе... (1)
الفتح الرباني لترتيب مسند أحمد الشيباني (3/237).