«ده‌مێ هوین چوونه تاره‌تێ؛ به‌رێ خۆ نه‌ده‌نه قیبلێ و پشتا خۆ ژی نه‌كه‌نێ، به‌لكی به‌رێ خۆ بده‌نه لایێ ڕۆژهه‌لاتێ یان ڕۆژئاڤایێ
ئه‌بو ئه‌یوبێ ئه‌نصاری (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت:
«ده‌مێ هوین چوونه تاره‌تێ؛ به‌رێ خۆ نه‌ده‌نه قیبلێ و پشتا خۆ ژی نه‌كه‌نێ، به‌لكی به‌رێ خۆ بده‌نه لایێ ڕۆژهه‌لاتێ یان ڕۆژئاڤایێ». ئه‌بو ئه‌یووبی گۆت: ئه‌م چووینه وه‌لاتێ شامێ و مه دیت كو ئاڤده‌ستێن وان یێن به‌ره‌ڤ قیبلێڤه هاتینه ئاڤاكرن، مه ژی خۆ خوار دكر و داخوازا لێبوورینێ ژ خودێ دكر.
«إِذَا أَتَيْتُمُ الغَائِطَ فَلاَ تَسْتَقْبِلُوا القِبْلَةَ، وَلاَ تَسْتَدْبِرُوهَا وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوا» قَالَ أَبُو أَيُّوبَ: فَقَدِمْنَا الشَّأْمَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ بُنِيَتْ قِبَلَ القِبْلَةِ فَنَنْحَرِفُ، وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ تَعَالَى.
پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ئه‌و كه‌سێ دڤێت بچیته تاره‌تێ، چ بۆ ده‌ستنڤێژا زراڤ بیت یان یا ستویر ژ هندێ پاشڤەبر كو به‌رێ خۆ بده‌ته لایێ قیبلێ یان پشتا خۆ بكه‌تێ؛ به‌لكی یا پێدڤی ئه‌وه خۆ ژێ خوار بكه‌ت به‌ره‌ڤ ڕۆژهه‌لاتێ یان ڕۆژئاڤایێ (ئه‌گه‌ر قیبلا وی وه‌كی یا خه‌لكێ مه‌دینێ بیت). پاشی ئه‌بو ئه‌یووبی (خودێ ژێ ڕازی بیت) به‌حسێ هندێ كر كو ده‌مێ ئه‌و چووینه شامێ؛ وان دیت ئه‌و تاره‌تێن ل وێرێ هاتینه دروستكرن؛ یێن به‌ره‌ڤ ڕویێ قیبلێ هاتینه ئاڤاكرن، ڤێجا وان خۆ خوار دكر ژ قیبلێ و د گه‌ل هندێ ژی داخوازا لێبوورینێ ژ خودێ دكر.
حیكمه‌ت ژ ڤێ چه‌ندێ؛ مه‌زنڕاگرتن و ڕێزگرتنا ل كه‌عبه‌یا پیرۆزه.
داخوازا لێبوورینێ (كرنا ئیستیغفاران) پشتی مرۆڤ ژ تاره‌تێ ده‌ركه‌ڤیت.
جوانییا فێركرنا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن)؛ چونكی ده‌مێ تشتێ حه‌رام و قه‌ده‌غه‌كرن به‌حس كری، ڕێبه‌ری بۆ تشتێ دروست ژی كر.
زێده‌تر (6)
صه‌حیحا بۆخاری (1/ 88) (394).
صه‌حیحا موسلمی (1/ 224) (264).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
للبسام (ص37).
تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام.
لابن عثيمين (1/ 39).