Skip to content

((هه‌ر كه‌سێ باوه‌ری ب خودێ و ڕۆژا دویماهیكێ هه‌بیت؛ بلا ئاخڤتنا خێرێ بكه‌ت یان ژی بلا بێده‌نگ بیت

ژ ئه‌بو هورەیرەى (خودێ ژێ ڕازی بیت) ژ پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت:

((هه‌ر كه‌سێ باوه‌ری ب خودێ و ڕۆژا دویماهیكێ هه‌بیت؛ بلا ئاخڤتنا خێرێ بكه‌ت یان ژی بلا بێده‌نگ بیت، هه‌ر كه‌سێ باوه‌ری ب خودێ و ڕۆژا دویماهیكێ هه‌بیت؛ بلا قه‌درێ جیرانێ خۆ بگریت، هه‌ر كه‌سێ باوه‌ری ب خودێ و ڕۆژا دویماهیكێ هه‌بیت؛ بلا قه‌درێ مێهڤانێ خۆ بگریت)).

«مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ».

بۆخاری و موسلم ڤه‌دگوهێزن
فه‌رمووده‌یه‌كا دروسته‌
شرۆڤه‌كرن

پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) دیار کر کو عەبدێ باوەردار ب خودێ و ڕۆژا دویماهیكێ یێ کو ڤەگەراندنا وی بۆ وێیە و تێدا ل دویڤ کریارا وی دێ هێتە جزادان، باوەرییا وی؛ وی ل سەر ئەنجامدانا ڤان خه‌سله‌تان هانددەت: یا ئێکێ: ئاخڤتنا باش: ژ تەسبیح (گۆتنا: سبحان الله) و تەهلیلێ (گۆتنا: لا إله إلا الله)، و فەرمانكرنا ب باشییێ و پاشڤه‌برنا ژ خرابییێ و پێكئینانا د ناڤبەرا خەلکیدا، ڤێجا ئەگەر مرۆڤی ئه‌ڤ چه‌نده‌ نه‌كر؛ هنگی بلا بێدەنگ بیت و نه‌خۆشییێ بۆ خه‌لكی دروست نه‌كه‌ت و بلا ئه‌زمانێ خۆ ژ ئه‌زیه‌تدانا خه‌لكی بپارێزیت. یا دووێ: ڕێزگرتن ل جیرانی: ب باشیكرنا د گه‌ل وی و نه‌خۆشی دروستنه‌كرنا بۆ وی. یا سێیێ: ڕێزگرتن ل وی مێهڤانێ هاتییه‌ سەرا تە: ب ئاخڤتنا خۆش و پێشكێشكرنا خوارنێ و تشتێن هوسا.

ژ مفایێن فه‌رمووده‌یێ

باوەری ب خودێ و ڕۆژا دویماهیكێ بنیات و بناخه‌یه‌ بۆ هەر خێرەکا هه‌بیت، و مرۆڤی هانددەت ل سەر كارێن باش.

هشیاركرن ژ خرابییێن ئه‌زمانی.

دینێ ئیسلامێ دینێ ڤێككرن و دگه‌ل ئێك كه‌هيبوون و مه‌ردینی و باشییێیه‌.

ئەڤ خه‌سله‌ته‌ ژ پشکێن باوەرییێنە و ژ تۆڕه‌ و ئادابێن باشن.

گه‌له‌ك ئاخڤتن دبیت سه‌ربكێشیته‌ تشتێن نه‌باش یان حه‌رام، سەلامەتى و پاراستن ژی یا د نەئاخڤتنێدا، ئه‌گه‌ر ئه‌ڤ ئاخڤتنه‌ بۆ گۆتنا خێر و باشییێ نه‌بیت.

ژێده‌ر
زێده‌تر (7)

صه‌حیحا بۆخاری (8/ 11) (6018).

صه‌حیحا موسلمی (1/ 68) (47).

التحفة الربانية في شرح الأربعين حديثًا النووية.

(ص34).

شرح الأربعين النووية.

لابن عثيمين (ص176).

شرح النووي على مسلم (2/ 18).