នៅពេលដែលបុគ្គលណាម្នាក់នៃពួកអ្នកយល់សប្ដិ៍ឃើញ អ្វីដែលគាត់ស្រលាញ់ វាគឺមកអំពីអល់ឡោះ ហេតុនេះ ចូរអោយគាត់ថ្លែងអំណរ គុណចំពោះអល់ឡោះ និងនិយាយអំពីវា នៅពេលគាត់យល់សប្ដិ៍ឃើញអ្វីដែលគាត់មិនពេញចិត្ដនោះ វាគឺមកអំពីស្សៃតន (បិសាច) ហេតុនេះ ចូរអោយគាត់សុំពីអល់ឡោះ អោយបញ្ជៀសប្រការអាក្រក់ នោះអំពីគាត់ ហើយមិនត្រូវនិយាយប្រាប់អ្នកណាម្នាក់ឡើយ វានឹងមិនអាចបង្ក ភាពអាក្រក់ដល់គាត់ឡើយ"។

ប្រភេទនៃសុបិន្តមានបីយ៉ាង៖ ១- សុបិន្តល្អ ៖ គឺជាសុបិន្តពិតប្រាកដ និងជាដំណឹងល្អពីអល់ឡោះដែលមនុស្សឃើញដោយខ្លួនឯង ឬត្រូវបានគេឃើញសម្រាប់គាត់។ ២- ការនិយាយជាមួយខ្លួនឯង៖ គឺជាអ្វីដែលមនុស្សគិតនិងនិយាយជាមួយខ្លួនឯងពេលភ្ញាក់។ ៣- ការធ្វើឱ្យកើតទុក្ខនិងការបំភិតបំភ័យពីស្សៃតន៖ គឺជាការបង្កើតការភ័យខ្លាចនិងរឿងគួរឱ្យតក់ស្លុតពីស្សៃតន ដើម្បីធ្វើឱ្យកូនចៅអាដាំ(មនុស្ស)កើតទុក្ខ។

សេចក្តីសង្ខេបនៃអ្វីដែលត្រូវបានរៀបរាប់ទាក់ទងនឹងសុបិន្តល្អមានបីចំណុច៖ ១- ត្រូវសរសើរលើកតម្កើងអល់ឡោះចំពោះសុបិន្តនោះ ២- ត្រូវរីករាយចំពោះសុបិន្តនោះ ៣- ត្រូវប្រាប់សុបិន្តនោះទៅកាន់អ្នកដែលយើងស្រឡាញ់ប៉ុណ្ណោះ មិនមែនប្រាប់ទៅអ្នកដែលយើងស្អប់នោះទេ។

ប្រការដែលគប្បីធ្វើពេលយល់សុបិនអាក្រក់មានប្រាំចំណុច៖ ១. សុំពីអល់ឡោះឲ្យបញ្ចៀសពីប្រការអាក្រក់របស់សុបិននោះ។ ២. សុំពីអល់ឡោះឲ្យបញ្ចៀសពីប្រការអាក្រក់របស់ស្ហៃតន។ ៣. ត្រូវផ្លុំស្តោះទៅខាងឆ្វេងចំនួនបីដងនៅពេលភ្ញាក់ដឹងខ្លួន។ ៤. មិនត្រូវប្រាប់សុបិននោះទៅនរណាម្នាក់ឡើយ។ ៥. ប្រសិនបើចង់គេងវិញ ត្រូវប្រែខ្លួនទៅម្ខាងទៀត។ ពិតណាស់ សុបិនអាក្រក់នោះវាមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីដល់គេឡើយ។

អ៊ិពនូហាជើរ បាននិយាយថា៖ បុព្វហេតុនៃការហាមមិនឲ្យប្រាប់សុបិនល្អទៅកាន់អ្នកដែលខ្លួនមិនចូលចិត្តគឺ ប្រសិនបើគេប្រាប់សុបិនល្អនោះទៅកាន់អ្នកដែលខ្លួនមិនចូលចិត្ត គឺជននោះអាចបកស្រាយសុបិននោះទៅជាអ្វីដែលរូបគេមិនចូលចិត្ត ព្រោះតែការស្អប់ ឬការឈ្នានីស ព្រោះថាសុបិននោះវាអាចកើតឡើងដូចអ្វីដែលជននោះបកស្រាយ ឬក៏អាចធ្វើឱ្យអ្នកដែលយល់សប្តិនោះឆាប់មានអារម្មណ៍កើតទុក្ខ និងព្រួយបារម្ភ។ ដូច្នេះហើយទើបគេហាមមិនឲ្យប្រាប់សុបិនទៅកាន់អ្នកដែលខ្លួនមិនចូលចិត្ត ដោយសារតែមូលហេតុនេះ។