Skip to content
التوبَة /

Ayah 117

9 : 117

Ayah 117 of التوبَة (9 : 117). This page carries the verse in the Uthmani script with a translation of its meaning, at a stable URL that can be cited on its own.

التوبَة Mga Ayah 129
9 : 117

لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِيِّ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ مِنۢ بَعۡدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٖ مِّنۡهُمۡ ثُمَّ تَابَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّهُۥ بِهِمۡ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ

Ang Allah nagpasaylo sa Propeta, sa Muhajirun (mga Muslim nga nanggibakwit ug mibiya sa ilang mga puloy-anan ug naadto sa Madina), ug sa Ansar (mga Muslim sa Madina), nga misunod kaniya (Muhammad) sa panahon sa kalisdanan, human nga ang kasing-kasing sa usa ka pundok kanila halos mulihis na (sa Matul-id nga Dalan), apan gidawat Niya ang ilang paghinulsol. Sa pagkatinuod Siya ngadto kanila Labing Buotan, ang Labing Maluloy-on.