Skip to content
التوبَة /

Ayah 118

9 : 118

Ayah 118 of التوبَة (9 : 118). This page carries the verse in the Uthmani script with a translation of its meaning, at a stable URL that can be cited on its own.

التوبَة Mga Ayah 129
9 : 118

وَعَلَى ٱلثَّلَٰثَةِ ٱلَّذِينَ خُلِّفُواْ حَتَّىٰٓ إِذَا ضَاقَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلۡأَرۡضُ بِمَا رَحُبَتۡ وَضَاقَتۡ عَلَيۡهِمۡ أَنفُسُهُمۡ وَظَنُّوٓاْ أَن لَّا مَلۡجَأَ مِنَ ٱللَّهِ إِلَّآ إِلَيۡهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيۡهِمۡ لِيَتُوبُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ

Ug (Iya usab nga gipasaylo) kadtong tulo nga nabilin (ug nagbasol sa ilang kasaypanan), hangtod nga ang kayutaan murag mapig-ot alang kanila bisan pa kini unsa kalapad, ug ang ilang kaugalingon (kalag) nakabati ug pagkaguot ug sila nasayod nga sila dili makaikyas sa Allah, ug walay kaluwasan gawas pa Kaniya. Ug wala madugay, Iyang gidawat ang ilang paghinulsol aron sila maghinulsol (Kaniya). Sa pagkatinuod ang Allah Mao ang Nag-inusara nga nagadawat sa paghinulsol, ang Labing Maluloy-on.