সেই সম্প্ৰদায় কেতিয়াও সফল হ'ব নোৱাৰে, যিয়ে নিজৰ শাসনভাৰ এজনী নাৰীৰ হাতত অৰ্পণ কৰে।

নাৰীসকলে শাসনৰ গুৰু দায়িত্ব অথবা ন্যায়ালয়ৰ বিচাৰপতি আদি ব্যাপক ক্ষেত্ৰসমূহৰ প্ৰধান ব্যক্তি হ'ব নোৱাৰে। ইয়াৰ বাহিৰে বিশেষ দায়িত্ব যেনে- অকফ সম্পত্তি চোৱাচিতাৰ দায়িত্ব, অনাথ ফাউণ্ডেচনৰ প্ৰধান, স্কুল কলেজ আদিৰ গুৰু দায়িত্ব পালনত কোনো বাধা নাই।

ইয়াত নাৰীসকলৰ সৃষ্টিগত দুৰ্বলতা আৰু সীমাবদ্ধ দক্ষতাৰ বিষয়টো স্পষ্ট কৰা হৈছে। ফলত তেওঁলোকে পুৰুষৰ সৈতে সাধাৰণ পদৱীসমূহ অধিষ্টিত হ'ব নোৱাৰে। এনেকুৱা পদত নাৰীসকলক অধিষ্ঠিত কৰাৰ অৰ্থ হৈছে ব্যৰ্থতাৰ কাৰণ।

মহান আল্লাহে নাৰীসকলক সৃষ্টিগতভাৱে পুৰুষসকলতকৈ পৃথক স্বভাৱেৰে সৃষ্টি কৰিছে। কিছুমান কাম এনেকুৱা আছে যিবোৰ নাৰীৰ স্বভাৱগত বৈশিষ্ট্যৰ কাৰণে সিহঁতৰ বাবে উপযুক্ত নহয়। এইদৰে কিছুমান কাম এনেকুৱা আছে যিবোৰ পুৰুষৰ বাবে উপযুক্ত নহয়, যিবোৰ কেৱল নাৰীৰ বাবেহে প্ৰযোজ্য।

নেতিবাচক সফলতাঃ অৰ্থাৎ ব্যৰ্থতা বোলোঁতে চৰীয়তি পৰিভাষাত সেইটোক বুজোৱা হৈছে যিটো দুনিয়া আৰু আখিৰাতৰ কল্যাণৰ সৈতে জৰিত। কোনো ৰাষ্ট্ৰ বা চৰকাৰৰ বাহ্যিক উন্নতি বা সমৃদ্ধিয়ে কেতিয়াও এইটো প্ৰমাণ নকৰে যে, সেই ৰাষ্ট্ৰ আল্লাহৰ সন্তুষ্টি অৰ্জন কৰিছে। যিসকলে আল্লাহৰ আনুগত্যত নাই, সিহঁতে কেতিয়াও সফল হ'ব নোৱাৰে। যদিও দুনিয়াৱী দৃষ্টিত সিহঁতৰ অৱস্থা যিমানে উন্নত আৰু সমৃদ্ধশালী নহওক কিয়।