Sonuçları filtrele
395 kart
الموضوعات
الموضوعات (13)
التصنيف الشرعي
Filter ▾
حجم المحتوى4
Cevap/De ki: Amel olmadan iman sahih olmaz, muhakkak amel olması gerekir. Çünkü sözün, imanın diğer şartı olduğu gibi, amel de imanın bir şartıdır. İmamlar, imanın söz ve amel olduğuna icma etmiştir. Bunun delili ise, Allah Teâlâ'nın şu ayetidir: "Kim de mümin ve doğruları yapmış olarak gelirse, işte onlar için de en yüksek dereceler vardır." (Tâhâ Suresi: 75) Allah Teâlâ, Cennet'e girmek için imanı ve ameli bir arada topluca şart koşmuştur.
Cevap/De ki: "Beş tanedir ve bunlar: Allah'tan başka hak ilah olmadığına ve Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in Allah'ın Rasûlü olduğuna şehadet etmek, namaz kılmak, ramazan orucunu tutmak, zekât vermek ve Allah'ın evini haccetmektir.
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «İslam beş temel üzerine bina edilmiştir; Allah'tan başka hak ilâh olmadığına ve Muhammed’in Allah'ın Rasûlü olduğuna şahitlik etmek, namazı dosdoğru kılmak, zekâtı vermek, hac etmek ve ramazan orucunu tutmak.» (Muttefekun aleyh)
Cevap/De ki: “Allah'tan başka ilah olmadığına şahitlik etmenin manası, Allah'tan başka ibadet edilecek hak mabut yoktur demektir. Tıpkı Allah Teâlâ'nın şu ayetinde olduğu gibi: "Hani İbrahim, babasına ve kavmine şöyle demişti: Ben, beni yaratan dışında sizin ibadet ettiklerinizin hepsinden beriyim. Muhakkak O, bana hidayet edecektir. Bunu, umulur da insanlar döner diye, ardından geleceklere devamlı kalıcı bir söz olarak bıraktı." (Zuhruf Suresi: 26, 27, 28) Ve Allah Teâlâ'nın şu ayetinde: "Çünkü Allah, haktır ve O'ndan başka dua ettikleri ise batıldır. O Allah, her şeyden üstündür, büyüktür." (Lokman Suresi: 30)
Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in Allah'ın Rasûlü olduğuna şahitlik etmenin manası ise, onun Allah'ın kulu ve Rasûlü olduğunu kuşku duymadan inanarak kabul etmemizdir. Muhakkak o, bir kuldur, ona ibadet edilmez. Bir peygamberdir, yalanlanmaz. Emirlerine itaat edilir, haber verdikleri de tasdik edilir. Yasakladığı ve men ettiklerinden de uzak durulur. Yüce Allah'a da, ancak onun açıkladığı gibi ibadet edilir.
Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in ümmeti üzerindeki hakkı, ona hürmet etmek, onu tazim etmek, onu sevmek, her vakit ve anda gücünün yettiği ölçüde, mutlak olarak ona ittiba etmektir. Allah -Subhânehu ve Teâlâ- şöyle buyurmuştur: "De ki: Allah’ı seviyorsanız, bana tabi olun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah bağışlayandır, merhamet edendir." (Âl-i İmran: 31)
Cevap/De ki: Kelime-i tevhîd, gereğini yerine getirmeden ve inanmadan, onu bozan şeylerden uzak durmadan, sadece telaffuz edilerek söylenebilecek bir söz değildir. Bilakis kelime-i tevhîdin, ilim adamlarının dini delilleri araştırarak ortaya çıkardıkları yedi şartı vardır. Bu şartları kitap ve sünnetten getirdikleri deliller ışığında yazmışlardır. O şartlar şunlardır:
1- İnkâr ve kabul etme yönüyle "Lâ ilâhe illallah" sözünün anlamını bilmek: Yüce Allah'ın ortağı olmadan tek başına ibadet edilmeyi hak ettiğini ve buna delalet eden, Allah'tan başkasından ilahlığın inkâr edilmesi ve ilahlığının gerekliliklerini, lüzumlarını ve onu bozan davranış ve sözleri cehaleti ortadan kaldıracak şekilde bilmektir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Bil ki Allah’tan başka hak ilah yoktur." (Muhammed Suresi: 19) Allah -Subhânehu ve Teâlâ-'nın şu ayeti de böyledir: "Allah'ı bırakıp da dua ettikleri ilahlar şefaat edemezler." (Zuhruf Suresi: 86) Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Kim, Allah'tan başka hakkıyla ibadet edilmeye layık hiçbir ilahın olmadığını bilerek ölürse, Cennet'e girer.» (Müslim rivayet etmiştir.)
2- Yakîn: Bu söze, her türlü şek ve şüpheyi ortadan kaldıracak şekilde kesin bir inançla inanmak, yani kalpte sarsılmaz bir şekilde sabit kılmaktır. Allah Teâlâ şöyle buyurmaktadır: "Şüphesiz Mü'minler ancak Allah’a ve Rasûl'üne iman edip, sonra da hiç şüphe etmeyen ve Allah yolunda mallarıyla, canlarıyla cihad edenlerdir. İşte doğru söyleyenlerin ta kendileri onlardır." (Hucurât Suresi: 15) Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Allah’tan başka hak ilah olmadığına ve benim Allah’ın elçisi olduğuma şehadet eden her kul, bu ikisinde şüphe etmeden Allah’ın huzuruna çıkarsa, Cennet'e girer.» (Müslim rivayet etmiştir.)
3- İhlâs: Şirke aykırı olan samimiyet. Bu da ibadeti, her türlü şirk veya riya pisliğinden temizleyip arındırarak olur. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "İyi bilin ki, din halis olarak yalnızca Allah’ındır." (Zümer Suresi: 3) Ve de şöyle buyurmuştur: "Hâlbuki onlar, yalnızca dini O'na halis kılarak Allah'a kulluk etmekle emrolunmuşlardı." (Beyyine Suresi: 5) Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- de şöyle buyurmuştur: «Kıyamet günü şefaatime nail olacak en bahtiyar kişi; ihlasla, kalbiyle veya candan bir şekilde "Lâ ilâhe illallah" diyen kimsedir.» (Buhârî rivayet etmiştir.)
- Muhabbet: Bu sözü ve bu sözün delâlet ettiklerini sevmek, bununla mutlu olmak ve bu sözü söyleyenlere muhabbet besleyerek dost olmak, onu bozan ve ona aykırı olan şeylere buğzetmek ve kâfirlerden beri olmaktır. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "İnsanlardan bazıları, Allah’tan başkalarını O'na eş ve ortaklar edinirler de Allah’ı sever gibi onları severler. İman edenlerin Allah sevgisi ise daha üstündür." (Bakara suresi:165) Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- de şöyle buyurmuştur: «Üç özellik vardır ki, bunlar kimde bulunursa o, imanın tadını alır: Allah’ı ve Rasûlünü, bu ikisinin dışında kalan herkesten daha fazla sevmek. Sevdiğini yalnızca Allah için sevmek. Tekrar küfre dönmeyi ateşe atılmak gibi çirkin ve tehlikeli görmek.» (Müslim rivayet etmiştir.)
5- Doğruluk: Bu sözü, yalanın zıddı olan doğru sözle söylenmesi, kelime-i tevhîdi telaffuz eden dile, kalbin ve diğer uzuvların muvafakat göstermesi ve uzuvların, kalp ile söyleneni tasdik ederek gizli ve açık ibadetler yapmasıdır. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Allah, doğru söyleyenleri de mutlaka bilir, yalancıları da mutlaka bilir." (Ankebut Suresi: 3) Ve şöyle de buyurmuştur: "Doğru sözü getiren ve onu tasdik edenler ise, işte onlar gerçek takva sahipleridir." (Zümer Suresi: 33) Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- de şöyle buyurmuştur: «Kim, kalbinden doğru olarak Allah'tan başka hak ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Rasûlü olduğuna şehadet ederek ölürse, Cennet'e girer.» (İmam Ahmed rivayet etmiştir.)
6- Boyun Eğmek: İbadette Allah Teâlâ'yı birleyerek O'na boyun eğmek, emirleri yaparak ve yasaklardan kaçınarak ihlasla, arzulayarak, ümit ederek ve korkarak, kelime-i tevhîdin bütün haklarını Allah Teâlâ için yerine getirmektir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Rabbinize dönün ve O’na teslim olun." (Zümer Suresi: 54) Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Kim iyilik yaparak kendini Allah’a teslim ederse, şüphesiz en sağlam kulpa tutunmuş olur." (Lokman Suresi: 22)
7- Reddetmenin zıddı olan kabul etme: Bu da kalbin, kelime-i tevhîdin delalet ettiği mananın ve gerektirdiklerini kabul edilmesidir. Fakat buna davet edilenler, ancak taassup ederek ve büyüklenerek onu kabul etmez. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Çünkü onlar; kendilerine, Allah’tan başka hak ilâh yoktur denildiği zaman büyükleniyorlardı." (Saffat Suresi: 35) Bu kimse Müslüman olamaz.
Cevap/ De ki: "O, Muhammed b. Abdullah b. Abdulmuttalip b. Hâşim b. Abdumenâf'tır. Allah Teâlâ onu, İsmail b. İbrahim -aleyhimassaletu vesselam-'ın seçkin çocukları olan Kureyş kabilesinden seçerek, insanlara ve cinlere elçi olarak göndermiştir. Ona kitapı ve hikmeti indirmiş ve onu -sallallahu aleyhi ve sellem- rasûllerinin en hayırlısı ve en faziletlisi kılmıştır."
Cevap/De ki: “Allah -Subhanehu ve Teâlâ- kullarına ilk olarak kendisine iman etmeyi ve tağutu inkâr etmeyi farz kılmıştır. Allah Teâlâ'nın şu ayetinde olduğu gibi: "Hiç şüphesiz biz, Allah'a kulluk ediniz ve tağuttan sakınınız! diye her ümmete bir peygamber gönderdik. Allah onlardan bir kısmını doğru yola iletti. Bir kısmı da sapıklığı hak ettiler. Yeryüzünde dolaşın da yalanlayanların sonunun nasıl olduğuna bir bakın! " (Nahl Suresi: 36) Tağut, kulun hakkında haddi aştığı her türlü ibadet edilen, tâbi olunan ya da itaat edilen varlıktır.
Cevap/De ki: “Allah Teâlâ bunu en açık şekilde beyan etmiştir. Şüphesiz Allah Teâlâ, insanları ve cinleri O'na hiçbir ortak koşmadan sadece kendisine kulluk etmeleri için yaratmıştır. Bu da, Yüce Allah'ın emrettiklerini yerine getirip yasakladıklarını terk ederek itaat etmekle olur. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım." (Zâriyât Suresi: 56) Ve şöyle buyurmuştur: "Allah’a ibadet edin ve O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın." (Nisa Suresi: 36)
Cevap/De ki: “İbadet, Allah Teâlâ'nın sevip razı olduğu, görünen ve gizli bütün amel ve sözlerdir. O'ndan korkmak, O'nu sevmek, O'ndan yardım dilemek, şiddetli sıkıntıya karşı O'na sığınmak, namaz kılmak ve oruç tutmak gibi, Allah -Subhanehu ve Teâlâ-'nın bize inanmamızı, söylememizi ve yapmamızı emrettiği şeylerdir.”
Cevap/De ki: “Dua, en büyük ibadet çeşitlerinden biridir. Allah Teâlâ'nın şöyle buyurmuştur: "Rabbiniz dedi ki: Bana dua edin, size icabet edeyim. Bana ibadet etmekten büyüklenenler, aşağılanmış olarak Cehenneme gireceklerdir.” (Gâfir Suresi: 60) Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- de bir hadiste şöyle buyurmuştur: «Dua ibadetin ta kendisidir.» (Tirmizî rivayet etmiştir.) Dindeki önemi ve büyüklüğüne binaen, dua hakkında Kur'an'da üç yüzden fazla ayet varid olmuştur. Dua iki çeşittir: İbadet duası ve istek duası. Bunlardan her biri diğeri için gereklidir.
İbadet Duası: İstenilen bir şeyin elde edilmesi, bir sıkıntının giderilmesi ya da bir zararın kaldırılması için ibadeti sadece Allah Teâlâ'ya has kılarak Yüce Allah'a tevessül etmektir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Zünnûn’u da hatırla! Hani öfkelenerek çekip gitmiş ve kendisini asla sıkıştırmayacağımızı sanmıştı. Derken karanlıklar içinde; senden başka hiçbir ilâh yoktur. Seni bütün eksikliklerden tenzih ederim. Şüphesiz ben zulmedenlerden oldum, diye seslenmişti. Biz de duasını kabul ettik ve kendisini kederden kurtardık. İşte biz Mü'minleri böyle kurtarırız." (Enbiya Suresi: 87, 88)
Dilek Duası: Dua eden kimsenin, fayda getiren ve zararı gideren şeylerden yararına olanı istemesidir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Rabbimiz! Şüphesiz biz iman ettik. Bizim günahlarımızı bağışla ve bizi Cehennem azabından koru." (Âl-i İmrân Suresi: 16)
Dua bütün çeşitleriyle, ibadetin özü ve güzidesidir. O, istek olarak en kolayı, amel olarak en hafifidir. Makam ve tesir olarak ise en büyüğüdür. O, Allah Teâlâ'nın izniyle istenmeyenin giderilmesinde ve istenilenin elde edilmesinde en kuvvetli sebeplerdendir.
Cevap/De ki: "Amelde şu iki şart bulunmadıkça Allah katında makbul olmaz. Birinci şart: Amel halis Allah rızası için olmalıdır. Bunun delili de Allah Teâlâ'nın şu buyruğudur: "Hâlbuki onlar ancak, dini yalnız O'na has kılıp hanifler olarak Allah'a ibadet etmekle emrolunmuşlardı."(Beyyine Suresi: 5) Ve de şu ayeti: "Kim Rabbine kavuşmayı umuyorsa, salih amel işlesin ve Rabbine yaptığı ibadetinde hiç kimseyi O’na ortak koşmasın!" (Kehf Suresi:110)
İkinci Şart: Amelin, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in getirdiği şeriate uygun olması gerekir. Bunun delili de Allah Teâlâ'nın şu ayetidir: "De ki: Eğer Allah’ı seviyorsanız, bana tabi olun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah, bağışlayandır, merhamet edendir."(Âl-i İmran: 31) Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şu hadisinde şöyle buyrulmuştur: «Kim bizim emretmediğimiz bir amel yaparsa, o amel kendisinden kabul edilmez.» (Müslim rivayet etmiştir.) Eğer yapılan amel, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetine uygun değilse ameli yapan kişi ihlaslı dahi olsa o amel kabul edilmez.
Cevap/De ki: "Hayır! Amelin sadece Allah rızası için yapılması olan niyetin salih olmasıyla beraber, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şeriatına uygun olarak yapılması da gerekir. Bunun delili Allah Teâlâ'nın şu ayetidir: "Kim Rabbine kavuşmayı umuyorsa, salih amel işlesin ve Rabbine yaptığı ibadetinde hiç kimseyi O’na ortak koşmasın!" (Kehf Suresi: 110) Allah Teâlâ bu ayette amelin kabulü için niyetin salih olması ve Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şeriatına uygun olması şartını koşmuştur.
Cevap/De ki: Üç çeşittir: 1- Rubûbiyet Tevhidi: Allah Teâlâ'nın yaratan, rızık veren, yaratılmışların hepsinin işlerini çekip çeviren olduğuna ve hiçbir ortağı ve yardımcısı olmadığına kesin bir itikatla inanmaktır. Bu tevhit, fiillerinde Allah'ı birlemektir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Allah’tan başka, size göklerden ve yerden rızık veren bir yaratıcı var mı? Ondan başka hak ilah yoktur. Nasıl oluyor da haktan çevriliyorsunuz?" (Fâtır Suresi: 3) Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Şüphesiz rızık veren, çetin kuvvet sahibi Allah’tır." (Zâriyat Suresi: 58) Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Göklerden yeryüzüne bütün işi düzenleyip yönetir." (Secde Suresi: 5) Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Dikkat edin, yaratma ve emir yalnızca O'nundur. Âlemlerin Rabbi olan Allah ne yücedir." (Âraf Suresi: 54)
2- İsim ve Sıfat Tevhidi: Kitap ve sünnette bulunan Allah'ın en güzel isimlerine ve kâmil sıfatlarına nasıl olduklarını belirtmeden, benzetmeden, anlamını değiştirmeden veya anlamını boşa çıkarmadan inanmak ve O'nun hiçbir benzeri olmadığına iman etmektir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "O’nun bir benzeri yoktur. O, her şeyi işitendir, görendir."(Şûra Suresi: 11) Ve Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "En güzel isimler Allah’ındır. O’na o isimleri ile dua edin." (Âraf Suresi:180)
3- Ulûhiyet Tevhidi: Allah'ın, tek başına hiçbir ortağı olmadan ibadette birlenmesidir. Bu tevhit, kulların ibadet fiillerinde Allah'ı birlemeleridir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Hâlbuki onlar ancak, dini yalnız O'na has kılıp hanifler olarak Allah'a ibadet etmekle emrolunmuşlardı." (Beyyine Suresi: 5) Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Senden önce gönderdiğimiz bütün Rasûllere mutlaka, “Benden başka hak ilah yoktur, öyleyse bana ibadet edin!” diye vahyettik." (Enbiya Suresi: 25) Bu, ilmi açıklama için yapılmış bir taksimattır. Bunun dışında o, kitap ve sünnette tâbi olan genel itikat için gereklidir.
Cevap/De ki: "O günah, şirktir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Hiç şüphesiz Allah, Meryem oğlu Mesih’tir diyenler kâfir olmuştur. Oysa Mesih şöyle demiştir: Ey İsrâiloğulları! Benim Rabbim ve sizin Rabbiniz olan Allah’a ibadet edin. Kim Allah’a şirk koşarsa, Allah ona Cennet'i haram kılar, onun yeri Cehennem olur. Zalimler için hiçbir yardımcı yoktur." (Maide Suresi: 72) Ve Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Allah, kendisine şirk koşulmasını bağışlamaz, bunun dışındakilerden dilediğini ise bağışlar." (Nisa Suresi: 48) Allah -Subhânehu ve Teâlâ-'nın kendisine şirk koşulmasını affetmemesi onun en büyük günah olduğuna delalet eder. Bu durumu Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şu sözü açıklıyor: Kendisine; “Hangi günah en büyüktür?” diye sorulduğu zaman, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Seni O yarattığı halde Allah'a herhangi bir şeyi denk tutmandır.» (Muttefekun aleyh) Denk: Eşdeğer ve benzer demektir.
Şirk: Bir kimsenin, bir melek, rasûl, veli ya da benzeri bir varlığı, Yüce Allah'a denk kılması, yani eşit ve benzer edinmesidir. Onun hakkında yaratmada, mülkte ve işleri çekip çevirmede Allah'ın rubûbiyetle ilgili sıfatlarından ya da özelliklerinden bir payı olduğuna inanmasıdır. Yahut da Allah'ı bırakıp veya Allah'la beraber yakınlaşmaya çalışarak ona dua etmesi, ondan umut etmesi, ondan korkması, ona tevekkül etmesi veya ona yönelmesidir. Açık ve gizli olan, malî ve bedenî ibadetleri ona yapmasıdır.
Cevap/De ki: "İki kısımdır:
- Büyük Şirk: Allah'tan başkasına tevekkül etmek, ölülerden yardım istemek, Allah'tan başkası adına kurban kesmek, Allah'tan başkası adına adak adamak, Allah'tan başkasına secde etmek, orada hazır bulunmayan kimselerden veya ölülerden yardım istemek gibi, yalnızca Allah Teâlâ'nın kudretinin yeteceği işlerde Allah'tan başkasından yardım dilemek gibi, ibadet çeşitlerinden bir ibadeti Allah'tan başkasına yapmaktır. Bu cahilce işleri ancak bu konuda icabet edeceklerine ve Allah'tan başkalarının yapmaya kudretlerinin olmadığı bir şeyi yapmaya onların kudretlerinin olduğuna itikad eden kişiler yaparlar. Bunu yaparak o mahluk hakkında tanrısal bir özelliğe sahip olduğuna itikat etmiş olur. Ona boyun eğer ve kulluğun zelilliğiyle aşağılanarak ona güvenir. Ona yalvarır, ondan yardım diler ve hiçbir yaratılmışın yapmaya gücünün yetmeyeceği bir şeyi ona nida ederek ondan ister. Kendisine fayda vermeye ve zararı gidermeye, ölüme, hayata ve tekrar diriltmeye sahip olmayan aciz bir varlıktan yardım istemek şaşılacak bir şeydir. Daha kendi nefsine gelecek bir zararı uzaklaştırmaktan aciz olan kimse nasıl olur da bir başkasına gelecek zararı def edebilir. Yapılan bu iş ancak suda boğulan bir kişinin bir başka boğulan kimseden yardım istemesi gibidir. Subhanallah! Nasıl olur da bazı insanların basiretleri/öngörüleri yok olur ve akılları gider de şeriate ters, akıllara zıt olup, sezgilere muhalif olan bu şirki işlerler?
- Küçük Şirk: Müslim’in rivayet etiği, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in; «Sizin hakkınızda en çok korktuğum şey küçük şirktir.» Onun ne olduğu sorulunca, buyurdu ki: «O, riyadır.» sözünde ifade edilen basit riya ve Tirmizî’nin rivayet ettiği Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-‘in; «Kim Allah'tan başkası adına yemin ederse kâfir ya da müşrik olmuştur.» hadisinde belirtilen, Allah'tan başkası adına yemin etmek gibi amellerdir.
Cevap/De ki: O, iki kısımdır:
- Büyük Küfür: İslam dininden çıkaran, Allah'a, dinine, peygamberine sövmek, din ve şeraitten bir şey ile alay etmek veya dalga geçmek, Allah'ın bildirdiği haberi, emrini ya da yasağını reddetmek, Allah'ın ve Rasûlünün verdiği haberi yalanlamak, Allah'ın kullarına farz kıldığı bir şeyi inkâr etmek, Allah'ın ve Rasûlü -sallallahu aleyhi ve sellem-'in haram kıldığı bir şeyi helal saymak gibi, dinin temeline aykırı olan şeylerdir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "De ki: Allah ile ayetleriyle ve Rasûlüyle mi eğleniyordunuz? Özür beyan etmeyin. İman ettikten sonra kâfir oldunuz." (Tevbe Suresi: 65, 66)
- Küçük Küfür: Dinî bir delilin küfür olarak isimlendirdiği fakat büyük küfür olmayan, Müslümanla savaşmak, soy bağını inkâr etmek, ölünün arkasından bağırarak ağlamak gibi, cahiliye dönemi adetlerinden olan nimeti inkâr ve küçük küfür olarak da isimlendirilen küfürdür. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Müslümana sövmek fâsıklık, onu öldürmek ise küfürdür.» (Buhari rivayet etmiştir.) Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «İnsanlarda iki huy vardır ki, onlar küfürdür: Nesebe sövmek ve ölünün arkasından bağırarak ağlamak.» (Müslim rivayet etmiştir.) Bu ameller, kişiyi İslam dininden çıkarmaz, fakat onlar -Allah'a sığınırız- büyük günahlardandır.
Cevap/De ki: O, iki çeşittir: Büyük nifak ve küçük nifak.
Büyük Nifak: Bu, imanı izhar ederek, küfrü gizlemektir. İslam dinine nefret duyarak üstün gelmesinden hoşlanmamak, İslam ehline buğz etmek, onlarla savaşmak ve dinlerini ifsat etmek için çabalamak büyük nifakın en büyük alametlerindendir.
Küçük Nifak: Konuştuğu zaman yalan söyleyen, söz verdiği zaman sözünde durmayan ve kendisine emanet verildiği zaman emanete ihanet eden kişi gibi, herhangi bir küfrün gizlenmesi söz konusu olmadan sadece münafıkların amellerinde onlara benzemektir. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Münafığın alâmeti üçtür: Konuşunca yalan söyler, kendisine bir şey emanet edildiğinde ihanet eder, söz verince de sözünde durmaz.» (Buhârî rivayet etmiştir.)