Sonuçları filtrele
395 kart
الموضوعات
الموضوعات (13)
التصنيف الشرعي
Filter ▾
حجم المحتوى4
De ki: Bozan, iptal eden ve ifsat eden demektir. Bir şeye geldiği zaman onu yok eder, ifsat eder. Abdesti bozan şeylerde olduğu gibi, kim onu yaparsa abdesti bozulur ve onun tekrar abdest alması gerekir. İslam'ı bozan şeyler de bunun gibidir. Eğer kul onları yaparsa İslam'ı fasit ve batıl olur. Bunları yapan kimse, İslam dairesinden çıkıp kâfir olmuştur. İlim adamları, dinden çıkma ve dinden çıkan kimsenin hükmü bölümlerinde Müslüman'ın dininden dönerek kanının ve malının helâl olacağı birçok İslam’dan çıkaran çeşit saymışlardır. Bu çeşitlerin arasından ilim adamlarının en tehlikelisi, en büyüğü ve en çoğu vuku bulan olduklarına üzerinde ittifak ettiği İslam’dan çıkaran durumlar on tanedir. Birincisi: Allah Teâlâ'ya ibadette şirk koşmak. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Şüphesiz Allah, kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz. Bunun dışındaki günahları, dilediği kimseler için bağışlar." (Nisa Suresi: 116.) Ve şöyle de buyurmuştur: "Biliniz ki, kim Allah’a ortak koşarsa muhakkak Allah ona Cennet'i haram kılar. Artık onun yeri Cehennem ateşidir. Zalimlerin hiçbir yardımcısı da yoktur." (Maide Suresi: 72) Allah'tan başkasına dua etmek, onlardan yardım dilemek, onlara sığınmak veya dalalette olan yalancıların şüpheleri ve yalanlarına kanarak, hayır elde etmek yahut da bir kötülüğü def etmek amacıyla cinler, kabirde yatanlar, hayatta olan ya da ölmüş olan veliler için kurban kesen cahillerin yaptığı gibi, kurban kesmek ve adak adamak da bu tür İslam’dan çıkaran durumların bazı örnekleridir.
İkincisi: Kim kendisi ile yüce Allah arasına, kendilerine dua ettiği, şefaat istediği, dünya ve ahiret hayatına dair arzularının yerine gelmesi için kendilerine tevekkül ettiği aracılar edinirse, icma ile kâfir olmuştur. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "De ki: Şüphesiz ben ancak Rabbime ibadet ederim ve O’na hiç kimseyi ortak koşmam." (Cin Suresi: 20)
Üçüncüsü: Müşrikleri tekfir etmeyen, küfürlerinde şüphe eden yahut da mezheplerini doğru gören kimse de kâfir olur. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Yahudiler; “Üzeyr, Allah’ın oğludur.” dediler. Hristiyanlar ise; “İsa Mesih, Allah’ın oğludur.” dediler. Bu söz, daha önce inkâr etmiş kimselerin söylediklerini taklit ederek, ağızlarıyla uydurdukları sözlerdir. Allah, onları kahretsin. Nasıl da haktan çevriliyorlar!" (Tevbe Suresi: 30) Çünkü küfre rıza göstermek de bir küfürdür. Tağutu inkâr etmeden, İslam dininin dışındaki dinlerin batıl olduğuna itikat etmeden, onlara buğz etmeden, onlardan ve ahalisinden uzak durmadan ve güç yettiği ölçüde onlarla mücadele etmeden bir kimsenin dini asla sahih olmaz.
Dördüncüsü: Tağutların hükümlerini ve beşerî kanunları, Allah'ın ve Rasûlünün hükümlerine tercih eden kimseler gibi; kim, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yolundan başka bir yolun, onun yolundan daha hayırlı olduğuna yahut da başkasının hükmünün onun hükmünden daha iyi olduğuna itikat ederse kâfir olur. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Hayır, Rabbine andolsun ki, aralarında çekiştikleri şeylerde seni hakem kılıp, senin verdiğin hükme içlerinde hiçbir sıkıntı duymadan tam bir teslimiyetle teslim olmadıkça iman etmiş olmazlar." (Nisa Suresi: 65) Kim sapık şeyhleri, onların din adına çıkardıkları yenilikleri ve bidatlerini, nebevî sünnet olduğunu bildiği sahih olan sünnete tercih ederse, kim bunu yaparsa icma ile kâfir olmuştur.
Beşincisi: Kim, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in getirdiği bir şeyden nefret ederse, onunla amel etse dahi kâfir olur. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Bunun sebebi, Allah'ın indirdiğini beğenmemeleridir. Allah da onların amellerini boşa çıkarmıştır." (Muhammed Suresi: 9)
Altıncısı: Bazı hüküm, kanun, sünnet ve haberlerle alay eden kimseler gibi, kim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in getirdiği dininden bir şeyle alay ederse veya Allah'ın ve Rasûlünün haber verdiği, Yüce Allah'ın itaat edenlere verilmek üzere hazırladığı mükâfatlar, isyan edenlere uygulanacağı cezalarla alay ederse kâfir olur. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "De ki: Allah’la, ayetleriyle ve Rasûlüyle mi alay ediyordunuz? Özür beyan etmeyin. İman ettikten sonra kâfir oldunuz.” (Tevbe Suresi: 65, 66)
Yedincisi: Cin ve Şeytanları kullanmadan, onlarla şirk koşmadan ve rızalarını kazanmak için küfür fiillerini işlemeden yapılması mümkün olmayan, sihir de küfürdür. Sarf (Karı-kocayı birbirinden ayıran) ve Atf (Karı-kocayı birbirine bağlayan) da buna dâhildir. Bunlar insanların hislerine ve duygularına tesir ederler. Kim bunları yapar veya bundan razı olursa kâfir olur. Bunun delili Allah Teâlâ'nın şu sözüdür: "O ikisi: Biz bir imtihan vesilesiyiz, sakın kâfir olma! demedikçe, hiç kimseye bir şey öğretmezlerdi." (Bakara Suresi: 102)
Sekizincisi: Müşriklere destek vermek, Müslümanlara karşı onlara yardım ve nusret etmek. Bunun delili Allah Teâlâ'nın şu buyruğudur: "Sizden her kim onları dost edinirse, şüphesiz o da onlardandır. Muhakkak ki Allah, zalimler topluluğunu hidayete erdirmez." (Mâide Suresi: 51)
Dokuzuncusu: Hızır'ın, Musa -aleyhisselam-'ın şeriatının dışına çıktığı gibi, bazı insanların da, Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şeriatının dışına çıkabileceğine inanan kimse de kâfir olur. Bunun dayanağı Allah Teâlâ'nın şu sözüdür: "Kim, İslam’dan başka bir din ararsa, bu kesinlikle ondan kabul edilmeyecektir. O, ahirette de hüsrana uğrayanlardan olacaktır." (Âl-i İmran Suresi: 85)
Onuncusu: Yüce Allah'ın dinini öğrenmeyerek ve onunla amel etmeyerek yüz çevirmek. Bunun delili Allah Teâlâ'nın şu buyruğudur: "Kim, Rabbinin ayetleri kendisine hatırlatıldıktan sonra onlardan yüz çevirenden daha zalim olabilir? Şüphesiz biz suçlulardan intikam alacağız." (Secde Suresi: 22) Allah'ın dininden yüz çevirmekten kastedilen, bir kimse için öğrenilmesi zorunlu olan ve onlar olmadan dininin doğru olmayacağı dinin temel meselelerini öğrenmemesidir.
Bu İslam’ı bozan halleri zikrettikten sonra iki önemli uyarıyı hatırlatmak güzel olacaktır. Bunlar:
- Bu İslam’ı bozan halleri zikretmek, onlara karşı dikkatli olunması ve onlara karşı insanları uyarmak içindir. Şüphesiz dalalete sürükleyen bozguncu Şeytanlar ve yardımcıları, Müslümanları gözetleyip pusuda beklemektedirler. Bazı Müslümanların gaflet ve cehaletlerini, onları hak dairesinden batıla çıkarmak ve Cennet yolundan Cehennem yoluna döndürmek için fırsat kollamaktadırlar.
- Bu İslam’ı bozan halleri günlük hayata indirgemek, ilimde derinleşmiş ilim adamlarının görevidir. Hükümleri insanların üzerinde uygulamak için delilleri, hükümleri ve kuralları bilenler onlardır. Yoksa bu, herkes için caiz değildir.
Cevap/De ki: "Kendisi hakkında bir nas varid olmadıkça kimse hakkında Cennetlik veya Cehennemlik olduğuna hükmedilmez. Fakat iyilik sahibi kimseler için mükâfat ümit edilir ve kötülük yapanın da cezalandırılmasından korkulur. Deriz ki, iman üzere ölen her kişinin sonuçta varacağı yer Cennet'tir. Şirk ve küfür üzerine ölen her kimse ise Cehennem ehlindendir ve orası ne kötü bir yerleşim yeridir."
Cevap/De ki: “Bu günah ve suçlar, kitap ve sünnette yer alan dini ifadelerin delalet ettiği, sahabenin ve ilim adamlarının küfür olduğunu söyledikleri küfürlerden olmadığı sürece, büyük günahlar dahi olsa günah ve suçlar işlemesi sebebiyle bir Müslümanın kâfir olduğuna hükmedilmez. O kimse, imanı üzere kalır. Büyük küfür, büyük şirk ve büyük nifaka düşmediği müddetçe tevhid ehli günahkârlardan biri olur.
Cevap/Dil konusu çok önemlidir. Kişi bir kelime ile İslam'a girer ve bir kelimeyle İslam’dan çıkar. Bundan Allah'a sığınırız. Dil sürçmeleri ve hataları derece bakımından birbirinden farklılık gösterir. Yüce Allah'a sövmek, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e sövmek, tazim edilen kişileri ve evliyaları, rablık vasıflarıyla niteleyen kelimeler söylemek, darda kalındığı zaman onlardan yardım dilemek, hayrı ve insanların başına gelenleri onlara nispet etmek, onlar hakkında aşırı övücü sözler söyleyerek onları insanüstü kılmak, onlar adına yemin etmek gibi sözler, aynı şekilde şeriat ile dalga geçmek ve hükümlerini alaya almak, Allah'ın şeriatına karşı hoşnutsuzluk göstermek, dünyada bedene, mala, çocuğa ve bunların dışındakilere isabet eden elem verici sıkıntılar şeklinde hâsıl olan kaderî hükümlere karşı hoşnutsuzluk göstermek ve itiraz etmek gibi bazı sözler, imanı batıl kılan ve amelleri yok eden küfür sözleridir.
Gıybet ve koğuculuk imana zarar veren ve eksilten büyük günahlardandır. Dilimizi Allah Teâlâ'nın şeriatına ve O'nun peygamberi Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetine muhalif olan her sözden korumamız ve çok dikkat etmemiz gerekmektedir. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Kul, hiç düşünmeden Allah'ın hoşnut olduğu bir söz söyleyiverir de Allah, bu söylediği sebebiyle onun derecesini yükseltir. Yine bir kul hiç düşünmeden Allah'ın gazabını gerektiren bir sözü söyleyiverir de Allah onu bu sözü sebebiyle Cehennem'in dibine atar.» (Buhârî rivayet etmiştir.)
Cevap/De ki: "Müminin ameli ancak ölümle son bulur. Bunun delili de Allah Teâlâ'nın şu sözüdür: "Sana yakîn gelinceye kadar Rabbine ibadet et." (Hucurat Suresi: 99) Burada geçen yakîn kelimesi ölümdür. Bunun delili de Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in Osman b. Mazûn vefat ettiği zaman söylediği şu sözüdür: «Osman'a Rabbinden yakîn gelmiş bulunuyor.» (Buhari rivayet etmiştir.) Çünkü Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- hayattayken amel etmeyi bırakmamıştır. Yoksa bazı yoldan çıkmışların iddia ettikleri gibi burada yakîn kelimesinin manası Mü'minin amel yapmayı bıraktığı veyahut da ondan amelin kaldırıldığı imanın bir derecesi değildir."
Cevap/De ki: "Gökyüzü, yeryüzü ve bunların içindekilerinin ve arasındakilerinin işlerini çekip çeviren hiçbir ortağı olmayan bir tek Allah'tır. O'ndan başka Mâlik yoktur, O'nun ortağı yoktur, Allah -Subhânehu ve Teâlâ-'nın yardımcısı, destekçisi yoktur. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "De ki: Allah’ı bırakıp da ilah olduklarını iddia ettiklerinizi çağırın. Göklerde ve yerde zerre kadar bir şeye sahip değillerdir. Onların yerde ve gökte hiçbir ortaklıkları yoktur. Allah’ın onlardan bir yardımcısı da yoktur." (Sebe Suresi: 22)"
Cevap/De ki: “Gaybı yalnızca Allah bilir. Ölüleri de ancak Allah diriltir. Bunun delili de Allah Teâlâ'nın şu sözüdür: "Eğer ben gaybı biliyor olsaydım, daha çok hayır elde etmek isterdim ve bana bir kötülük de dokunmazdı. Ben inanan bir kavim için sadece bir uyarıcı ve bir müjdeciyim." (A'raf Suresi: 188) Eğer Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- yaratılmışların en hayırlısı olduğu halde gaybı bilmiyorsa ondan başkasının gaybı bilmiyor olması daha öncelikli ve daha yüksek ihtimallidir.
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in gaybı bildiğine ve ölüleri dirilttiğine inanan kimsenin İslam dininden çıktığına dört mezhep imamı da icma etmiştir. Çünkü o, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e insanlara ve cinlere şöyle söylemesini emreden Allah Teâlâ'yı yalanlamıştır: "De ki: Ben size, Allah’ın hazineleri benim yanımdadır demiyorum. Ben gaybı da bilmem. Size, ben bir meleğim de demiyorum. Ben sadece, bana gönderilen vahye uyuyorum." (En'am Suresi: 50) Ve Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Kıyametin ne zaman kopacağı bilgisi şüphesiz yalnızca Allah katındadır. O; yağmuru indirir, rahimlerde olanı bilir. Hiç kimse yarın ne kazanacağını bilemez. Hiç kimse nerede öleceğini de bilemez. Şüphesiz Allah; her şeyi bilendir, haberdar olandır." (Lokman Suresi: 34) Nebi, -sallallahu aleyhi ve sellem- Allah Teâlâ'nın ona vahyettikleri ve öğrettikleri dışında gaybı bilemez. Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hiçbir gün ashabından birini veya kendisinden önce ölmüş olan çocuklarından birini dirilttiği iddia edilmemiştir. Öyleyse Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- dışındaki kimselerin durumu nasıl olur?"
Cevap/De ki: “Her takvalı Mü'min Allah'ın velisidir (dostudur). Bunun delili Allah Teâlâ'nın şu ayetidir: "Bilesiniz ki, Allah’ın dostlarına hiçbir korku yoktur. Onlar üzülmeyeceklerdir de. Onlar, iman etmiş ve Allah’a karşı gelmekten sakınmış olanlardır." (Yunus Suresi: 62, 63) Bu, Mü'minlerden sadece birisine özel bir şey olup da diğerleri için farklı olan bir durum değildir. Ancak Mü'minlerin mertebeleri birbirinden farklıdır. Takva, Allah Teâlâ'nın ve Rasûlü -sallallahu aleyhi ve sellem-'in emrettiklerini yapmayı ve Yüce Allah'ın ve Rasûlü -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yasak ettiklerinden sakınmayı ifade etmektedir. Her Mü'mine imanı ve itaati ölçüsünde bir dostluk vardır."
Cevap/De ki: “Doğrusu Hızır -aleyhisselam- Allah'ın peygamberlerinden bir peygamberdir. Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'in doğumundan çok önce vefat etmiştir. Çünkü Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Biz, senden önce de hiçbir beşere ölümsüzlük vermedik. Şimdi sen ölürsen, onlar ebedî mi kalacaklar?" (Enbiya Suresi: 34) Eğer hayatta olsaydı Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e tabi olup, onunla beraber cihad ederdi. Çünkü Peygamberimiz Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem- bütün insanlara ve cinlere gönderildi. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "De ki: Ey insanlar! Şüphesiz ben, Allah’ın hepinize gönderdiği peygamberiyim." (A'raf Suresi: 158) Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Bu geceyi görüyorsunuz ya! İşte bu geceden itibaren yüz sene sonra bugün yeryüzünde bulunanlardan hiç kimse hayatta kalmayacaktır.» (Buhari rivayet etmiştir.) Bu da Hızır -aleyhisselam-'ın diğer ölmüş olanlar gibi ölmüş olduğuna delalet eder. Bu yüzden kendisine seslenenin seslenmesini işitmez. Yolunu kaybetmiş olan kimse ondan hidayet dilese ona hidayet edemez. Bazı insanların onunla karşılaşmasına dair zikredilen haberler, görüldüğüne, onunla beraber oturulduğuna ve bazılarının ondan ilim aldıklarına dair kıssalar gerçek dışı yahut da çok açık yalanlardır. Allah Teâlâ'nın ilim, akıl ve basiretle rızıklandırdığı kimseler arasında asla revaç bulmaz.”
Cevap/De ki: “Allah Teâlâ'nın şu sözlerine binaen ölüler işitmezler: "Sen, kabirde bulunanlara işittirecek değilsin." (Fâtır Suresi: 22) Ve Allah Teâlâ şöyle de buyurmuştur: "Şüphesiz sen ölülere duyuramazsın." (Neml Suresi: 80) Onlara dua eden kimselere de karşılık veremezler. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Allah’ı bırakıp da ibadet ettikleriniz, bir çekirdek zarına bile sahip değildirler. Eğer onları çağırsanız, çağrınızı duymazlar. Duysalar bile çağrınıza karşılık veremezler. Kıyamet günü de sizin ortak koşmanızı inkâr ederler. Bunları sana hiç kimse, hakkıyla haberdar olan Allah gibi haber veremez." (Fâtır Suresi: 13, 14) Başka bir ayette de şöyle buyurmuştur: "Kim, Allah’ı bırakıp da kıyamet gününe kadar kendisine cevap veremeyecek şeylere dua edenden daha sapıktır? Oysa onlar, bunların dualarından habersizdirler." (Ahkâf Suresi: 5)”
Cevap/De ki: “O sesler şeytanî cinlerin sesleridir. Cahilleri fitneye sokmak, onların kafalarında dinleri hakkında karışıklık çıkarmak ve onları saptırmak için bu sesin kabirde yatan kimseye ait olduğuna dair onlara şüphe atıyorlar. Kur'an-ı Kerim'de geçen ifadelerde kabir ahalisi işitmez, onlara dua eden ve seslenenlerin dualarına karşılık vermezler. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Şüphesiz sen ölülere duyuramazsın." (Neml Suresi: 80) Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Eğer onlara dua etseniz, duanızı duymazlar." (Fâtır Suresi: 14) Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Sen, kabirde bulunanlara işittirecek değilsin." (Fâtır Suresi: 22) Onlar, berzah âleminde oldukları halde nasıl icabet edecekler? Onlar ile dünyadakiler arasında bir bağ yoktur. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Oysa onların dualarından habersizdirler." (Ahkâf Suresi: 5)
Cevap/De ki: “Onlar kendilerine seslenenlere karşılık veremezler. Kendilerine dua eden ve yardım isteyenlere icabet etmeye güçleri yetmez. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Allah’ı bırakıp da ibadet ettikleriniz, bir çekirdek zarına bile sahip değildirler. Eğer onlara dua etseniz, duanızı duymazlar. Duysalar bile ona karşılık veremezler. Kıyamet günü de sizin ortak koşmanızı inkâr ederler." (Fâtır Suresi:13, 14) Şeytanların ve sapıklığa çağıran davetçilerin kandırarak ölmüş ve kabirde bulunan peygamberler, evliyalar ve salihlere dua etmeyi süslü gösterdiği kimseler hayal kırıklığına uğrayacaklar. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Allah’ı bırakıp da kıyamet gününe kadar kendisine cevap veremeyecek olan şeylere dua edenden daha sapık kim olabilir? Oysa onlar, bu dualardan habersizdirler." (Ahkâf Suresi: 5)”
Cevap/De ki: “Allah Teâlâ'nın şu ayetine göre büyük şirktir: "O halde Rabbin için namaz kıl ve kurban kes." (Kevser Suresi: 2) Allah Teâlâ şöyle de buyurmuştur: "De ki: Benim namazım, kurbanım, hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah içindir. O’nun hiçbir ortağı yoktur. Bana böyle emredildi ve ben müslüman olanların ilkiyim." (En'am Suresi: 162, 163) Ve Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- de şöyle demiştir: «Kendisinden başkası adına kurban kesene Allah lanet etsin.» (Müslim rivayet etmiştir.)
Kural şöyle söylemektedir: "(Allah için yapıldığında ibadet olan Allah'tan başkası adına yapılırsa şirk olur.)"
Cevap/De ki: “Büyük şirktir. Bunun delili de Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şu sözüdür: «Kim Allah'a itaat etmeyi adarsa, O'na itaat etsin. Kim de Allah'a isyan etmeyi adayacak olursa, O'na isyan etmesin.» (Buhari rivayet etmiştir.) Adak adayan kişinin adadığı şeye göre adak; sözle, malla ve bedenle yapılan bir ibadettir. Adak; istenilen bir şeyin olması, korkulan bir şeyin def edilmesi, gelen nimet veya giden kötülükten dolayı şükretmek için, insanın dinen üzerine vacip olmayan bir şeyi kendisine vacip kılmasıdır. O, Allah'tan başkası adına yapılması caiz olmayan ibadetlerdendir. Çünkü Allah Teâlâ adağını yerine getirenleri övmüştür. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Onlar adaklarını yerine getirirler ve kötülüğü her yanı saran bir günden korkarlar." (İnsan Suresi: 7)
Kural şöyle söylemektedir: "Allah -Celle ve Alâ-'nın yapanı övdüğü her fiil, ibadet kavramı içine girer. İbadet olan bir şeyin Allah'tan başkasına yapılması da şirktir."