Sonuçları filtrele
395 kart
الموضوعات
الموضوعات (13)
التصنيف الشرعي
Filter ▾
حجم المحتوى4
Cevap 1:
Bir kadın Arife günü hayız olursa, hac ibadetine devam eder ve hacılar ne yapıyorsa o da aynısını yapar. Sadece hayızdan temizleninceye kadar Beytullah'ı tavaf etmez.
Cevap 1:
Bu kadının tekrar dönme imkânı yoksa, fercini bir bez (kadın pedi) gibi şeyle sıkıca bağlar ve zaruret gereği tavafını yapar. Kendisine bir şey gerekmez ve geri kalan hacla ilgili amelleri tamamlar.
Cevap 1:
Lohusa olan bir kadın 40 günden önce temizlenirse, gusül abdesti alır, namazını kılar ve temiz olan kadınların yaptıkları bütün amelleri, hatta hac (ifâza) tavafı bile yapar. Çünkü lohusalığın en az süresi için belirli bir süre belirtilmemiştir.
Ancak lohusalıktan temizlendiğini görmemişse, bu durumda da haccı geçerli olur. Fakat Kâbe'yi tavaf edemez.
Çünkü Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- hayız olan kadına Kâbe'yi tavaf etmesini yasaklamıştır. Bu konuda lohusalık, aynı hayız gibidir.
Cevap/De ki: “O'nun ayetlerine, yarattıklarına bakarak ve düşünerek tanıdığım gibi, O'nu tanıyan yaratılış fıtratım ve O'nun varlığını doğuştan gelen bir kabulle, O'nu yüceltme ve O'ndan korkarak tanıdım. Allah Teâlâ'nın buyurduğu gibi: "Gece, gündüz, Güneş ve Ay, Allah’ın varlığının delillerindendir." (Fussilet Sûresi: 37) Yaratılmış olan bu azametli varlıklar, bu düzen, incelik ve güzellikle kendini yoktan var edecek değildir. Bunları yoktan var edecek bir varlığın ve yaratıcının olması gerekir. Bu varlıklar, Hakîm (hikmetli), azametli ve her şeye gücü yeten bir yaratıcının varlığının kesin bir delilidir. Yaratılmış insanların hepsi -Yoldan çıkmış aykırı ateistler dışında- onları yaratan, onların sahibi olan, onları rızıklandıran ve işlerini çekip çeviren, Yüce Allah'ın varlığını kabul etmektedirler. Sayılarını, hakikatlerini, durumlarını kendinden başkasının bilemediği, yedi kat sema, yedi kat yer ve bunların arasında bulunan her şey Allah'ın mahlûkatıdır ve onların korunması ve rızıkları Hay ve Kayyûm olan yüce yaratıcıdan başkasına ait değildir. Allah Teâlâ şöyle buyurmaktadır: "Şüphesiz sizin Rabbiniz, gökleri ve yeri altı gün içinde yaratan ve Arş’a kurulan, geceyi, kendisini durmadan takip eden gündüze katan, Güneş'i, Ay'ı ve bütün yıldızları da buyruğuna tabi kılan Allah’tır. Dikkat edin, yaratmak da, emretmek de yalnız O’na mahsustur. Âlemlerin Rabbi olan Allah’ın şanı yücedir." (Araf Sûresi: 54)
Cevap/De ki: "Benim dinim İslam’dır. O da, Allah'ı birleyerek teslim olmak, O'na itaat ederek boyun eğmek, şirkten ve şirk ehlinden beri olmaktır. Allah Teâlâ ayette şöyle buyurmuştur: "Şüphesiz Allah katında din İslâm’dır." (Al-i İmran: 19) Ve şöyle buyurmuştur: "Kim İslâm’dan başka bir din ararsa, o din ondan kabul edilmeyecek ve o, ahirette hüsrana uğrayanlardan olacaktır." (Al-i İmran: 85) Allah, Peygamberimiz Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'i gönderdiği dinden başka bir dini kabul etmez. Çünkü o din, geçmiş olan bütün şeriatlerin hükmünü kaldırmıştır. Kim İslam dininden başka bir dine tabi olursa, o hidayet yolundan sapmıştır, ahirette de hüsrana uğrayıp Cehennem'e gireceklerden olacaktır. Ne kötü bir varış yeridir."
Cevap/De ki: “İmanın şartları altıdır ve onlar: Allah'a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, ahiret gününe iman etmen ve kaderin hepsinin, hayrın da şerrin de Allah Teâlâ'dan olduğuna iman etmendir."
Allah'ın kitabının ve Rasûlu Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetinin delalet ettiği yönüyle, imanın şartlarının hepsine inanmadıkça bir kimsenin imanı tam olmaz. Kim de bu şartlardan birini inkâr ederse, İslam dairesinin dışına çıkar. Bunun delili ise, Allah -Azze ve Celle-'nin şu ayet-i kerimesidir: "İyilik, yüzlerinizi doğu ve batı taraflarına çevirmeniz değildir. Asıl iyilik, Allah’a, ahiret gününe, meleklere, kitaplara ve peygamberlere iman edenlerin; mala olan sevgilerine rağmen, onu yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmışa, isteyene ve kölelere verenlerin; namazı dosdoğru kılan, zekâtı veren, anlaşma yaptıklarında sözlerini yerine getirenlerin ve zorda, hastalıkta ve savaşın kızıştığı zamanlarda direnip sabredenlerin tutum ve davranışlarıdır. İşte bunlar, doğru olanlardır. İşte bunlar, Allah’a karşı gelmekten sakınanların ta kendileridir." (Bakara: 177) Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- kendisine imandan sorulduğunda şöyle demiştir: Allah'a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine, ahiret gününe, hayrı ve şerri ile kadere iman etmendir. (İmam Müslim rivayet etmiştir.)
Cevap/De ki: “Onlara iman etmek; onların varlıklarını, sıfatlarını, sahip oldukları kudretlerini, görevlerini ve emrolundukları şeyleri tasdik etmek ve kesin olarak inanmaktır. Muhakkak ki onlar, yaratılmış değerli ve azametli varlıklar olup, Allah Teâlâ onları nurdan yaratmıştır. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Allah’ın onlara emrettiklerinde, Allah’a karşı gelmez ve emrolundukları şeyi yaparlar." (Tahrim Suresi: 6) Onların iki, üç, dört ve daha fazla kanadı vardır. Sayıları çok fazladır ve sayılarını Allah -Subhânehu ve Teâlâ-'dan başka bir bilen yoktur. Allah onları önemli işlerle görevlendirmiştir. Bunlardan bazıları, arşın taşınması, rahimlerden sorumlu olanlar, (kulların) amellerini yazıp saklanması, kulların korunması, Cennet'in bekçiliği, Cehennem'in bekçiliği ve diğer görevler verilmiştir. Onların en faziletlisi, peygamberlere indirilen vahiy ile görevlendirilmiş olan Cebrail -aleyhisselam-'dır. Biz, Rabbimiz Allah -Tebâreke ve Teâlâ-'nın bize kitabında ve Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetinde haber verdiği gibi, genel olarak ve ayrıntılı olarak hepsine iman ederiz. Kim melekleri inkâr eder ya da onların hakikati hakkında Allah -Subhânehu ve Teâlâ-'nın haber verdiğinin dışında bir şey iddia ederse, Allah'ın ve Rasûlü Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in verdiği haberi yalanladığı için o kimse kâfir olur."
Cevap/De ki: “Onlara iman etmek, Allah Teâlâ'nın nebilerine ve rasûllerine -aleyhimussalatu vesselam- kitaplar indirdiğine kesin olarak inanman ve şahitlik etmendir. Allah Teâlâ, bu kitaplardan bazıları olan İbrahim'e verilen sahifeleri, Tevrat’ı, İncil’i, Zebur’u ve Kur'an'ı kitabında zikretmiştir. İbrahim'in sahifelerini İbrahim -aleyhisselam-'a, Tevrat'ı Musa, İncil'i İsa, Zebur’u Davud, Kur'an'ı peygamberlerinin sonuncusu Muhammed -aleyhimussalatu vesselam-'a indirmiştir.
Bu kitapların en faziletlisi, Allah Teâlâ'nın kitabı olan Kur'an'dır. Allah Teâlâ gerçekten de Kur'an ile konuşmuştur. Kur'an'ın lafızları ve manası Allah'a aittir. Kur'an'ı Cebrail -aleyhisselam-'a işittirmiş ve onu, Peygamberi Muhammed -aleyhissalatu vesselam-'a ulaştırmasını emretmiştir. Allah Teâlâ şöyle buyurmaktadır: "O'nu, Ruhu'l-Emîn/Cebrail’e indirdi. (Şuara Suresi: 193) ve şöyle buyurmuştur: "Şüphe yok ki, Kur’an’ı sana elbette biz indirdik, biz." (İnsan Suresi: 23) Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Ona eman ver ki Allah’ın kelamını dinlesin." (Tevbe Suresi: 6)
Allah Teâlâ, Kur'an'ı herhangi bir bozulmadan, eklenmeden ve eksiltmeden korumuştur. Kur'an, Allah Teâlâ'nın ahir zamanda kıyamet kopmadan önce Mü'minlerin ruhlarını kabzedeceği vakte kadar satırlarda ve kalplerde muhafaza olacaktır. Sonra da Allah Teâlâ onu kendi katına kaldıracak ve geride ondan hiçbir şey kalmayacaktır.
Cevap/De ki: “Ben kesin olarak onların (peygamberlerin) insan olduklarına inanıyorum. Onlar Ademoğlunun en seçkinleridir. Allah -Subhânehu ve Teâlâ- onları, kullarına indirdiği dinini tebliğ etmeleri için tercih etmiş ve seçmiştir. Onlar Allah'ın kullarını, ortağı olmayan bir ve tek olan Yüce Allah'a kulluk etmeye, şirkten ve şirk ehlinden beri olmaya çağırırlar. Peygamberlik Allah tarafından seçilmek ve tercih edilmektir. Çalışarak, çok fazla ibadet ederek veya salih ya da zeki bir kimse olmak suretiyle elde edilemez. Allah Teâlâ buyurmuştur ki: "Allah, elçilik görevini kime vereceğini çok iyi bilir." (Enâm Suresi: 124)
Peygamberlerin ilki, Adem -aleyhisselam-, rasûllerin ilki Nuh -aleyhisselam-, sonuncusu ise Muhammed b. Abdullah el-Kuraşî el-Hâşimî'dir -Allah'ın salatı ve selamı hepsinin üzerine olsun-. Kim bir peygamberi inkâr ederse kâfir olur. Kim de Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'den sonra peygamberlik iddia ederse o kimse de, Allah Teâlâ'yı yalanlaması sebebiyle kâfirdir. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Muhammed, sizin erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir. Fakat o, Allah’ın Rasûlü ve peygamberlerin sonuncusudur." Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- de şöyle buyurmuştur: "Benden sonra hiçbir peygamber yoktur."
Cevap/De ki: "Ahiret gününe iman, Allah Teâlâ'nın ölümden sonra vuku bulacağını haber verdiği kabir sorgusu, nimeti ve azabı, tekrar diriliş ve kalkış, hesap vermeleri ve hükümleri için yaratılmışların bir araya toplanması, o büyük günde kıyamet meydanında meydana gelecek olan, uzun bekleyiş, güneşin bir mil kadar yaklaşması, havuz, terazi, defterler, sırat köprüsünün Cehennem'in üzerine kurulması ve diğer olaylar ve zorlukları gibi, bütün her şeye şüphe olmayan bir inançla inanarak, tasdik etmektir. Bu da Allah'ın kitabında ve Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetinde ayrıntılı olarak aktarıldığı gibi, Cennet ehlinin Cennet'e, Cehennem ehlinin de Cehennem'e girene kadar devam eder. Ayrıca fitnelerin, cinayetlerin, depremlerin, güneş tutulmalarının çoğalması, Deccâl'ın çıkması, İsa -aleyhisselam-'ın inmesi, Ye'cûc ve Me'cûc kavimlerinin ortaya çıkışı, Güneş'in batıdan doğması gibi kıyamet alametleri ve işaretlerinden sabit olanları tasdik etmek, ahiret gününe iman konuları arasında yer alır.
Bütün bunlar, Allah'ın kitabında ve O'nun Rasûlü -sallallahu aleyhi ve sellem-'in, sahihler, sünenler ve müsnedler şeklinde düzenlenmiş olan hadis kitaplarında haber verilen sahih hadislerinde sabittir."
Cevap/De ki: "Evet, Allah Teâlâ Firavun'un kavmi hakkında şöyle buyurmuştur: "Öyle bir ateş ki, onlar sabah akşam ona sunulurlar. Kıyametin kopacağı günde de; Firavun ailesini daha şiddetli bir azabın içine atın denilecektir." (Mümin Suresi: 46) Allah Teâlâ başka bir ayetinde de şöyle buyurmuştur: "Melekler, kâfirlerin yüzlerine ve artlarına vura vura; Haydi! Bu yangının azabını tadın bakalım diyerek canlarını alırken bir görseydin." (Enfâl Suresi: 50) Allah -Subhânehu ve Teâlâ-'nın bir diğer ayetinde de şöyle demiştir: "Allah, iman edenleri hem dünya hayatında hem de ahirette sabit bir sözle sağlamlaştırır." (İbrahim Suresi: 27) Berâ -radıyallahu anh-'dan rivayet edilen uzun bir kudsî hadiste şöyledir: «Gökyüzünden bir münadi seslenir: “Kulum doğru söyledi. Ona Cennet'ten bir yatak serin ve onu Cennet'ten giydirin. Cennet'ten kabrine güzel kokular ve ılık rüzgârlar esmesi için kabri ile Cennet arasına bir kapı açın.” der. Kabri ona gözünün gördüğü mesafe kadar genişletilir. Kâfir kimseye gelince onun ölümünü de şöyle zikretti: Ruhu cesedine geri döndürülür. Ona iki melek gelir ve onu oturtarak ona şöyle derler: ''Rabbin kimdir?'' O kişi: ''Ha! Ha! Bilmiyorum'' der. Melekler ona: ''Dinin nedir?'' diye sorarlar. O kişi: ''Ha! Ha! Bilmiyorum'' der. “Size gönderilen bu adam kimdir?” diye sorarlar. O da: ''Ha! Ha! Bilmiyorum'' der. Bunun üzerine gökyüzünden bir münadi seslenerek: “O yalan söylemiştir! Ona Cehennem ateşinden bir yatak serin, onu Cehennem ateşinden giydirin, Cehennem'in sıcağı ve kavurucu rüzgârının girmesi için Cehennem'den onun kabrine bir kapı açın." diye emreder. Sonra kaburgaları birbirine geçene kadar o adamın kabri daraltılır.» Başka bir rivayette ek olarak: «Sonra ona yanında demirden bir tokmak olan kör ve dilsiz bir zebani musallat edilir. Eğer o tokmak bir dağa vurulsa, dağ toz haline gelir. Zebani, tokmağı o kâfire öyle bir vurur ki, o vuruşun sesini, insanlar ve cinler dışında doğu ve batı arasında bulunan tüm varlıklar işitir.» Ebû Dâvud rivayet etmiştir. Bu yüzden her namaz sonrasında kabir azabından Allah'a sığınmamız emredilmiştir.
Cevap/De ki: "Evet, Mü'minler ahirette Rablerini görecekler. Bunun delillerinden biri de Allah Teâlâ'nın şu ayetidir: "O gün, birtakım yüzler parıldar ve Rablerine bakarlar." (Kıyamet Suresi: 22, 23) Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şu sözü de buna delildir: «Muhakkak siz, Rabbinizi göreceksiniz.» Buhari ve Müslim rivayet etmiştir. Mü'minlerin, Rableri Tebâreke ve Teâlâ'yı göreceklerini ispat eden hadisler, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den mütevatir olarak rivayet edilmiştir. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in ashabı ve onlara güzelce tabi olanlar da buna icma etmişlerdir. Kim Allah'ın görüleceğini inkâr ederse o, Allah'a ve Rasûlüne -sallallahu aleyhi ve sellem-'e isyan etmiş, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sahabesi ve iyilik ile onlara uyan Mü'minlerin yoluna muhalefet etmiş olur. Bu dünyada Allah Teâlâ'yı görmek ise, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şu sözüne dayanarak mümkün değildir: «Muhakkak ki siz ölene kadar Rabbinizi göremeyeceksiniz.» Allah -Subhânehu ve Teâlâ-'nın şu ayetinde aktarıldığı gibi, Allah'ın peygamberi Musa -aleyhisselam- Allah Teâlâ'yı dünyada iken görmek istediği zaman: "Musa, tayin ettiğimiz yere gelip Rabbi onunla konuşunca, Musa şöyle dedi: Rabbim, bana kendini göster ki sana bakayım. Allah şöyle buyurdu: Beni asla göremezsin." (Araf Suresi:143)
Cevap/De ki: Her şeyin Allah'ın kazası ve takdiriyle olacağını kesin bir inançla inanarak olur. Bir şey ancak onun istemesiyle olur. O, kulların hayırlı olan ve şerli olan bütün amellerini yaratır. Kullarını da hayır ve hakkı kabul etmek üzere yaratmış, onlara bunu ayırt edici akıl vermiştir. Onlara tercih yapabilecekleri bir irade bahşetmiştir. Hakkı beyan edip batıla karşı da onları uyarmıştır. Lütfuyla dilediğine hidayet etmiş, adaletiyle de dilediğini saptırmıştır. O Allah, Hakîm'dir, Alîm'dir, Rahîm'dir. Yaptıklarını kimse sorgulayamaz, onlar ise sorgulanacaktır.
Kaderin dört mertebesi vardır ve bunlar:
Birinci Mertebe: Allah'ın her şeyi kuşatmış olan ilmine iman etmektir. O, geçmişte olanları, şimdi olanı, gelecekte olacak olanı ve olmayan bir şeyi, eğer olsaydı nasıl olacağını bilir.
İkinci Mertebe: Allah'ın her şeyi yazdığına iman etmektir.
Üçüncü Mertebe: Olan her şeyin ancak O'nun dilemesiyle olduğuna iman etmektir.
Dördüncü Mertebe: Allah'ın her şeyi yarattığına iman etmektir. O, insanları, fiilleri, sözleri, hareketleri, hareketsizlikleri, sıfatları, gök âlemi ve dünya âlemi için her şeyi yaratandır. Sözü edilenlerin delilleri Kur'an ve sünnette çokça mevcuttur.
Cevap/De ki: İnsanın zorunlu olduğu ya da tercih hakkının olduğu sözleri mutlak olarak söylenemez, ikisi de yanlıştır. Kur'an ve sünnetin ifadeleri, insanın iradesinin ve dileme hakkına sahip olduğuna, insanın gerçekten işi yapan olduğuna delalet etmiştir. Ancak bunların hiçbiri, Allah'ın ilminin, iradesinin ve dilemesinin dışına çıkamaz. Allah Teâlâ'nın şu ayeti bunu açıklamaktadır: "İçinizden ancak dosdoğru olmak isteyenler için bir öğüttür. Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe, siz de dileyemezsiniz." (Tekvîr Suresi: 28, 29) Ve şu ayeti de: "Artık dileyen ondan öğüt alır. Oysa Allah dilemedikçe öğüt alamazlar. O, kendisinden sakınılmaya müstahak olan ve mağfiret sahibidir." (Müddessir Suresi: 55, 56.)