ฉันไม่ผูกพันกับโลกดุนยา ฉันกับโลกดุนยานี้ ก็เปรียบเสมือนดั่งคนเดินทาง หาร่มเงาเพื่อพักผ่อนอยู่ใต้ต้นไม้นั้น หลังจากนั้นก็เดินทางต่อ และทิ้งร่มเงานั้นไว้เบื้องหลัง

การอธิบายถึงสิ่งที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม มีความสมถะในการใช้ชีวิตบนโลกนี้ และไม่ลุ่มหลงต่อโลกอันชั่วคราวนี้

ในหะดีษนี้ไม่ได้กล่าวถึงการละทิ้งสิ่งที่จำเป็นในชีวิตจากโลกนี้ แต่หมายถึงการไม่ให้ความสนใจกับโลกจนเสียสมาธิจากการเตรียมตัวสำหรับชีวิตหลังความตาย เช่น การที่ชายคนหนึ่งได้พักใต้ต้นไม้และใช้ประโยชน์จากมันเพื่อให้สามารถเดินทางต่อไปได้ แต่เขาก็ไม่ได้ยึดติดหรือพึ่งพาต้นไม้จนทำให้เขาหลงลืมเป้าหมายหลักของชีวิต

การยึดถือแบบอย่างจากชีวิตของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เพราะท่านเป็นแบบอย่างที่ดีเยี่ยม และผู้ที่ติดตามรอยเท้าของท่านจะได้รับการนำทางและประสบความสำเร็จทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า

สาวกทั้งหลายเราะฎิยัลลอฮุอันฮุมตระหนักในการดูแลท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมและการแสดงความรักที่พวกเขามีต่อท่านนบี