“โอ้บรรดาผู้หญิงทั้งหลาย พวกเธอจงบริจาคกันให้มากเถิด เพราะฉันเห็นว่าพวกเธอส่วนมากเป็นชาวนรก” พวกนางถามว่า: เพราะเหตุใดหรือ โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์? ท่านตอบว่า: “เพราะพวกเธอชอบสาปแช่ง และเนรคุณต่อสามี ฉันไม่เคยเห็นผู้มีสติปัญญาน้อยและศาสนาน้อยใดที่สามารถทำให้ผู้ชายที่มีความเด็ดขาดหลงใหลได้เท่ากับพวกเธอ”

เป็นที่ส่งเสริมสำหรับสตรีให้ออกไปละหมาดอีดและให้มีการบรรยายข้อคิดเตือนใจเฉพาะสำหรับพวกเธอ

การเนรคุณต่อสามีและการสาปแช่งบ่อยครั้งถือเป็นบาปใหญ่ เพราะการถูกขู่ด้วยไฟนรกนั้นเป็นสัญญาณว่าการกระทำนี้เป็นบาปใหญ่

ในหะดีษนี้เป็นการอธิบายถึงการเพิ่มขึ้นและลดลงของอีมาน (ศรัทธา) ว่า ผู้ใดที่ทำอิบาดะฮฺ (การเคารพภักดี) มาก ศรัทธาและศาสนาของเขาก็จะเพิ่มพูนขึ้น และผู้ใดที่ลดการอิบาดะฮฺลง ศาสนาของเขาก็จะลดลงตามไปด้วย

อัล-นาวาวีย์ กล่าวว่า: สติปัญญานั้นสามารถเพิ่มหรือลดลงได้ เช่นเดียวกับความศรัทธา และการกล่าวถึงความบกพร่องในผู้หญิงนั้นไม่ได้หมายถึงการตำหนิพวกเธอในเรื่องนี้ เพราะเป็นสิ่งที่มีอยู่ตามธรรมชาติที่ถูกสร้างมา แต่เป็นการเตือนให้ระวังเพื่อไม่ให้หลงใหลไปกับสิ่งนั้น ด้วยเหตุนี้ การลงโทษจึงถูกกำหนดจากการกระทำ เช่น การปฏิเสธบุญคุณและสิ่งอื่น ๆ ที่เป็นบาป โดยไม่ได้ขึ้นอยู่กับการขาดในธรรมชาติ การขาดด้านศาสนานั้นไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะในสิ่งที่ก่อให้เกิดบาปเท่านั้น แต่ครอบคลุมถึงสิ่งที่กว้างขวางกว่านั้น

เป็นการทวนถามของผู้เรียนต่อผู้รู้ ผู้ตามต่อผู้นำ ในสิ่งที่เขากล่าว เมื่อความหมายของมันไม่ชัดเจน

การเป็นพยานของผู้หญิงมีค่าเพียงครึ่งหนึ่งของผู้ชาย เนื่องจากผู้หญิงอาจมีความสามารถในการจดจำได้น้อยกว่า

อิบนุหะญัรได้กล่าวถึงคำพูดของท่านนบีศ็อลลัลลอฮ์ อลัยฮิ วะสัลลัม ที่ว่า “ฉันไม่เคยเห็นผู้ใดที่มีสติปัญญาน้อยกว่า...” เป็นต้น ว่าด้วยเหตุผลนี้เองที่ทำให้ผู้หญิงเป็นส่วนมากของชาวนรก เพราะเมื่อพวกเธอเป็นเหตุให้ชายที่มีสติยั้งคิดต้องหลงไหล จนกระทั่งทำหรือพูดในสิ่งที่ไม่สมควร พวกเธอจึงมีส่วนร่วมในบาปนั้นและอาจได้รับบาปมากกว่าชายผู้ถูกล่อลวง

เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับสตรีในการละหมาดและถือศีลอดในระหว่างมีประจำเดือน และเช่นเดียวกันกับการมีเลือดออกหลังคลอด และเธอจะต้องชดเชยการถือศีลอดเท่านั้นเมื่อเธอสะอาดบริสุทธิ์

การมีอุปนิสัยที่ดีท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม โดยท่านได้ตอบคำถามของผู้หญิงโดยไม่มีความรุนแรงหรือการตำหนิ

อิบนุ ฮาญาร์ กล่าวว่า: การบริจาคย่อมปกป้องจากการลงโทษ และเพื่อเป็นการลบล้างบาปที่กระทำไว้ในหมู่สรรพสิ่งที่ถูกสร้าง