Skip to content

ไม่มีมุสลิมคนใดที่เมื่อเข้าเวลาละหมาดฟัรฎู แล้วเขาอาบน้ำละหมาดอย่างดี แล้วละหมาดอย่างมีสมาธิและรุกูอ์อย่างดี เว้นแต่การละหมาดนั้นจะลบล้างบาปที่ผ่านมา ตราบใดที่เขาไม่กระทำบาปใหญ่ ซึ่งความประเสริฐนี้จะมีอยู่ตลอดเวลา

จากอุษมาน เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้กล่าวว่า: ฉันได้ยินท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า:

"ไม่มีมุสลิมคนใดที่เมื่อเข้าเวลาละหมาดฟัรฎู แล้วเขาอาบน้ำละหมาดอย่างดี แล้วละหมาดอย่างมีสมาธิและรุกูอ์อย่างดี เว้นแต่การละหมาดนั้นจะลบล้างบาปที่ผ่านมา ตราบใดที่เขาไม่กระทำบาปใหญ่ ซึ่งความประเสริฐนี้จะมีอยู่ตลอดเวลา"

«مَا مِنَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ تَحْضُرُهُ صَلَاةٌ مَكْتُوبَةٌ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهَا وَخُشُوعَهَا وَرُكُوعَهَا، إِلَّا كَانَتْ كَفَّارَةً لِمَا قَبْلَهَا مِنَ الذُّنُوبِ، مَا لَمْ يُؤْتِ كَبِيرَةً، وَذَلِكَ الدَّهْرَ كُلَّهُ».

บันทึกโดย มุสลิม
เศาะฮีห์
คำอธิบาย​

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้บอกว่า ไม่มีมุสลิมคนใดที่เมื่อเข้าเวลาละหมาดฟัรฎู แล้วเขาอาบน้ำละหมาดอย่างดีสมบูรณ์ จากนั้นเขามีสมาธิในการละหมาดโดยที่จิตใจและอวัยวะทั้งหมดของเขามุ่งเข้าเฝ้าอัลลอฮ์และระลึกถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ และปฏิบัติอิริยาบถของการละหมาดอย่างสมบูรณ์ เช่น รุกูอ์ ซุญูด และอื่นๆ เว้นแต่การละหมาดนั้นจะลบล้างบาปเล็กต่างๆ ที่ผ่านมา ตราบใดที่เขาไม่กระทำบาปใหญ่ ซึ่งความประเสริฐนี้จะคงอยู่ตลอดกาลและจะมีในทุกๆ การละหมาด

ความหมายคำ

...:

บทเรียนที่ได้รับจากหะดีษ

การละหมาดที่จะลบล้างบาปนั้น คือ การละหมาดที่ผู้เป็นบ่าวเริ่มด้วยการอาบน้ำละหมาดอย่างดีและดำรงการละหมาดอย่างมีสมาธิเพื่ออัลลอฮ์

ความประเสริฐของการกระทำอิบาดะฮ์อย่างต่อเนื่อง เพราะมันเป็นสาเหตุหนึ่งที่จะลบล้างบาปเล็กต่างๆ

ความประเสริฐของการอาบน้ำละหมาดและละหมาดอย่างดีพร้อมกับมีสมาธิในการละหมาด

ความสำคัญของการหลีกเลี่ยงบาปใหญ่เพื่อที่จะได้รับการอภัยในบาปเล็กๆ

บาปใหญ่จะไม่ได้รับการอภัยโทษ เว้นแต่ด้วยการเตาบะฮ์

แหล่งอ้างอิง

เศาะฮีห์ มุสลิม (1/ 206) (228).

เพิ่มเติม (10)

بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.

لسليم الهلالي (2/ 257).

تطريز رياض الصالحين.

لفيصل آل مبارك (ص611).

فيض القدير شرح الجامع الصغير.

لعبدالرؤوف المناوي (5/ 472).

كنوز رياض الصالحين.

لمجموعة من الباحثين (13/ 243).

نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.

مجموعة من الباحثين (2/ 773).