Skip to content

"Никоҳ вуҷуд надорад, магар бо ҳузури валӣ"

Аз Абумусо (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:

"Никоҳ вуҷуд надорад, магар бо ҳузури валӣ"

«لا نِكَاحَ إِلّا بِوَليٍّ».

Ривояти Абудовуд, Тирмизӣ, Ибни Моҷаҳ ва Аҳмад
Саҳеҳ
Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) баён карданд, ки никоҳи зан дуруст нест, магар бо валие (падар), ки никоҳро анҷом медиҳад.

Маънои калимаҳо

لا نكاح : لا نكاح صحيح ومعتبر شرعًا.

الوَلِيُّ : هو أقرب الرجال إلى المرأة من عصبتها الذين يرثونها، كالأب والأخ.

Аз фоидаҳои ҳадис

Будани валӣ шарти дурустии никоҳ аст. Бинобар ин агар никоҳ бидуни валӣ сурат бигирад, ё зан худашро ба ақди дигаре дароварад, никоҳ дуруст намешавад.

Валӣ, наздиктарин марди хонавода (падар, агар набошад, бародар...) ба зан аст, бинобар ин дар ҳоли будани валии наздик валии дур наметавонад никоҳи ӯро ба уҳда гирад.

Шартҳои валӣ: мукаллаф будан, мард будан, донистани манфиатҳои никоҳ ва дар як дин будани валӣ ва зане, ки вилояти ӯро бар уҳда (падару духтар мусалмон бошанд) дорад, шарт аст. Пас ҳар касе ин сифатҳоро надошта бошад, ҳаққи валӣ шуданро надорад.

Манбаъҳо

Сунани Абудовуд (3/ 427) (2085).

Сунани Тирмизӣ (2/ 392) (1101).

Сунани ибни Моҷаҳ (3/ 79) (1881).

Муснади Аҳмад (32/ 280) (19518).

Бештар (10)

البدرُ التمام شرح بلوغ المرام.

للمَغرِبي (7/ 57).

إرواء الغليل في تخريج أحاديث منار السبيل.

للألباني (6/ 237).

توضِيح الأحكام من بلوغ المَرَام.

للبسام (5/ 262).

منحة العلام في شرح بلوغ المرام.

لعبد الله الفوزان (7/ 222).

فتح ذي الجلال والإكرام بشرح بلوغ المرام.

لابن عثيمين (4/ 469).