ఉపవాసం, తరావీహ్ మరియు జకాత్ గురించి అధ్యాయాలు
ఫజీలతుష్షేఖ్ అల్లామా అనంత కరుణామయుడు అపార కరుణా ప్రధాత అయిన అల్లాహ్ పేరుతో అల్హందు లిల్లాహ్, నహ్మదుహు వ నస్తఈనుహు వ నస్తగ్ఫిరుహు వ నతూబు ఇలైహ్, వ నఊజు బిహీ మిన్ షురూరి అన్ఫుసినా వ మిన్ సయ్యిఆతి ఆ'మాలినా, మన్ యహ్దిహిల్లాహు ఫలా ముజిల్ల లహ్, వ మన్ యుజ్లిల్ ఫలా హాదియ లహ్, వ అష్హదు అన్ లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, వహ్దహు లా షరీక లహ్, వ అష్హదు అన్న ముహమ్మదన్ అ'బ్దుహు వ రసూలుహ్, సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లమ్, వ అ'లా ఆలిహీ వ అస్హాబిహీ వ మన్ తబి'అహుమ్ బి ఇహ్సానిన్ ఇలా యౌమిద్దీన్ వ సల్లమ తస్లీమా. తరువాత: పవిత్ర రమజాన్ నెల ప్రారంభం సందర్భంగా మేము మా ముస్లిం సోదరులకు క్రింది అధ్యాయాలను అందిస్తున్నాము, మేము అల్లాహ్…
These files are generated automatically from the book's text; their layout may differ from the printed edition.
ఉపవాసం, తరావీహ్ మరియు జకాత్ గురించి అధ్యాయాలు
ఫజీలతుష్షేఖ్ అల్లామా
ముహమ్మద్ బిన్ సాలిహ్ అల్ ఉసైమీన్ గారి రచన
అనంత కరుణామయుడు అపార కరుణా ప్రధాత అయిన అల్లాహ్ పేరుతో
అల్హందు లిల్లాహ్, నహ్మదుహు వ నస్తఈనుహు వ నస్తగ్ఫిరుహు వ నతూబు ఇలైహ్, వ నఊజు బిహీ మిన్ షురూరి అన్ఫుసినా వ మిన్ సయ్యిఆతి ఆ'మాలినా, మన్ యహ్దిహిల్లాహు ఫలా ముజిల్ల లహ్, వ మన్ యుజ్లిల్ ఫలా హాదియ లహ్, వ అష్హదు అన్ లా ఇలాహ ఇల్లల్లాహ్, వహ్దహు లా షరీక లహ్, వ అష్హదు అన్న ముహమ్మదన్ అ'బ్దుహు వ రసూలుహ్, సల్లల్లాహు అలైహి వ సల్లమ్, వ అ'లా ఆలిహీ వ అస్హాబిహీ వ మన్ తబి'అహుమ్ బి ఇహ్సానిన్ ఇలా యౌమిద్దీన్ వ సల్లమ తస్లీమా.
తరువాత: పవిత్ర రమజాన్ నెల ప్రారంభం సందర్భంగా మేము మా ముస్లిం సోదరులకు క్రింది అధ్యాయాలను అందిస్తున్నాము, మేము అల్లాహ్ తఆలాను వేడుకుంటున్నాము మా కార్యం కేవలం అల్లాహ్ కొరకు మాత్రమే ఉండాలని, ఆయన షరీఅతుకు అనుగుణంగా, ఆయన సృష్టికి ఉపయోగకరంగా ఉండాలని. నిశ్చయంగా ఆయన దాత మరియు ఉదార స్వభావి..
మొదటి అధ్యాయం: ఉపవాసం యొక్క ఆదేశం.
రెండవ అధ్యాయం: దాని (హిక్మత్) మర్మాలు మరియు ప్రయోజనాలు.
మూడవ అధ్యాయం: రోగి మరియు ప్రయాణికుడు ఉపవాసం పాటించడం గురించి ఆదేశం.
నాల్గవ అధ్యాయం: ఉపవాసమును భంగపరిచే విషయాలు మరియు ఇవే ఉపవాస భంగకారకాలు.
ఐదవ అధ్యాయం: తరావీహ్
ఆరవ అధ్యాయం: జకాతు మరియు దాని ప్రయోజనాలు.
ఏడవ అధ్యాయం: జకాత్ పొందే అర్హులు.
ఎనిమిదవ అధ్యాయం: ఫిత్రా జకాత్.
మొదటి అధ్యాయం: ఉపవాసముల ఆదేశాలు.
రమజాన్ ఉపవాసాలు అనేవి అల్లాహ్ గ్రంథం (ఖుర్ఆన్), తన ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) సున్నత్ మరియు ముస్లింల ఏకాభిప్రాయం ద్వారా నిర్ణయించబడిన ఒక ఫర్జ్ (విధి). అల్లాహ్ తఆలా ఇలా సెలవిచ్చాడు: ఓ విశ్వసపరులారా! ఉపవాసాలుండటం మీపై విధిగా నిర్ణయించబడింది – మీ పూర్వీకులపై కూడా ఇదే విధంగా ఉపవాసం విధించబడింది. దీనివల్ల మీలో భయభక్తులు పెంపొందే అవకాశం ఉంది. అదీ లెక్కించదగిన కొన్ని రోజులు మాత్రమే. అయితే మీలో వ్యాధిగ్రస్తులుగానో, ప్రయాణీకులుగానో ఉన్నవారు ఆ ఉపవాసాల లెక్క ఇతర దినాలలో పూర్తి చేసుకోవాలి. స్థోమత ఉన్న వారు (ఉపవాసం పాటించకపోయినందుకు) పరిహారంగా ఒక నిరుపేదకు అన్నం పెట్టాలి. కాని ఎవరైనా స్వచ్ఛందంగా ఇంకా ఎక్కువ పుణ్యం చేస్తే, అది వారికే మేలు. మీరు గ్రహించ గలిగితే ఉపవాసం ఉండటమే మీ కొరకు శ్రేయస్కరం. రమజాను నెల – ఖుర్ఆన్ అవతరింపజేయబడిన నెల. అది మానవులందరికీ మార్గదర్శకం. అందులో సన్మార్గంతోపాటు, సత్యాసత్యాలను వేరుపరచే స్పష్టమైన నిదర్శనాలు ఉన్నాయి. కనుక మీలో ఎవరు ఈ నెలను చూస్తారో వారు ఉపవాసాలుండాలి. అయితే రోగగ్రస్తుని గానో, ప్రయాణీకుని గానో ఉన్న వారు ఇతర దినాలలో ఈ లెక్కను పూర్తిచేయాలి. అల్లాహ్ మీకు సౌలభ్యాన్ని సమకూర్చదలుస్తున్నాడేగాని మిమ్మల్ని కష్టపెట్టదలచటం లేదు. మీరు (ఉపవాసాల) నిర్ణీత సంఖ్యను పూర్తిచేసుకోవాలన్నదీ, తాను అనుగ్రహించిన సన్మార్గ భాగ్యానికి ప్రతిగా ఆయన గొప్పతనాన్ని కీర్తించి, తగురీతిలో మీరు ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుకోవాలన్నది అల్లాహ్ అభిలాష! [అల్ బఖరా: 183-185]
ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా తెలియచేశారు: ఇస్లాం ఐదు విషయములపై నిర్మితమై ఉన్నది : అల్లాహ్ తప్ప వేరొక నిజ ఆరాధ్యుడు లేడని మరియు ముహమ్మద్ అల్లాహ్ యొక్క దాసుడు మరియు సందేశహరుడని సాక్ష్యమివ్వటం, నమాజు నెలకొల్పటం, జకాత్ ఇవ్వటం, దైవ గృహము హజ్ చేయటం, రమజాన్ ఉపవాసములుండటం. ముత్తఫఖున్ అలైహి
ముస్లిం గ్రంథంలోని ఉల్లేఖనలో ఇలా ఉన్నది. రమజాను మాసపు ఉపవాసాలు ఉండటం, దైవ గృహం హజ్ చేయటం [1]. దీనిని బుఖారీ కితాబుల్ ఈమాన్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు ఖౌలున్ నబియ్యి ﷺ "బునియల్ ఇస్లాము అలా ఖమ్స్" హదీసు సంఖ్య (8), ముస్లిం కితాబుల్ ఈమాన్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు అర్కానిల్ ఇస్లామి వదఆయిమిహిల్ ఇజామి హదీసు సంఖ్య (16).
ముస్లింలు రమజాన్ మాసపు ఉపవాసాలను విధిగా అంగీకరించారు. కాబట్టి, రమజాన్ ఉపవాసాలను విధిగా నిరాకరించినవాడు మతభ్రష్టుడు మరియు కాఫిర్ అవుతాడు. అతనికి పశ్చాత్తాపం చేయమని సూచించబడుతుంది; ఒకవేళ అతను పశ్చాత్తాపం చేసి దాని విధిని అంగీకరిస్తే మంచిది, లేకపోతే అతను కాఫిర్ గా హతమవుతాడు.
రమజాన్ మాసపు ఉపవాసములు హిజ్రత్ తరువాత రెండవ సంవత్సరంలో విధిగావించబడినవి. మరియు దైవప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తొమ్మిది రమజానుల ఉపవాసాలు ఉన్నారు. మరియు ఉపవాసం ప్రతి (బాలిగ్) యుక్త వయస్సుకు చేరుకున్న మరియు (ఆఖిల్) బుద్ది కలిగిన ముస్లింలపై విధిగావించబడినది.
కాబట్టి కాఫిర్ (అవిశ్వాసి) పై ఉపవాసం విధి కాదు, అతను ముస్లిం అయ్యే వరకు అతని నుండి అది స్వీకరించబడదు, మరియు చిన్నపిల్లలపై ఉపవాసం విధి కాదు, వారు (బాలిగ్) యుక్త వయస్సుకు చేరుకునే వరకు. బాలిగ్ అవ్వడం అంటే పదిహేను సంవత్సరాలు నిండటం లేదా వారి నాభి క్రింది వెంట్రుకలు పెరగడం లేదా స్వప్నస్ఖలనం కావడం లేదా ఇతర కారణాల వల్ల వీర్యం విడుదలవడం. ఆడపిల్లలకు ఋతుస్రావం ద్వారా కూడా యుక్త వయస్సు వస్తుంది. పిల్లలలో ఈ లక్షణాలలో ఏదైనా ఒకటి వచ్చినప్పుడు వారు బాలిగ్ అవుతారు, అయితే చిన్న పిల్లలు ఎటువంటి హాని లేకుండా ఉపవాసం ఉండగలిగితే, వారికి అది అలవాటు పడటానికి మరియు దానిని ఇష్టపడటానికి ఉపవాసం ఉండమని ఆదేశించబడతారు.
పిచ్చి లేదా మానసిక స్థితి మార్పు వంటి కారణాల వల్ల బుద్ధి కోల్పోయిన వ్యక్తిపై ఉపవాసం అనివార్యం కాదు. అలాగే ఒక వ్యక్తి వయస్సులో పెద్దవాడై, స్పృహలో లేకుండా లేదా విచక్షణ కోల్పోయి ఉంటే, అతనికి ఉపవాసం ఉండాల్సిన అవసరం లేదు మరియు బదులుగా పేదలకు ఆహారం పెట్టాల్సిన అవసరం కూడా లేదు.
రెండవ అధ్యాయం: ఉపవాసాల (హిక్మత్) మర్మాలు మరియు వాటి ప్రయోజనాలు.
అల్లాహ్ యొక్క నామాలలో ఒకటి: "అల్-హకీమ్" సర్వజ్ఞుడు, వివేకవంతుడు "అల్ హకీమ్" అంటే పరిపూర్ణమైన జ్ఞానం మరియు వివేకంతో కూడినవాడు. "హిక్మత్" (వివేకం) అంటే ప్రతి పనిని సంపూర్ణంగా నిర్వహించడం మరియు ప్రతి వస్తువును దాని సరైన స్థానంలో ఉంచడం. ఈ పేరు యొక్క అర్థం అల్లాహ్ సృష్టించిన ప్రతి దానిలోనూ, ఆయన ఏ ఆజ్ఞను ఇచ్చినా, దానిలో గొప్ప హిక్మత్ (వివేకం, లక్ష్యం) ఉంటుంది. ఆ హిక్మతును తెలుసుకున్న వారు తెలుసుకుంటారు, అజ్ఞానంలో ఉన్నవారు తెలుసుకోలేరు.
అల్లాహ్ తన దాసులపై విధించిన ఉపవాసమునకు గొప్ప హిక్మత్ మరియు ఎన్నో ప్రయోజనాలు ఉన్నాయి.
ఉపవాసం యొక్క హిక్మత్ ఏమిటంటే, ఇది ఒక ఆరాధన, దీనివలన దాసుడు తన ప్రభువుకు చేరువవుతాడు, తనకు ఇష్టమైన ఆహారం, పానీయం మరియు దాంపత్య సుఖం వంటి విషయాలను విడిచిపెట్టి, తద్వారా తన ప్రభువు యొక్క ప్రసన్నతను పొందుతాడు మరియు పరలోకంలో ఉన్న గౌరవనీయ స్థలాన్ని పొందుతాడు. దీని ద్వారా తన ప్రభువు ఇష్టాలను తన ఇష్టాల కంటే మరియు పరలోకాన్ని ఇహలోక కంటే ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నాడని స్పష్టమవుతుంది..
ఉపవాసం యొక్క హిక్మత్: ఉపవాసి తన ఉపవాస విధులను నెరవేరిస్తే, అది 'తఖ్వా' (దైవభీతి)కి కారణమవుతుంది. అల్లాహ్ తఆలా ఇలా సెలవిచ్చాడు: {ఓ విశ్వసించినవారలారా! ఉపవాసాలుండటం మీపై విధిగా నిర్ణయించబడింది – మీ పూర్వీకులపై కూడా ఇదే విధంగా ఉపవాసం విధించబడింది. దీనివల్ల మీలో భయభక్తులు పెంపొందే అవకాశం ఉంది.} [అల్ బఖర: 183]. ఉపవాసికి అల్లాహ్ పట్ల దైవభీతి (తఖ్వా) వహించమని ఆదేశించబడింది. దైవభీతి అంటే ఆయన ఆజ్ఞలను పాటించడం, మరియు ఆయన నిషేధాల నుండి దూరంగా ఉండటం. ఇదే ఉపవాసం యొక్క గొప్ప ఉద్దేశ్యం. ఉపవాసిని ఆహారం, పానీయం మరియు దాంపత్య సుఖం నుండి దూరంగా ఉంచడం ద్వారా బాధపెట్టడం దీని ఉద్దేశ్యం కాదు. ఎవరయినా (ఉపవాసం ఉండి కూడా) అబద్ధాలు చెప్పటం, వాటిని అమలు చేయటం, వదులుకోకపోతే ఆ వ్యక్తి అన్నపానీయాల్ని మానుకొని ఉండటం పట్ల అల్లాహ్ కి ఎలాంటి ఆసక్తి ఉండదు. దీనిని ఇమామ్ బుఖారీ ఉల్లేఖించారు[2] ఖౌలుజ్ జూర్: అనగా అబద్ధపు మాటలు మోసపూరిత మాటలు అంటే అబద్ధం, చాడీలు, తిట్టడం మరియు ఇతర నిషేధిత కార్యాలు. దీనిని బుఖారీ కితాబుస్సౌమ్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు మన్ లమ్ యదా ఖౌలజ్జూరి వల్ అమల బిహి ఫిస్సౌమ్ హదీసు సంఖ్య (1903).
వల్ అమలు బిజ్ జూర్: అనగా ప్రజలపై దాడి చేయడం, ద్రోహం, మోసం, శారీరకంగా హింసించడం, ధనాన్ని అన్యాయంగా తీసుకోవడం వంటి ప్రతి నిషేధిత కార్యం చేయడం. నిషేధించబడిన పాటలు మరియు వాయిద్యాలు వినడం కూడా ఇందులో భాగమే. అలాగే, ‘జహల్’ అనగా మూర్ఖత్వం మాటల్లోనూ, పనుల్లోనూ వివేకం లేకపోవడం. ఒక ఉపవాసి ఈ ఖుర్ఆన్ వాక్యం మరియు హదీస్ ప్రకారం నడుచుకుంటే, ఉపవాసం తన ఆత్మకు శిక్షణ అవుతుంది, తన నైతికతను మెరుగుపరుస్తుంది మరియు తన ప్రవర్తనను సరిచేస్తుంది. రమజాన్ నెల ముగిసే సమయానికి, అతని వ్యక్తిత్వం, నైతికత మరియు ప్రవర్తనలో గణనీయమైన ప్రభావం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
ఉపవాసం యొక్క హిక్మతులో మరోకటి ఏమిటంటే ధనవంతుడు అల్లాహ్ తనకిచ్చిన సంపద యొక్క అనుగ్రహాన్ని తెలుసుకుంటాడు., ఎందుకంటే అల్లాహ్ తబారక వ తఆలా అతనికి తినడానికి, త్రాగడానికి, మరియు (నికాహ్) దాంపత్య సుఖం వంటి షరీఅతు అనుమతించిన విషయాలను పొందే అవకాశం సులభంగా కల్పించాడు. దీనికి ప్రతిఫలంగా అతడు తన ప్రభువుకు కృతజ్ఞతతో ఉండాలి. అలాగే, అవి పొందలేని తన పేద సహోదరుని గురించి ఆలోచించి, అతనిపై దయ చూపిస్తూ దానాలు చేయాలి, (ఇహ్సాన్) ఉపకారాన్ని చూపాలి.
ఉపవాసం యొక్క హిక్మతులో మరోకటి ఏమిటంటే: ఆత్మ నియంత్రణ మరియు దానిపై ఆధిపత్యం సాధించడానికి శిక్షణ పొందడం, తద్వారా అది ఇహలోకంలో మరియు పరలోకంలో తన మేలుకు మరియు సంతోషానికి దారితీసే మార్గంలో నడిపించగలదు. తద్వారా తన ఆత్మ యొక్క సుఖాలను మరియు కోరికలను నిరోధించలేకపోయి, తన ప్రయోజనాలకు విరుద్ధంగా ప్రవర్తించే పశు స్వభావం గల వ్యక్తిగా మారకుండా ఉంటాడు.
ఉపవాసం యొక్క హిక్మతులో మరోకటి ఏమిటంటే: ఆహారాన్ని తగ్గించడం వల్ల మరియు జీర్ణవ్యవస్థకు కొంత సమయం విశ్రాంతి ఇవ్వడం వల్ల కలిగే ఆరోగ్య ప్రయోజనాలు. శరీరంలో ఉన్న హానికరమైన విషపదార్థాలు మరియు తేమ బయటకు పోవడం వంటివి ఉపవాసం ద్వారా కలుగుతాయి.
మూడవ అధ్యాయం: రోగి మరియు ప్రయాణికుడు ఉపవాసం పాటించడం గురించి ఆదేశం.
మహోన్నతుడైన అల్లాహ్ ఇలా సెలవిస్తున్నాడు: { అయితే రోగగ్రస్తుని గానో, ప్రయాణీకుని గానో ఉన్న వారు ఇతర దినాలలో ఈ లెక్కను పూర్తిచేయాలి. అల్లాహ్ మీకు సౌలభ్యాన్ని సమకూర్చదలుస్తున్నాడేగాని మిమ్మల్ని కష్టపెట్టదలచటం లేదు.} [అల్ బఖర:185]
వ్యాధిగ్రస్తులు రెండు రకాలు:
మొదటిది: ఎవరైనా వ్యాధి నిరంతరం ఉండి, నయం అవుతుందని ఆశ లేని పరిస్థితిలో ఉంటే, ఉదాహరణకు క్యాన్సర్ వంటి వ్యాధి, అతనికి ఉపవాసం ఉండే అవసరం లేదు; ఎందుకంటే అతనికి ఉపవాసం ఉండగలిగే పరిస్థితి లేదు. కానీ, ప్రతిరోజు ఉపవాసానికి బదులుగా ఒక పేదవానికి భోజనం పెట్టాలి. అనస్ బిన్ మాలిక్ రదియల్లాహు అన్హు వృద్ధాప్యంలో ఉన్నప్పుడు చేసినట్లుగా, రోజులకు సమానంగా పేదవారిని సేకరించి వారికి భోజనం పెట్టవచ్చు లేదా రోజులకు సమానంగా పేదవారికి ఆహారం పంపిణీ చేయవచ్చు, ప్రతి పేదవానికి నాలుగో భాగం సా' (సా' నబవీ) అంటే సుమారు అర కిలో మరియు పది గ్రాముల మంచి గోధుమలు ఇవ్వాలి. దానితో పాటు మాంసం లేదా నూనె వంటి పదార్థం కలిపితే మంచిది. అలాగే వృద్ధాప్యం వల్ల ఉపవాసం ఉండలేని వ్యక్తి కూడా ప్రతిరోజు ఒక పేదవానికి భోజనం పెట్టాలి.
రెండవది: ఎవరి అనారోగ్యం తాత్కాలికమై, అది తగ్గుతుందనే ఆశ ఉన్నట్లయితే, ఉదాహరణకు జ్వరం మరియు దానికి సమానమైనవి, అతనికి మూడు స్థితులు ఉన్నాయి:
మొదటి పరిస్థితి: ఉపవాసం అతనికి కష్టం లేదా హానికరం కాకపోతే, అతను ఉపవాసం ఉండాలి; ఎందుకంటే అతను ఉపవాసం ఉండకపోవడానికి ఎటువంటి సాకు (అవకాశం) లేదు.
రెండవ పరిస్థితి: ఉపవాసం అతనికి కష్టం కలిగించినా, అది అతనికి హానికరం కాకపోతే , అతను ఉపవాసం ఉండటం అఇష్టమైనది (మక్ రూహ్). ఎందుకంటే ఇది అల్లాహ్ ఇచ్చిన రాయితీని తిరస్కరించడంతో పాటు తనను తాను ఇబ్బంది పెట్టుకోవడమే.
మూడవ పరిస్థితి: ఉపవాసం అతనికి హానికరం అయితే, అతను ఉపవాసం ఉండటం నిషిద్ధం (హరామ్). ఎందుకంటే ఇది తన స్వయంపై హానిని ఆహ్వానించడమే. అల్లాహ్ తఆలా సెలవిచ్చాడు: {మరియు మిమ్మల్ని మీరు హతమార్చుకోకండి' నిశ్చయంగా అల్లాహ్ మీ పై అమితమైన దయగలవాడు } [నిసా: 29] మరొక చోట అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు: మరియు మీ చేతులారా మిమ్మల్ని మీరు వినాశంలో పడవేసుకోకండి; [అల్ బఖర: 195]
హదీసులో దైవ ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా సెలవిచ్చారు: ‘కీడు తలపెట్టకండి మరియు కీడుకు గురికాకండి దీనిని ఇబ్నె మాజా మరియు అల్ హాకిం ఉల్లేఖించారు [3]. ఇమామ్ నవవీ రహిమహుల్లాహ్ ఇలా తెలిపారు:- మరియు వ్యాధి వల్ల కలిగే నష్టానికి కొన్ని మార్గాలు ఉన్నాయి, అవి ఒకదానికొకటి బలం చేకూరుస్తాయి. ఉపవాసం వల్ల రోగికి కలిగే నష్టాన్ని అతను తనంతట తానుగా అనుభూతి చెందడం ద్వారా, లేదా విశ్వసనీయమైన వైద్యుని మాట ద్వారా తెలుసుకోవచ్చు. (దీనిని అహ్మద్ (1/313, నెంబరు 2867) మరియు ఇబ్నె మాజా: కితాబుల్ అహ్కామ్, బాబ్ మిన్ బనా ఫీ హఖ్ఖి మా యజుర్ బిజారిహి, నెంబరు (2341) మరియు ముస్తద్రక్ లిల్హాకిమ్, కితాబుల్ బుయూలో (2345) ఉల్లేఖించారు. మరియు హాకిమ్ దీనిని ముస్లిం షరతు ప్రకారం ప్రామాణికమైనదిగా తెలిపారు మరియు జహబీ ఆయనకు మద్దతు పలికారు.)
ఈ విభాగంలో వ్యాధిగ్రస్తుడు ఉపవాసం వదిలినప్పుడు, అతడు నయం అయిన తరువాత వదిలిన ఉపవాస దినములను ఖజా చేయాలి. కాని, అతడు నయం కాకముందే మరణిస్తే, అతనిపై ఖజా చేయాల్సిన అవసరం లేదు; ఎందుకంటే, రోగి యొక్క విధి ఏంటంటే ఇతర రోజులలో ఉపవాసం ఉండటం, కానీ అతను ఆ సమయాన్ని పొందలేదు.
మరియు ప్రయాణికులు రెండు రకాలు:
మొదటిది: ఉపవాసం నుండి తప్పించుకోవడానికినే ప్రయాణాన్ని నిమిత్తం చేసేవాడు. అలాంటి వ్యక్తికి ఉపవాసం విరమించడం అనుమతించబడదు, ఎందుకంటే అల్లాహ్ విధించిన ఫరాయిజుల పై మోసం చేయడం వాటిని రద్దు చేయదు.
రెండవది: ఉపవాసం మానేయాలనే ఉద్దేశ్యం లేనివారికి మూడు స్థితులు ఉన్నాయి:
మొదటి పరిస్థితి: ఉపవాసం అతనికి తీవ్రమైన కష్టాన్ని కలిగిస్తే, అతనికి ఉపవాసం పాటించడం నిషేధించబడుతుంది; ఎందుకంటే ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లమ్ 'ఫత్హ్ యుద్ధంలో ఉపవాసం ఉన్నారు, కానీ ప్రజలకు ఉపవాసం చాలా కష్టంగా మారిందని, మరియు వారు ప్రవక్త ఏమి చేస్తారో చూస్తున్నారని ఆయనకు తెలిసింది. అప్పుడు ఆయన అస్ర్ తర్వాత ఒక గిన్నెలో నీటిని తెప్పించుకొని, ప్రజలు చూస్తుండగానే దానిని తాగారు. అప్పుడు ఆయనతో, "కొందరు ప్రజలు ఇంకా ఉపవాసం ఉన్నారు" అని చెప్పబడింది. అప్పుడు ఆయన అన్నారు: వారు అవిధేయులు, వారు అవిధేయులు. దీనిని ముస్లిం ఉల్లేఖించారు [4]. దీనిని ముస్లిం కితాబుస్సౌమ్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబ్ జవాజ్ సౌమ్ వల్ ఇఫ్తార్ ఫీ షహ్రె రమజాన్, హదీసు సంఖ్య (1885).
రెండవ పరిస్థితి: అతనికి ఉపవాసం కొంత కష్టంగా అనిపించవచ్చు కానీ తీవ్రమైన కష్టం కాదు; అప్పుడు అతనికి ఉపవాసం అతనికి అఇష్టమైనది ఎందుకంటే అల్లాహ్ తఆలా ఇచ్చిన సౌలభ్యాన్ని వదిలి తన పట్ల తానే కష్టాన్ని కలిగించుకోవడం అవుతుంది.
మూడవది: ఉపవాసం అతనికి కష్టం కలిగించకపోతే; అప్పుడు అతను ఉపవాసం ఉండటం లేదా విడిచిపెట్టడం అనే రెండు విషయాలలో సులభమైనది చేయాలి; ఎందుకంటే అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు: (అల్లాహ్ మీకు సౌలభ్యం చేయగోరుతున్నాడే కానీ, మిమ్మల్ని కష్టపెట్టదలచు కోలేదు.) [అల్ బఖర:185] ఇరాదతు అనే పదం ఇక్కడ అల్ ముహబ్బతు ప్రేమ అనే అర్థంలో ఉంది.
అయితే (ఉపవాసం ఉండటం మరియు విడిచిపెట్టడం) రెండూ సమానంగా ఉంటే ఉపవాసం ఉండటం ఉత్తమం; ఎందుకంటే ఇది ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం యొక్క ఆచరణ, ముస్లిం ఉల్లేఖనం ప్రకారం అబూ దర్దా రజియల్లాహు అన్హు ఇలా తెలిపారు: మేము మహనీయ దైవప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తో పాటు రమజాను మాసం లో మండుటెండలో ప్రయాణానికి బయల్దేరాము, మాలోని ప్రతీ ఒక్కరూ ఎండ తీవ్రతను తట్టుకోలేక తమ హస్తాలను తలకు అడ్డుగా పెట్టుకున్నారు, దైవప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం మరియు అబ్దుల్లా బిన్ రవాహ మినహా మిగతవారెవ్వరూ ఉపవాసం పాటించలేదు. దీనిని బుఖారీ కితాబుస్సౌమ్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు ఇజా సామా అయ్యామన్ మిన్ రమజాన్ సుమ్మ సాఫర హదీసు సంఖ్య (1843), మరియు ముస్లిం కితాబుస్సియామ్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు తఖయ్యుర్ ఫి సౌమి వల్ ఫితర్ ఫి సఫర్ హదీసు సంఖ్య (1122).
ప్రయాణికుడు తన స్వస్థలాన్ని విడిచి ప్రయాణం ప్రారంభించినప్పటి నుండి తిరిగి వచ్చేవరకు ప్రయాణంలోనే ఉంటాడు. అతను ప్రయాణించిన నగరంలో కొంతకాలం నివసించినా, తన ప్రయోజనం నిమిత్తం అక్కడ స్థిరపడే ఉద్దేశ్యం లేకపోతే, అతను ప్రయాణికుడిగానే ఉంటాడు. అందువల్ల అతను ప్రయాణానికి సంబంధించిన సడలింపులను పొందవచ్చు, అతని నివాస కాలం ఎంతకాలం అయినా. ఎందుకంటే మహనీయ దైవప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ప్రయాణం ముగిసే కాలాన్ని నిర్దేశించలేదు. ప్రయాణం కొనసాగుతూనే ఉంటుంది మరియు దాని నియమాలు అమలులో ఉంటాయి, ప్రయాణం ముగిసినట్లు నిర్ధారించే ఆధారం లభించేవరకు.
ప్రయాణంలో ఉపవాసం వదలడానికి అనుమతించబడే ప్రయాణం, హజ్, ఉమ్రా, బంధువుల సందర్శన, వ్యాపారం వంటి తాత్కాలిక ప్రయాణం మరియు టాక్సీ లేదా ఇతర పెద్ద వాహనాల యజమానుల నిరంతర ప్రయాణం మధ్య ఎలాంటి తేడా లేదు. వారు తమ ఊరిని వదిలి ప్రయాణం ప్రారంభించినప్పుడు, ఇతర ప్రయాణికుల మాదిరిగా రమజాన్ లో ఉపవాసం వదలడానికి మరియు నాలుగు రకాతుల నమాజును రెండు రకాతులుగా కుదించడానికి అనుమతించబడతారు. అవసరమైతే, మధ్యాహ్నం మరియు సాయంత్రం, అలాగే సాయంత్రం మరియు రాత్రి నమాజులను కలిపి చదవవచ్చు. ఉపవాసం వదిలివేయడం వారికి సులభంగా ఉంటే, అది ఉపవాసం కంటే మంచిది. వారు శీతాకాలంలో ఉపవాసాలను పూర్తి చేయవచ్చు. ఈ వాహనాల యజమానులకు ఒక ఊరు ఉంటుంది, వారు తమ ఊరులో ఉన్నప్పుడు, వారు నివాసితులుగా ఉంటారు, నివాసితులకు ఉన్న విధులు వారికి ఉంటాయి. వారు ప్రయాణం చేసినప్పుడు, వారు ప్రయాణికులుగా ఉంటారు, ప్రయాణికులకు ఉన్న విధులు వారికి ఉంటాయి.
చతుర్థ అధ్యాయం: ఉపవాసమును భంగపరిచే విషయాలు (ఉపవాస భంగకారకాలు)
ఉపవాసమును భంగపరిచే ఏడు విషయాలు:
మొదటిది: సంభోగం, ఇది పురుషాంగాన్ని యోనిలో ప్రవేశపెట్టడం, ఎప్పుడైతే ఉపవాసి సంభోగం చేస్తాడో అతని ఉపవాసం భంగమవుతుంది, ఆపై అది రమజాను పగటిపూట జరిగితే మరియు ఉపవాసం అతనిపై విధిగా ఉంటే అతనిపై కఠినమైన (కఫ్ఫారా) పరిహారం విధించబడుతుంది ఎందుకంటే అతని చర్య ఘోరమైనది, ఆ పరిహారం ఒక బానిసను విముక్తి చేయడం, అది సాధ్యం కాకపోతే రెండు నెలల నిరంతర ఉపవాసం, అది కూడా సాధ్యం కాకపోతే అరవై మంది పేదలకు భోజనం పెట్టడం, ఒకవేళ ఉపవాసం అతనిపై విధి కాకపోతే (ఉదాహరణకు, తన భార్యతో సంభోగంలో పాల్గొనే ప్రయాణికుడు ఉపవాసంలో ఉన్నప్పటికీ, అప్పుడు అతను కేవలం ఖదా (తిరిగి పూర్తి చేయడం) మాత్రమే చేయాలి, పరిహారం అవసరం లేదు.
రెండవది: మర్మాయవాన్నితాకడం సన్నిహితత్వం, ముద్దు పెట్టడం, ఆలింగనం చేయడం లేదా వీటితో సమానమైన చర్యల ద్వారా వీర్యస్ఖలనం జరగడం, ఒకవేళ ముద్దు పెట్టుకుని వీర్యస్ఖలనం జరగకపోతే, అతనిపై ఎటువంటి పరిహారం లేదు.
మూడవది: తినటం మరియు త్రాగటం, ఇది ఆహారం లేదా పానీయాన్ని కడుపులోకి చేరవేయటం, అది నోటి ద్వారా లేదా ముక్కు ద్వారా అయినా సరే, ఆహారం లేదా పానీయం ఏ రకమైనదైనా సరే. ఉపవాసంలో ఉన్న వ్యక్తి దూపం (బుఖూర్) పొగను పీల్చకూడదు, అది అతని గొంతులోకి చేరే విధంగా; ఎందుకంటే పొగ ఒక పదార్థం. అయితే, మంచి సువాసనలు పీల్చడంలో ఎటువంటి ఇబ్బంది లేదు.
నాలుగవది: తినుట లేదా త్రాగుటకు సమానమైనది, ఉదాహరణకు: ఆహారం మరియు పానీయాలను భర్తీ చేసే పోషక ఇంజెక్షన్లు. అయితే, పోషకములేని సూదులు ఉపవాసమును భంగపరచవు, అవి నరం ద్వారా అయినా లేదా కండరం ద్వారా ఇవ్వబడినా సరే.
ఐదవది: రక్తాన్ని హిజామా (కప్పింగ్ థెరపీ) ద్వారా తీయటం మరియు దీనితో సమానమైన ఫస్ద్ (శిరా కోసి రక్తం తీసే విధానం) మరియు ఇలాంటివి శరీరంపై హిజామా లానే ప్రభావం చూపుతాయి. అయితే, రక్తపరీక్షల కోసం కొద్దిగా రక్తం తీసినట్లయితే, అది ఉపవాసాన్ని భంగం చేయదు, ఎందుకంటే అది హిజామా లాంటి ప్రభావాన్ని శరీరంపై చూపదు.
ఆరవది: ఉద్దేశపూర్వకంగా వాంతి చేసుకోవడం, అంటే కడుపులో ఉన్న ఆహారం లేదా పానీయాన్ని బయటకు తీయడం.
ఏడవది: రుతుస్రావం మరియు ప్రసవ రక్తం విడుదల కావడం.
ఈ ఉపవాసాన్ని భంగపరిచేవి (మఫ్సిదాత్) మూడు షరతులు ఉంటే తప్ప ఉపవాసాన్ని రద్దు చేయవు:
మొదటిది: ఉపవాసం భంగపరచడానికి గల నియమం (హుక్మ్) గురించి మరియు సమయం గురించి జ్ఞానం కలిగి ఉండాలి.
రెండవది: ఆ వ్యక్తి మరిచిపోకుండా గుర్తుంచుకుని ఉండాలి (జ్ఞాపకం ఉండాలి)
మూడవది: అది స్వచ్ఛందంగా చేసి ఉండాలి.
ఒకవేళ హిజామా (రక్తాన్ని తీయడం) ఉపవాసాన్ని భంగపరచదని భావించి ఎవరైనా హిజామా చేయించుకుంటే, అతని ఉపవాసం చెల్లుతుంది; ఎందుకంటే అతను నియమం (హుక్మ్) గురించి అజ్ఞానంలో ఉన్నాడు. మరియు అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు: (మరుపు వల్ల మీచేత ఏదన్నా (తప్పు) జరిగిపోతే దాని పాపం మీపై ఉండదు. అయితే హృదయపూర్వకంగా చేసిన పక్షంలో అది పాపమే.) [అల్ అహ్'జాబ్: 5] మరియు మహోన్నతుడైన అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు: (ఓ మా ప్రభూ! మేము మరచిపోయినా, లేక మేము పొరబడినా మమ్మల్ని నిలదీయకు.) [సూరతుల్ బఖరహ్: 286] మహోన్నతుడైన అల్లాహ్ ఇలా అంటున్నాడు: నేను నీ ప్రార్ధనను ఆలకించాను.
సహీహైన్ (బుఖారీ మరియు ముస్లిం)లో అదీ బిన్ హాతిమ్ రజియల్లాహు అన్హు నుండి ఉల్లేఖించబడింది. ఆయన తన దిండు కింద ఒక నల్లటి మరియు ఒక తెల్లటి దారాన్ని పెట్టుకున్నారు. ఆయన తింటూ వాటిని చూస్తూ ఉండేవారు. వాటిలో ఒకటి మరొకదాని నుండి స్పష్టంగా కనిపించినప్పుడు, ఆయన తినడం ఆపేశారు. అల్లాహ్ తఆలా యొక్క ఈ వచనం యొక్క అర్థం అదే అని ఆయన భావించారు: (తొలిజాములోని తెలుపు నడిరేయి నల్లని చారలో నుండి ప్రస్ఫుటం అయ్యే వరకూ) [అల్ బఖర: 187] తరువాత ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం, అతనితో ఇలా అన్నారు: అది పగటి వెలుగు (తెలుపు) మరియు రాత్రి చీకటి (నలుపు) మాత్రమే. [6]. మరియు ప్రవక్త ఆయనను ఉపవాసం పునరావృతం చేయమని ఆదేశించలేదు. ఇది బుఖారీ చేత ఉల్లేఖించబడింది: కితాబుస్-సౌమ్, బాబ్:వ కులూ వ ష్రబూ హత్తా యతబయ్యన లకుముల్ ఖయ్ తు ..." [అల్-బఖరా: 187], సంఖ్య (1916). మరియు ముస్లిం చేత: కితాబుస్-సియామ్ (ఉపవాసాల గ్రంథం), బాబ్: అన్న దుఖూలు ఫీస్సౌమ్ యహ్సులు బితులూ ఇల్ ఫజ్ర్..., సంఖ్య (1090).
ఒకవేళ ఫజ్ర్ (తెల్లవారుజాము) ఇంకా కాలేదని లేదా సూర్యుడు అస్తమించాడని భావించి ఎవరైనా తింటే, ఆ తర్వాత అతని అంచనాకు విరుద్ధంగా అది వెల్లడైతే, అతని ఉపవాసం చెల్లుతుంది; ఎందుకంటే అతను సమయం గురించి అజ్ఞానంలో ఉన్నాడు. సహీహ్ బుఖారీలో అస్మా బిన్తె అబీ బక్ర్ రజియల్లాహు అన్హా నుండి ఉల్లేఖించబడింది, ఆమె ఇలా అన్నారు: మేము ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం కాలంలో ఒక మేఘావృత దినాన ఉపవాసం విరమించాము, తరువాత సూర్యుడు ఉదయించాడు. దీనిని బుఖారీ కితాబుస్సౌమ్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు ఇజా అఫ్తర ఫీ రమజాన్ సుమ్మ తలఅతిష్షమ్సు హదీసు సంఖ్య (1409).
ఒకవేళ ఖజా (తిరిగి పూర్తి చేయడం) విధి అయి ఉంటే, ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం దానిని తప్పకుండా స్పష్టం చేసేవారు; ఎందుకంటే అల్లాహ్ ఆయన ద్వారా ఈ ధర్మాన్ని పరిపూర్ణం చేశాడు. ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం దానిని స్పష్టం చేసి ఉంటే, సహాబాలు (ప్రవక్త అనుచరులు) దానిని నిస్సందేహంగా ఉల్లేఖించి ఉండేవారు; ఎందుకంటే అల్లాహ్ ఈ ధర్మాన్ని పరిరక్షించే బాధ్యతను తీసుకున్నాడు. సహాబాలు దానిని ఉల్లేఖించనందున, అది విధి కాదని మేము గ్రహించాము. అంతేకాకుండా, దాని ప్రాముఖ్యత దృష్ట్యా, దానిని ఉల్లేఖించడానికి బలమైన ప్రేరణలు ఉన్నాయి, కాబట్టి దానిని విస్మరించడం సాధ్యం కాదు. ఒకవేళ ఉపవాసంలో ఉన్నాడని మర్చిపోయి ఎవరైనా తింటే, అతని ఉపవాసం భంగం కాదు; ఎందుకంటే ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా అన్నారు: ఎవరైతే ఉపవాసమున్న సంగతి మరిచి తిని లేదా త్రాగి నట్లైతే అతను తన ఉపవాసాన్ని పూర్తిచేయాలి. ఎందుకంటే నిస్సందేహంగా అల్లాహ్ నే అతనికి తినిపించాడు మరియు త్రాపించాడు. ముత్తఫఖున్ అలైహి[8]. దీనిని బుఖారీ కితాబుల్ ఈమాన్ వన్నుజూర్ లో ఉల్లేఖించారు. బాబు ఇజా హనస నాసియన్ ఫిల్ ఈమాన్ హదీసు సంఖ్య (6292), మరియు ముస్లిం కితాబుస్సౌమ్ లో ఉల్లేఖించారు. బాబు అక్లున్ నాసి వషుర్బుహు వజమాఅహు లా యుఫత్తిరు హదీసు సంఖ్య (1155).
లేదా తినడానికి బలవంతం చేయబడితే, లేదా నీరు పుక్కిలించడం వల్ల కడుపులోకి వెళ్లితే, లేదా కంటిలో చుక్కలు వేసినప్పుడు ఆ చుక్కలు గొంతులోకి వెళ్ళినా, లేదా స్వప్నదోషం వల్ల వీర్యం విడుదలైతే, ఈ అన్ని సందర్భాలలో అతని ఉపవాసం సరిగా ఉంటుంది; ఎందుకంటే ఇది అతని ప్రమేయం లేకుండా జరిగింది.
ఉపవాసం ఉన్న వ్యక్తి మిస్వాక్ వాడటం వల్ల ఉపవాసం భంగం కాదు, పైగా ఇది ఉపవాసంలో ఉన్నవారికి మరియు లేని వారికి కూడా పగలు మొదటి భాగంలో మరియు చివరి భాగంలో సున్నత్. ఉపవాసం ఉన్నవారు తీవ్రమైన వేడిని, దాహాన్ని తగ్గించుకోవడానికి నీటితో చల్లబడటం వంటివి చేసుకోవచ్చు. ఎందుకంటే ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం: తాను ఉపవాస స్థితిలో దాహంతో ఉన్నప్పుడు తన తలపై నీళ్ళు పోసుకునేవారు.[9]. దీనిని అబూదావుద్ కితాబుస్సౌమ్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు అస్సాయిమ్ యసుబ్బు అలైహిల్ మాఅ మినల్ అతష్ వ యుబాలిఘు ఫిల్ ఇస్తిన్షాఖ్ హదీసు సంఖ్య (2365).
ఇబ్నె ఉమర్ రజియల్లాహు అన్హు ఉపవాస స్థితిలో తడి వస్త్రాన్ని తనపై వేసుకున్నారు [10]. ఇది అల్లాహ్ మనకు సులభతరం చేయాలని కోరిన సౌలభ్యంలో భాగం. అల్లాహ్కే సమస్త స్తుతులు మరియు ఆయన అనుగ్రహం, మరియు సులభతరం చేసినందుకు ఆయనకే కృతజ్ఞతలు. బుఖారీ తాలీఖన్ కితాబుస్సౌమ్ హదీసు ముందు, సంఖ్య 1930.
ఐదవ అధ్యాయం: తరావీహ్.
తరావీహ్: రమజాన్ నెలలో రాత్రి వేళల్లో సామూహికంగా చేసే నమాజ్. దీని సమయం ఇషా నమాజ్ తర్వాత నుండి తెల్లవారుజాము (ఫజ్ర్) ఉదయించే వరకు ఉంటుంది. ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం రమదాన్ నెలలో నిలబడి ప్రార్థన చేయడాన్ని ప్రోత్సహించారు, ఆయన ఇలా అన్నారు: ఎవరైతే అల్లాహ్ నందు విశ్వాసముతో మరియు కేవలం అల్లాహ్ నుండి మాత్రమే ప్రతిఫలాన్ని ఆశిస్తూ రమజాన్ నెలలో నమాజు ఆచరిస్తూ గడుపుతారో, అతడి పూర్వపు పాపాలన్నీ క్షమించి వేయబడతాయి. సహీహ్ బుఖారీలో ఆయిషా రజియల్లాహు అన్హా నుండి ఉల్లేఖించబడినది, ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఒక రాత్రి మసీదులో నిలబడి నమాజ్ చేశారు, మరియు కొందరు ప్రజలు ఆయనతో పాటు నమాజ్ చేశారు. ఆ మరుసటి రాత్రి కూడా ఆయన అలానే నమాజ్ చేశారు, అప్పుడు ప్రజలు పెరిగారు. ఆ తర్వాత మూడవ లేదా నాల్గవ రాత్రి వారు గుమిగూడారు, కానీ ఆయన వారి వద్దకు రాలేదు. ఉదయం అయిన తర్వాత ఆయన ఇలా అన్నారు: మీరు చేసిన దానిని నేను చూశాను. కానీ, ఈ నమాజు మీపై విధిగా (ఫర్జ్) అవుతుందేమోనని భయపడి, మీ వద్దకు రావడం నుండి నేను ఆగిపోయాను.[12] మరియు ఇది రమజాన్ లో. దీనిని బుఖారీ కితాబుల్ ఈమాన్ లో బాబ్ తతవ్వు ఖియామి రమదాన్ మినల్ ఈమాన్ హదీసు సంఖ్య (37) లో ఉల్లేఖించారు, మరియు ముస్లిం సలాతుల్ ముసాఫిరీన్ లో అధ్యాయం తర్గీబు ఖియామి రమదాన్ హదీసు సంఖ్య (759) లో ఉల్లేఖించారు. దీనిని బుఖారీ కితాబుల్ జుముఅహ్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు మన్ ఖాల ఫిల్ ఖుత్బతి బాదత్థనాఅ అమ్మా బాద్ హదీసు సంఖ్య (924). మరియు ముస్లిం కితాబుస్సలాత్ ముసాఫిరీన్ వ ఖస్రుహా, బాబు తర్గీబ్ ఫీ ఖియామి రమదాన్ వ హువత్తరావీహ్ హదీసు సంఖ్య (761) లో ఉల్లేఖించారు.
సున్నత్ (ప్రవక్త ఆచారం) ప్రకారం పదకొండు రకాతులకు పరిమితం కావాలి, ప్రతి రెండు రకాతుల తర్వాత సలాం (నమాజు ముగింపు) పలకాలి. ఎందుకంటే ఆయిషా రజియల్లాహు అన్హాకు, రమదాన్లో ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం నమాజు ఎలా ఉండేది? అని అడిగినప్పుడు, ఆమె ఇలా అన్నారు: రమజానులోగాని, రమజానేతర మాసం లోగాని రాత్రి నమాజు పదకొండు రకాతుల కంటే ఎక్కువ చేసేవారు కాదు. ముత్తఫఖున్ అలైహి[13]. దీనిని బుఖారీ కితాబుత్తహజ్జుద్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు ఖియామున్ నబియ్యి ﷺ బిల్లైలి ఫీ రమదాన్ వ గైరిహి హదీసు సంఖ్య (1147). మరియు ముస్లిం కితాబుస్సలాతుల్ ముసాఫిరీన్ వ ఖస్రుహా, బాబు సలాతుల్ లైల్ వ అదదు రకఆతిన నబియ్యి ﷺ హదీసు సంఖ్య (738).
ముఅత్తాలో ముహమ్మద్ బిన్ యూసుఫ్ నుండి, సాయిబ్ బిన్ యజీద్ (సహాబి) నుండి ఉల్లేఖించబడెను, ఉమర్ బిన్ అల్-ఖత్తాబ్ రజియల్లాహు అన్హు ఉబయ్ బిన్ కఅబ్ మరియు తమీమ్ అద్దారి (రజియల్లాహు అన్హుమా) లను ప్రజల కోసం పదకొండు రకాతులు నమాజ్ చేయమని ఆదేశించారు[14]. దీనిని మాలిక్ ముఅత్తా లో ఉల్లేఖించారు: వఖ్తుస్సలాత్, బాబ్ మాజా ఫీ ఖియామి రమదాన్, హదీసు సంఖ్య (280).
ఒకవేళ పదకొండు రకాతుల కంటే ఎక్కువ చేస్తే, ఎటువంటి తప్పు లేదు. ఎందుకంటే ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం రాత్రి నమాజు (ఖియాముల్ లైల్) గురించి అడగబడినప్పుడు, ఆయన ఇలా అన్నారు: రెండు రెండు రకాతులుగా నమాజ్ చేయండి. మీలో ఎవరైనా (ఫజ్ర్) తెల్లవారుతుందని భయపడితే, అతను ఒక రకాతు నమాజ్ చేయాలి. అది అతను అంతకుముందు చేసిన నమాజుకు విత్ర్ (బేసి) అవుతుంది." దీనిని సాహీహైన్లో ఉల్లేఖించారు ([15]). అయితే, ప్రజలకు కష్టం కలిగించకుండా, సున్నత్ లో ప్రస్తావించిన సంఖ్యను పాటించడం, మరియు ప్రజలకు ఇబ్బంది కలిగించని విధంగా, ప్రశాంతంగా, దీర్ఘంగా నమాజ్ చేయడం ఉత్తమం మరియు సంపూర్ణం. దీనిని బుఖారీ: అబ్వాబుల్ విత్ర్, బాబు మా జా ఫిల్ విత్ర్, హదీసు సంఖ్య (990) లో ఉల్లేఖించారు. మరియు ముస్లిం: కితాబ్ సలాతుల్ ముసాఫిరీన్ వ ఖస్రుహా, బాబు సలాతుల్ లైల్ మథ్నా మథ్నా, వ విత్ర్ రకఅతు మిన్ ఆఖిర్ లైల్, హదీసు సంఖ్య (749) లో ఉల్లేఖించారు.
కొందరు ప్రజలు అతివేగంగా చేసే ప్రార్థనలు అనుమతించబడిన పద్ధతికి విరుద్ధం. అది ఏదైనా విధిని (వాజిబ్) లేదా మూలాన్ని (రుక్న్) ఉల్లంఘించడానికి దారితీస్తే, అది నమాజును రద్దు చేస్తుంది.
చాలా మంది ఇమామ్లు తరావీహ్ నమాజ్లో తొందరపడతారు, ఇది వారి పొరపాటు. ఎందుకంటే ఇమామ్ తన కోసం మాత్రమే నమాజ్ చేయడు, తనతో పాటు ఇతరుల కోసం కూడా చేస్తాడు. కాబట్టి, అతను సంరక్షకుడితో సమానం, మరియు అతను అత్యంత సముచితమైనది చేయాలి. ఇమామ్ వేగంగా నమాజ్ చేయడం వల్ల ముఖ్తదీలకు (ఇమామ్ వెనుక నమాజ్ చేసేవారు) తమ విధులను సక్రమంగా నిర్వహించకుండా అడ్డుకుంటే, అది (మక్ రూహ్) అనిష్టమైనదని ఇస్లామీయ పండితులు పేర్కొన్నారు.
ప్రజలు ఈ తరావీహ్ నమాజును నిర్వహించడానికి ఆసక్తి చూపాలి మరియు ఒక మసీదు నుండి మరొక మసీదుకు వెళ్ళడం ద్వారా దానిని కోల్పోకూడదు. ఎందుకంటే, ఇమామ్ ముగించి వెళ్ళిపోయే వరకు, ఎవరైతే ఇమామ్తో కలిసి నమాజ్ చేస్తారో, వారికి ఒక రాత్రి నిలబడి ప్రార్థన చేసిన పుణ్యం వ్రాయబడుతుంది, ఆ తర్వాత వారు తమ పడకపై నిద్రపోయినప్పటికీ.
మహిళలు ఫిత్నా లేకుండా ఉంటే తరావీహ్ నమాజుకు హాజరు కావడంలో ఎటువంటి అభ్యంతరం లేదు, అయితే వారు పరదా పాటిస్తూ, అలంకరణలు లేకుండా, సువాసనలు పూసుకోకుండా వెళ్ళాలి.
ఆరవ అధ్యాయం: జకాత్ మరియు దాని ప్రయోజనాలు
జకాత్ ఇస్లాం యొక్క విధులలో ఒకటి. ఇది షహాదతైన్ (రెండు సాక్ష్యాలు) మరియు నమాజ్ తర్వాత ఇస్లాం యొక్క మూలస్తంభాలలో ఒకటి మరియు అత్యంత ముఖ్యమైనది. మరియు దీని విధి అల్లాహ్ తఆలా యొక్క గ్రంథం ఖుర్ఆన్, మరియు ఆయన ప్రవక్త సున్నత్ మరియు ముస్లింల ఏకాభిప్రాయం (ఇజ్మా') ద్వారా నిరూపించబడింది. ఎవరైతే దీని విధిని తిరస్కరిస్తారో, వారు ఇస్లాం నుండి మతభ్రష్టులు (ముర్తద్) మరియు కాఫిర్లు అవుతారు. వారికి పశ్చాత్తాపపడమని అవకాశం ఇవ్వబడుతుంది. పశ్చాత్తాపపడితే సరే, లేకపోతే హతమార్చబడతారు. మరియు ఎవరైతే జకాత్ ఇవ్వడం పట్ల పిసినారితనం వహిస్తారో, లేదా దానిలో ఏదైనా తగ్గిస్తారో, వారు అల్లాహ్ తఆలా శిక్షకు అర్హులైన అన్యాయపరులలో చేరతారు. అల్లాహ్ తఆలా ఇలా అంటున్నాడు: అల్లాహ్ తన కృపతో ప్రసాదించిన దానిలో పిసినారులుగా ప్రవర్తించేవారు, ఆ పిసినారితనం తమ పాలిట మేలైనదని భావించరాదు. వాస్తవానికి అది వారి పాలిట హానికరం. పిసినారి తనంతో వారు కూడబెట్టుకున్న వస్తువే ప్రళయదినాన వారి మెడకు గుదిబండగా మారుతుంది. భూమ్యాకాశాల వారసత్వం అల్లాహ్కే చెందుతుంది. మీరు చేసేదంతా అల్లాహ్కు తెలుసు. [ఆలె ఇమ్రాన్: 180] సహీహ్ బుఖారీ లో అబూ హురైరహ్ రజియల్లాహు అన్హు ఉల్లేఖనం ప్రకారం: “రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా ప్రవచించారు: అల్లాహ్ ఎవరికైతే సంపదను ప్రసాదించి, వారు దాని జకాత్ను చెల్లించరో, ప్రళయ దినమున వారికి అది బట్టతల పాముగా, దాని తలపై రెండు నల్లటి చుక్కలతో చూపబడుతుంది. అది ప్రళయ దినమున అతని మెడ చుట్టూ చుట్టుకుంటుంది, ఆపై దాని దవడలను పట్టుకొని ఇలా అంటుంది: 'నేను నీ సంపద, నేను నీ నిధి![16]. అష్-షుజా': పాములలో మగది. అల్-అఖ్ర్అ': దాని విషం ఎక్కువ కావడం వల్ల తలపై చర్మం ఊడిపోయినది. అల్లాహ్ తఆలా ఇలా అన్నాడు: ఎవరు వెండీ, బంగారాలను పోగుచేస్తూ వాటిని దైవమార్గంలో ఖర్చు పెట్టడంలేదో వారికి బాధాకరమైన శిక్ష ఉందన్న శుభవార్తను వినిపించు. ఏ రోజున ఈ ఖజానాను నరకాగ్నిలో కాల్చి దాంతో వారి నొసటిపై, పార్శ్వాలపై, వీపులపై వాతలు వేయడం జరుగుతుందో అప్పుడు, “ఇదీ మీరు మీ కోసం సమీకరించినది. కాబట్టి ఇప్పుడు మీ ఖజానా రుచి చూడండి” (అని వారితో అనబడుతుంది). [తౌబా: 34-35] దీనిని బుఖారీ కితాబుజ్జకాత్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు ఇథ్ము మానియుజ్జకాతి, హదీసు సంఖ్య (1403).
హజ్రత్ అబూ హురైర రజియల్లాహు అన్హు ఉల్లేఖనం ప్రకారం. ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా తెలియచేశారు: బంగారము మరియు వెండి కలిగి ఉన్న సొంతదారుడు ఎవరైనా వాటి హక్కును (జకాతును) చెల్లించనట్లయితే, తీర్పు దినమున అవి పలకలుగా మార్చబడి నరకాగ్నిలో బాగా కాల్చబడతాయి. వాటితో అతని పక్కలపై, నుదుటిపై, వీపుపై వాతలు పెట్టడం జరుగుతుంది. అవి చల్లారితే వాటిని తిరిగి ఎర్రగా కాల్చడం జరుగుతుంది (తిరిగి అతడిని ఆ విధంగా శిక్షించడం జరుగుతుంది). అప్పుడు ఒక దినము యాభైవేల సంవత్సరాలంత సుదీర్ఘంగా ఉంటుంది. ఆ శిక్ష అల్లాహ్ తన దాసుల మధ్య తీర్పు చేసేటంత వరకూ కొనసాగుతూ ఉంటుంది. దీనిని ముస్లిం కితాబుల్ కసూఫ్ లో ఉల్లేఖించారు. బాబున్ ఇథ్మ్ మానియుజ్జకాతి, హదీసు సంఖ్య (987).
జకాత్ వల్ల అనేక ధార్మిక, నైతిక మరియు సామాజిక ప్రయోజనాలు ఉన్నాయి. వాటిలో కొన్ని ఇక్కడ పేర్కొనబడ్డాయి:
జకాత్ యొక్క ధార్మిక ప్రయోజనాలలో కొన్ని:
1- ఇస్లాం యొక్క మూలస్తంభాలలో ఒకటైనటువంటి దానిని నిర్వర్తించడం, ఇది మనిషి ఇహపరలోకాల సంతోషానికి ఆధారంగా ఉంటుంది.
2 - ఇది దాసుడిని తన ప్రభువు దగ్గరకు చేరుస్తుంది మరియు అతని విశ్వాసాన్ని పెంచుతుంది, ఇది అన్ని విధేయతల వలెనే ఉంటుంది.
3- జకాత్ చెల్లించడం వల్ల కలిగే గొప్ప పుణ్యం, అల్లాహ్ తఆలా ఇలా అన్నాడు: అల్లాహ్ వడ్డీ (ఆదాయాన్ని) నశింపజేస్తాడు మరియు దానధర్మాలు (చేసేవారికి) వృద్ధినొసంగుతాడు. [అల్ బఖర: 276] మరియు మహోన్నతుడైన అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు: ప్రజల సొమ్ములలో చేరి వృద్ధి చెందుతుందన్న ఉద్దేశంతో మీరు ఇచ్చే వడ్డీ అల్లాహ్ దృష్టిలో ఎంతమాత్రం వృద్ధి చెందదు. అయితే అల్లాహ్ ముఖాన్ని చూచేందుకు (ప్రసన్నతను చూరగొనేందుకు) మీరు జకాతు దానం ఇచ్చినట్లయితే – అలాంటి వారే (తమ సంపదలను) ఎన్నోరెట్లు వృద్ధిపరచుకున్న వారవుతారు. [అర్రూమ్: 39] ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా తెలిపారు: ఎవరైతే హలాల్ సంపాదన నుండి ఒక ఖర్జూర పండుకు సమానమైన సదఖా (దానం) చేస్తారో, మరియు అల్లాహ హలాల్ కానిది అంగీకరించడు, అప్పుడు అల్లాహ్ దానిని తన కుడి చేత్తో స్వీకరించి, మీలో ఒకరు తన గుర్రపు పిల్లను పెంచినట్లుగా, దానిని దాని యజమాని కొరకు పెంచుతాడు, అది ఒక పర్వతం వలె అయ్యే వరకు. దీనిని బుఖారీ,ముస్లిం ఉల్లేఖించారు [18]. దీనిని బుఖారీ కితాబుజ్జకాత్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు సదఖతు మిన్ కస్బిత్ తయ్యిబ్, హదీసు సంఖ్య (1410). మరియు ముస్లిం కితాబుజ్జకాత్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు ఖుబూల్ సదఖతి మిన్ కస్బిత్ తయ్యిబ్ వతరబియతిహా, హదీసు సంఖ్య (1014).
4- అల్లాహ్ జకాత్ ద్వారా పాపాలను తుడిచివేస్తాడు, ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా అన్నారు: "దానం (సదఖా) పాపాన్ని ఆర్పేస్తుంది, నీరు అగ్నిని ఆర్పినట్లుగా." దీనిని తిర్మిజీ కితాబుల్ ఈమాన్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు మాజా ఫీ హుర్మతిస్సలాత్ హదీసు సంఖ్య (2616), మరియు హసన్ సహీహ్ అన్నారు. మరియు ఇబ్నె మాజా కితాబుల్ ఫితన్ లో బాబు కఫ్ఫుల్లిసాన్ ఫీల్ ఫిత్నహ్ హదీసు సంఖ్య (3973) లో ఉల్లేఖించారు.
ఇక్కడ సదఖా అంటే జకాత్ మరియు నఫిల్ దానాలు రెండూ.
జకాత్ యొక్క నైతిక ప్రయోజనాలలో కొన్ని:
1 - ఇది జకాత్ చెల్లించే వ్యక్తిని ఔదార్యం మరియు దాతృత్వం కలిగిన గొప్పవారి సరసన చేర్చుతుంది.
2- జకాత్ చెల్లించే వ్యక్తి పేదరికంలో ఉన్న తన సోదరుల పట్ల దయ మరియు కరుణ కలిగి ఉండటం తప్పనిసరి అవుతుంది. దయగలవారిని అల్లాహ్ కరుణిస్తాడు.
3 - ఇస్లాంలో, ముస్లింలకు ఆర్థికంగా మరియు శారీరకంగా ప్రయోజనం చేకూర్చడం హృదయాన్ని విశాలం చేస్తుందని, ఆత్మను ప్రశాంతపరుస్తుందని, మరియు ఒక వ్యక్తిని ప్రియమైనవానిగా, గౌరవనీయునిగా చేస్తుందని స్పష్టంగా గమనించవచ్చు. ఇది తన సోదరులకు ఎంత ప్రయోజనం చేకూర్చాడనే దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
4- జకాత్ ఇచ్చే వ్యక్తి యొక్క స్వభావం నుండి పిసినితనం (బుఖ్ల్) మరియు లోభత్వం (షుహ్) వంటి దుర్గుణాలను శుద్ధి చేస్తుంది. అల్లాహ్ తఆలా ఇలా అన్నాడు: ((ఓ ప్రవక్తా!) నువ్వు వారిని పరిశుద్ధపరచటానికీ, వారిని తీర్చిదిద్దటానికీ వారి సంపదల నుంచి దానాలను తీసుకో.) [తౌబా: 103]
జకాత్ యొక్క సామాజిక ప్రయోజనాలలో కొన్ని:
1- ఇది చాలా దేశాలలో అత్యధిక సంఖ్యలో ఉండే పేదల అవసరాలను తీరుస్తుంది.
2- జకాత్ ముస్లింలకు బలాన్ని చేకూరుస్తుంది మరియు వారి ప్రాధాన్యతను పెంచుతుంది. అందుకే జకాత్ వినియోగించే మార్గాలలో ఒకటి అల్లాహ్ మార్గంలో జిహాద్ చేయడం, దానిని అల్లాహ్ తాలా అనుగ్రహంతో మేము ప్రస్తావిస్తాము.
3- ఇది పేదల మరియు నిరుపేదల హృదయాలలో ఉండే ద్వేషాలు మరియు కడుపు మంటలను తొలగిస్తుంది. ధనవంతులు తమ సంపదను అనుభవిస్తూ, పేదలకు దానిలో కొంచమైనా, ఎక్కువైన సహాయం చేయనప్పుడు, పేదలు ధనవంతుల పట్ల శత్రుత్వాన్ని మరియు ద్వేషాన్ని పెంచుకోవచ్చు, ఎందుకంటే వారికి ఎటువంటి హక్కులు కల్పించబడలేదు, వారి అవసరాలు తీర్చబడలేదు. అయితే, ధనవంతులు ప్రతి సంవత్సరం తమ సంపదలో కొంత భాగాన్ని పేదలకు ఇస్తే, ఈ సమస్యలు తొలగిపోయి, ప్రేమ మరియు సామరస్యం ఏర్పడతాయి.
4 - ఇది సంపదను వృద్ధి చేస్తుంది మరియు దాని శుభాలను పెంచుతుంది, ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఒక హదీసులో ఇలా అన్నారు: "దానం (సదఖా) చేయడం వల్ల సంపద ఎప్పుడూ తగ్గదు." [20]. దానం (సదఖా) వల్ల సంపద సంఖ్యాపరంగా తగ్గినప్పటికీ, భవిష్యత్తులో అది (బర్కత్) వృద్ధిలో తగ్గదు. బదులుగా, అల్లాహ్ దానికి మరింత ప్రసాదించి, అతని సంపదలో సమృద్దిని కురిపిస్తాడు. దీనిని ముస్లిం కితాబుల్ బిర్రు వస్సిలహ్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబ్ ఇస్తిహ్బాబుల్ అఫ్వి వత్తవాదుహి, హదీసు సంఖ్య (2588).
5- ఇది సంపదను విస్తరింపజేస్తుంది మరియు వ్యాప్తి చేస్తుంది. సంపదలో కొంత భాగం ఖర్చు చేయబడినప్పుడు, దాని పరిధి విస్తరించి, చాలా మంది ప్రజలు దాని నుండి ప్రయోజనం పొందుతారు. దీనికి విరుద్ధంగా, సంపద కేవలం ధనవంతుల మధ్యనే కేంద్రీకృతమై ఉంటే, పేదలకు దానిలో ఏమీ లభించదు.
జకాత్ ద్వారా లభించే ఈ ప్రయోజనాలన్నీ వ్యక్తి మరియు సమాజ సంస్కరణకు జకాత్ ఎంత అవసరమో సూచిస్తాయి. సర్వజ్ఞుడు, మహా జ్ఞాని అయిన అల్లాహ్ ఎంత పవిత్రుడు!
జకాత్ కొన్ని ప్రత్యేకమైన సంపదలపై విధిగా ఉంటుంది, వాటిలో: బంగారం మరియు వెండి. దీనికి నిసాబ్ (కనీస పరిమితి) చేరుకోవడం ముఖ్యం. నిసాబ్ బంగారం విషయంలో పదకొండు బంగారు సౌదీ రియాళ్లు మరియు అందులో మూడు/ఏడు వంతులు అనగా సుమారు 85 గ్రాములు. వెండి విషయంలో యాభై ఆరు సౌదీ రియాళ్లు వెండి (సుమారు 595 గ్రాములు) లేదా దానికి సమానమైన కరెన్సీ నోట్లు. వీటిపై పావు వంతులో పదో వంతు (అంటే 2.5%) చెల్లించడం విధి. బంగారం మరియు వెండి నగదు రూపంలో ఉన్నా, ముడి రూపంలో ఉన్నా, లేదా ఆభరణాల రూపంలో ఉన్నా తేడా లేదు. కాబట్టి, మహిళలు ధరించే బంగారం మరియు వెండి ఆభరణాలు నిసాబ్కు చేరుకుంటే వాటిపై జకాత్ విధిగా ఉంటుంది. అవి ధరిస్తున్నా లేదా అద్దెకు ఇస్తున్నా సరే; ఎందుకంటే బంగారం మరియు వెండిపై జకాత్ విధి అని సూచించే సాధారణ ఆధారాలు ఎటువంటి వివక్ష లేకుండా వర్తిస్తాయి. అంతేకాకుండా, ఆభరణాలు ధరించినప్పటికీ వాటిపై జకాత్ విధి అని ప్రత్యేకంగా సూచించే హదీసులు కూడా ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, అబ్దుల్లా బిన్ అమ్ర్ బిన్ అల్ ఆస్ రజియల్లాహు అన్హుమా ఉల్లేఖించారు: "ఒక స్త్రీ తన కుమార్తెతో కలిసి అల్లాహ్ యొక్క ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం వద్దకు వచ్చింది. ఆమె కుమార్తె చేతిలో బంగారంతో చేసిన రెండు లావుపాటి కడియాలు ఉన్నాయి. అప్పుడు ఆయన ప్రవక్త ఆమెను ఇలా అడిగారు: "దీనికి సంబంధించిన జకాత్ చెల్లిస్తావా?" ఆమె అంది: "లేదు." అప్పుడు ఆయన అన్నారు: "ప్రళయ దినమున అల్లాహ్ ఈ కడియాలకు బదులుగా నీకు అగ్నితో చేసిన రెండు కడియాలను తొడగాలని నీవు కోరుకుంటున్నావా?" అప్పుడు ఆమె వాటిని తీసివేసి, ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లంకు ఇచ్చి, ఇలా అంది: "అవి అల్లాహ్ మరియు ఆయన దూత కొరకు." [21] బులూఘుల్ మరామ్ లో ఆయన ఇలా అన్నారు: దీనిని ముగ్గురు (ఉల్లేఖకులు) ఉల్లేఖించారు, మరియు దాని ఇస్నాద్ (పరంపర) బలమైనది. మరియు ఇది మరింత జాగ్రత్తగా ఉండటం, కాబట్టి ఏది మరింత జాగ్రత్తగా ఉంటుందో అదే ఉత్తమం దీనిని అబూ దావూద్ కితాబుజ్జకాత్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబుల్ కన్జి మాహువ వ జకాతుల్ హులీ, హదీసు సంఖ్య (1563), మరియు తిర్మిజి అబ్వాబుజ్జకాత్ లో, బాబు మాజా ఫీ జకాతుల్ హులీ, హదీసు సంఖ్య (637), మరియు నసాయి కితాబుజ్జకాత్ లో, బాబు జకాతుల్ హులీ, హదీసు సంఖ్య (2479).
జకాత్ విధించబడే సంపదలలో ఒకటి: వ్యాపార లావాదేవీలు, అంటే వ్యాపారానికి సిద్ధం చేయబడిన భూములు, కార్లు, పశువులు, వస్త్రాలు మరియు ఇతర సంపదల రకాలు, వీటిలో రుబ్ఉల్ ఉష్ర్ విధించబడుతుంది. సంవత్సరాంతంలో వాటి విలువను అంచనా వేసి దాని రుబ్ఉల్ ఉష్ర్ ను చెల్లించాలి, అది కొనుగోలు చేసిన ధర కంటే తక్కువ అయినా, ఎక్కువ అయినా లేదా సమానమైనా.
ఇక, ఒక వ్యక్తి తన వ్యక్తిగత అవసరాల కోసం లేదా అద్దెకు ఇవ్వడం కోసం సిద్ధం చేసుకున్న స్థిరాస్తులు, కార్లు, పరికరాలు మొదలైనవాటిపై జకాత్ ఉండదు. ఎందుకంటే ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా అన్నారు: నిశ్చయంగా ముస్లిం బానిస పై మరియు ఉపయోగించే గుర్రం పై జకాత్ లేదు [22], అయితే, అద్దె ద్వారా వచ్చిన ఆదాయంపై, అది ఒక సంవత్సరం పూర్తయిన తర్వాత జకాత్ విధిగా ఉంటుంది. మరియు బంగారం, వెండి ఆభరణాలపై ముందుగా చెప్పబడిన కారణాల వల్ల జకాత్ విధిగా ఉంటుంది. దీనిని బుఖారీ కితాబుజ్జకాత్ లో 'బాబు లైస అలల్ ముస్లిమ్ ఫీ అబ్దిహి సదఖతు' హదీసు సంఖ్య (1464) లో ఉల్లేఖించారు. మరియు ముస్లిం కితాబుజ్జకాత్ లో 'బాబు లా జకాత్ అలల్ ముస్లిమ్ ఫీ అబ్దిహి వఫరసిహి' హదీసు సంఖ్య (982) లో ఉల్లేఖించారు.
ఏడవ అధ్యాయం: జకాత్ పొందే అర్హులు.
జకాత్ అర్హులు అంటే జకాత్ ఇవ్వబడే వర్గాలు. అల్లాహ్ తఆలా స్వయంగా వాటిని వివరించాడు, ఆయన ఇలా అన్నాడు: దానాలను కేవలం నిరుపేదల కొరకూ, అభాగ్య జీవుల కొరకు, వాటి వసూళ్ల కోసం నియమితులైన వారికొరకు, హృదయాలను ఆకట్టుకోవలసి ఉన్నవారి కొరకు, మెడలను విడిపించటానికీ, రుణగ్రస్తుల కొరకూ, దైవమార్గం కొరకూ, బాటసారుల కొరకూ వెచ్చించాలి. ఇది అల్లాహ్ తరఫున నిర్ణయించబడిన ఒక విధి. అల్లాహ్ మహాజ్ఞాని, మహావివేకి. [తౌబా: 60]
ఇవి ఎనిమిది రకాలు:
మొదటిది: నిరుపేదలు (ఫుఖరా), అనగా వారు తమ అవసరాలకు సరిపడా దొరకని వారు. ఒక వ్యక్తి తనకు మరియు తన కుటుంబానికి ఆరు నెలల పాటు ఖర్చు చేయడానికి సరిపడా దొరకనప్పుడు, అతను నిరుపేద అవుతాడు. అతనికి మరియు అతని కుటుంబానికి సంవత్సరం పాటు సరిపడా ఇవ్వబడుతుంది.
రెండవ రకం: అగత్యపరులు,అభాగ్యులు (మసాకీన్), అనగా, వారు తమ అవసరాలకు సగం లేదా అంతకంటే ఎక్కువ పొందగలుగుతారు, కానీ వారికీ పూర్తి సంవత్సరానికి సరిపడా లేనివారు, కాబట్టి వారికీ సంవత్సరపు ఖర్చు పూర్తిచేయబడుతుంది.
ఒక వ్యక్తి వద్ద డబ్బు లేకపోయినా, అతనికి వృత్తి, జీతం లేదా సరిపడా ఆదాయాన్నిచ్చే మరేదైనా వనరు ఉంటే, అతనికి జకాత్ ఇవ్వబడదు. ఎందుకంటే ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా అన్నారు: «ఇందులో ధనికుడికి లేదా శక్తివంతుడైన సంపాదకుడికి అదృష్టం లేదు» [23] . దీనిని ఇమామ్ అహ్మద్ (4) (224), అబూ దావూద్ కితాబుజ్జకాత్ లో, బాబ్ మిన్ యుఅతా మిన్ సదకా, హదీసు సంఖ్య (1634), మరియు నసాయి కితాబుజ్జకాత్ లో, బాబ్ మసలతుల్ కవీ ముక్తసిబ్, హదీసు సంఖ్య (2598) ఉల్లేఖించారు.
మూడవది: దానిపై పనిచేసేవారు (అల్-ఆమిలూన అలైహా) వీరు రాజ్య పాలకుడు (అమీర్) చేత నియమించబడినవారు. వారి పని జకాత్ను దాని యజమానుల నుండి సేకరించడం, దాని అర్హులకు పంపిణీ చేయడం, దానిని సంరక్షించడం మరియు దాని నిర్వహణకు సంబంధించిన ఇతర పనులు చేయడం. వారు ధనవంతులైనప్పటికీ, వీరు తమ పనికి తగినంత జకాత్ నుండి ఇవ్వబడతారు.
నాలుగవది: ఎవరి హృదయాలనైతే ఆకర్షించ వలసి ఉందో వారు, వారు తమ తెగల నాయకులు, వారి విశ్వాసంలో బలహీనత ఉన్నప్పుడు, వారికి జకాత్ ఇవ్వబడుతుంది, తద్వారా వారి విశ్వాసం బలపడుతుంది, వారు ఇస్లాం యొక్క ప్రచారకులు మరియు మంచి ఆదర్శంగా మారతారు.
ఒక వ్యక్తి ఇస్లాంలో బలహీనంగా ఉండి, నాయకులలో ఒకరు కాకుండా, సాధారణ ప్రజలలో ఒకరైతే, అతని విశ్వాసం బలపడటానికి అతనికి జకాత్ ఇవ్వబడుతుందా?
కొంతమంది పండితులు అతనికి ఇవ్వబడుతుందని భావిస్తారు; ఎందుకంటే ధర్మం యొక్క ప్రయోజనం శరీర ప్రయోజనానికి మించినది, మరియు అతను పేదవాడైతే అతని శరీరానికి ఆహారం ఇవ్వబడుతుంది, కాబట్టి అతని హృదయానికి విశ్వాసం ద్వారా ఆహారం మరింత శక్తివంతమైనది మరియు గొప్ప ప్రయోజనకరమైనది, మరియు కొంతమంది పండితులు అతనికి ఇవ్వబడదని భావిస్తారు; ఎందుకంటే అతని విశ్వాసం యొక్క బలంతో వచ్చే ప్రయోజనం వ్యక్తిగత ప్రయోజనం మాత్రమే.
ఐదవది: బానిసలు, ఇందులో జకాత్ సొమ్ముతో బానిసలను కొనుగోలు చేసి వారిని విముక్తి చేయడం,స్వేచ్ఛ కోసం ఒప్పందం చేసుకున్న బానిసలకు సహాయం చేయడం మరియు ముస్లిం ఖైదీలను విడిపించడం కూడా చేర్చబడును.
ఆరవది: ఋణగ్రస్తులు, వారు అప్పులలో ఉన్నవారు, ఒక వేళ వారికి తమ అప్పులను తీర్చడానికి ఏమీ లేకపోతే, వారికి అప్పులను తీర్చడానికి అవసరమైనంత ఇవ్వబడుతుంది, అది తక్కువైనా ఎక్కువైనా. ఒక వేళ వారికి తినడానికి సరిపడా సంపద ఉన్నా, ఒక వ్యక్తికి తన కుటుంబానికి తినడానికి సరిపడా ఆదాయం ఉన్నా, అతనికి తీర్చలేని రుణం ఉంటే, అతనికి జకాతు నుండి తన రుణాన్ని తీర్చడానికి ఇవ్వబడుతుంది. మరియు పేద రుణగ్రస్తుడి రుణాన్ని రద్దు చేసి దానిని జకాతుగా పరిగణించడం అనుమతించబడదు.
ఋణగ్రస్తుడు తండ్రి లేదా కొడుకు అయినప్పుడు, వారికి జకాత్ నుండి అప్పు తీర్చడానికి ఇవ్వవచ్చా అనే విషయంలో పండితుల మధ్య భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయి. అయితే, సరైన అభిప్రాయం ఏమిటంటే అనుమతించబడుతుంది.
జకాత్ చెల్లించే వ్యక్తి, అప్పు తీర్చలేని స్థితిలో ఉన్న ఋణగ్రస్తుడికి తెలియకుండానే (జకాత్ నిధుల నుండి) అప్పు ఇచ్చిన వ్యక్తి (ఋణదాత) వద్దకు వెళ్లి, అతని హక్కును (అంటే అప్పును) చెల్లించడం అనుమతించబడుతుంది. ఇది జకాత్ చెల్లించే వ్యక్తికి, ఋణగ్రస్తుడు అప్పు తీర్చలేడని ఖచ్చితంగా తెలిసిన సందర్భంలో వర్తిస్తుంది.
ఏడవది: అల్లాహ్ మార్గంలో, ఇది అల్లాహ్ మార్గంలో జిహాద్ (ధర్మయుద్ధం). జకాత్ నిధుల నుండి జిహాద్ చేసేవారికి వారి జిహాద్కు సరిపడా మొత్తాన్ని ఇవ్వబడుతుంది. మరియు అల్లాహ్ మార్గంలో జిహాద్ కోసం సామాగ్రిని (ఆయుధాలు, పరికరాలు) జకాత్ నుండి కొనుగోలు చేయవచ్చు.
అల్లాహ్ మార్గాలలో ఒకటి షరియత్ జ్ఞానం (అల్-ఇల్మ్ అష్-షర్ఈ). కాబట్టి, షరియత్ జ్ఞానాన్ని అభ్యసించే విద్యార్థికి పుస్తకాలు మరియు ఇతర అవసరాల కోసం జకాత్ ఇవ్వబడుతుంది, అయితే అతనికి స్వయంగా దానిని పొందేంత సంపద లేకపోతే.
ఎనిమిదవది: బాటసారి, తన ప్రయాణం తెగిపోయిన ప్రయాణికుడు, వీరికి జకాత్ నుండి తమ స్వస్థలానికి చేరుకోవడానికి సరిపడా మొత్తం ఇవ్వబడుతుంది.
వీరే అల్లాహ్ తఆలా తన గ్రంథంలో పేర్కొన్న జకాత్ అర్హులు, మరియు ఇది ఆయన (అల్లాహ్) నుండి వచ్చిన విధి అని, జ్ఞానం మరియు వివేకంతో కూడినదని తెలియజేశాడు. అల్లాహ్ సర్వజ్ఞుడు, మహా జ్ఞాని.
జకాత్ను మసీదుల నిర్మాణం, రోడ్ల మరమ్మతులు వంటి ఇతర పనులకు వినియోగించడం అనుమతించబడదు. ఎందుకంటే అల్లాహ్ జకాత్ అర్హులను ప్రత్యేకంగా పేర్కొన్నాడు. ఈ ప్రత్యేకత, పేర్కొనబడిన వారిని మినహా ఇతరులకు జకాత్ చెల్లించడం కుదరదు అని సూచిస్తుంది.
ఈ విషయాలను పరిశీలిస్తే, వారిలో కొందరు స్వయంగా జకాత్ అవసరం ఉన్నవారు, మరియు కొందరు ముస్లింలకు అవసరమైనవారు అని తెలుసుకుంటాము. దీని ద్వారా జకాత్ విధించబడటంలో ఉన్న వివేకాన్ని తెలుసుకుంటాము, మరియు దాని వివేకం సమాజాన్ని సాధ్యమైనంతవరకు సమగ్రంగా, సమానంగా నిర్మించడంఅని మనం అర్థం చేసుకోగలం. ఇస్లాం సంపదలను లేదా సంపదపై నిర్మించబడే ప్రయోజనాలను ఏ మాత్రం నిర్లక్ష్యం చేయలేదు. అది దురాశగల, లోభులైన ఆత్మలకు తమ లోభత్వం మరియు కోరికల ప్రకారం స్వేచ్ఛను ఇవ్వలేదు. బదులుగా, ఇది మంచితనానికి గొప్ప మార్గదర్శి మరియు జాతులకు సంస్కర్త. సర్వలోకాల ప్రభువైన అల్లాహ్కే అన్ని పొగడ్తలు.
ఎనిమిదవ అధ్యాయం: ఫిత్రా జకాత్.
జకాతుల్-ఫితర్ అనేది రమదాన్ నెల ఉపవాసాలు ముగిసిన తర్వాత, ఈద్ అల్-ఫితర్ సందర్భంగా అల్లాహ్ ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం విధిగా నిర్ణయించిన దానం. అబ్దుల్లాహ్ ఇబ్న్ ఉమర్ రదియల్లాహు అన్హుమా ఇలా అన్నారు: "అల్లాహ్ ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం రమదాన్ నుండి ఉపవాసం విరమించిన తర్వాత, బానిస, స్వతంత్రుడు, పురుషుడు, స్త్రీ, చిన్నవాడు, పెద్దవాడు - ముస్లింలందరిపై జకాతుల్-ఫితర్ను విధిగా నిర్ణయించారు." (ముత్తఫఖున్ అలైహ్) [24] దీనిని బుఖారీ కితాబుసదఖతుల్ ఫిత్ర్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు ఫర్జ్ సదఖతుల్ ఫిత్ర్ హదీసు సంఖ్య (1432), మరియు ముస్లిం కితాబుజ్జకాత్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు జకాతుల్ ఫిత్రి అలల్ ముస్లిమీన మినత్తమరి వష్షయీరి హదీసు సంఖ్య (984).
జకాతుల్-ఫితర్ అనేది మానవులు ఆహారంగా తీసుకునే ధాన్యం నుండి ఒక సా’ కొలత. అబూ సఈద్ అల్ ఖుద్రీ రదియల్లాహు అన్హు ఇలా అన్నారు: మేము మహనీయ దైవ ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లమ్ కాలంలో ఫిత్ర్ పండుగ రోజు ధాన్యం నుండి ఒక ‘సా’ ఇచ్చేవారము, మా ఆహారం జొన్నలు, ఎండుద్రాక్ష, పన్నీరు మరియు ఖర్జూరాలు ఉండేవి. దీనిని బుఖారీ ఉల్లేఖించారు [25] డబ్బులు (దిర్హమ్), పరుపులు, దుస్తులు, పశువుల ఆహారం మరియు ఇతర వస్తువుల రూపంలో జకాతుల్ ఫితర్ సరిపోదు. ఎందుకంటే ఇది ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఆదేశించిన దానికి విరుద్ధం, మరియు ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా ప్రవచించారు: ‘ఎవరైతే మా ఆదేశాలలో లేని పనిని చేస్తారో, అది తిరస్కరించబడుతుంది.[26] అంటే తిరస్కరించబడింది (అంగీకరించబడదు). దీనిని బుఖారీ కితాబు సదఖతుల్ ఫిత్ర్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు సదఖతు ఖబ్లల్ ఈద్, హదీసు సంఖ్య (1439). దీనిని ముస్లిం కితాబు అల్అఖ్జియహ్ లో ఉల్లేఖించారు. బాబున్ నఖ్సుల్ అహ్కామిల్ బాతిలతి వ రద్ద్ ముహ్దసాతిల్ ఉమూర్, హదీసు సంఖ్య (1718).
సా’ యొక్క పరిమాణం రెండు కిలోల నలభై గ్రాముల నాణ్యమైన గోధుమలు. ఇది ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం జకాతుల్ ఫితర్ను నిర్ధారించిన ప్రవక్త సా’ (అస్-సా’ అన్-నబవీ) పరిమాణం.
పండుగ నమాజుకు ముందు జకాతుల్ ఫిత్ర్ చెల్లించడం వాజిబు. పండుగ రోజు నమాజుకు ముందు చెల్లించడం ఉత్తమం. ఒకటి లేదా రెండు రోజుల ముందు చెల్లించినా సరిపోతుంది, అయితే, ఈద్ ప్రార్థన తర్వాత చెల్లించడం సరిపోదు. ఇబ్నె అబ్బాస్ రజియల్లాహు అన్హుమా ఉల్లేఖించిన హదీసు ప్రకారం: దైవప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం జకాతుల్ ఫిత్ర్ ను ఉపవాసం ఉన్నవారికి వ్యర్థమైన మరియు అశ్లీల మాటల నుండి ప్రక్షాళనగా, మరియు నిరుపేదలకు ఆహారంగా విధిగా నిర్ణయించారు. దాన్ని నమాజుకు ముందు చెల్లించినవారు, అది అంగీకరించబడిన జకాత్, మరియు దాన్ని నమాజు తరువాత చెల్లించినవారు, అది సాధారణ సదఖా. దీనిని అబూదావుద్,ఇబ్నె మాజ ఉల్లేఖించారు [27]. దీనిని అబూదావుద్ కితాబుజ్జకాత్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు జకాతుల్ ఫిత్రి హదీసు సంఖ్య (1609), మరియు ఇబ్నె మాజహ్ కితాబుజ్జకాత్ లో ఉల్లేఖించారు, బాబు సదఖతుల్ ఫిత్రి హదీసు సంఖ్య (1827), మరియు ముస్తద్రక్ లిల్హాకిం 1/409, మరియు హాకిం దీనిని సహీహ్ అన్నారు మరియు జహబీ దీనిని ఏకీభవించారు.
కానీ పండుగ గురించి నమాజు తరువాత మాత్రమే తెలిసినప్పుడు లేదా జకాత్ ఇవ్వడానికి అనువైన వ్యక్తులు లేని ప్రాంతంలో ఉన్నప్పుడు, నమాజు తరువాత ఇవ్వడం సరిపోతుంది.
మరియు అల్లాహ్కే బాగా తెలుసు. అల్లాహ్ మన ప్రవక్త ముహమ్మద్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లంపై, ఆయన కుటుంబంపై మరియు ఆయన సహచరులపై శాంతిని మరియు శుభాలను కురిపించుగాక.
Related books
All books
జకాతు విధిదానము మరియు రమదాను ఉపవాసాలపై రెండు సంక్షిప్త సందేశాలు65 భాషలుజకాతు విధిదానము మరియు రమదాను ఉపవాసాలపై రెండు సంక్షిప్త సందేశాలు
ఈ పుస్తకం జకాత్ మరియు ఉపవాసం అనే రెండు విధులను, వాటి ఆదేశాలు మరియు ప్రయోజనాలను వివరిస్తూ, తన దాసులపై అల్లాహ్కు ఉన్న హక్కులను గుర్తు చేస్తుంది. ఇందులో, షరియా ప్రామాణికత మరియు శిక్షణా మార్గదర్శకత్వాన్ని మిళితం చేసే శాస్త్రీయ శైలిలో, జకాత్ ఆదేశాలు, జకాత్ విధించబడే ఆస్తుల రకాలు, రమదాన్ యొక్క ఘనతలు, ఉపవాస ఆదేశాలు మరియు దాని విధానాలు వివరించబడ్డాయి.
من أحكام الصيام
ఇస్లామీయ విశ్వాసము యొక్క సారాంశము75 భాషలుఇస్లామీయ విశ్వాసము యొక్క సారాంశము
ఈ పుస్తకం ఈమాన్ యొక్క మౌలికాంశాలను వివరిస్తుంది; అంటే అల్లాహ్'పై, ఆయన దైవదూతలపై, ఆయన గ్రంథములపై, ఆయన ప్రవక్తలపై, అంతిమ దినముపై మరియు విధివ్రాతపై విశ్వాసము. ఇంకా ముస్లింలు విశ్వసించి వాటి ప్రకారమే ఆచరించవలసిన మౌలిక సూత్రాలను ఈ పుస్తకం చూపుతున్నది, అలాగే ఇస్లామీయ అఖీదాను (విశ్వాసమును, సిద్ధాంతమును) లోతుగా అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా అల్లాహ్తో సంబంధాన్ని దృఢపరచడం యొక్క ప్రాముఖ్యతను ఉద్ఘాటిస్తున్నది.
ఇస్లాం89 భాషలుఇస్లాం
అనంతకరుణామయుడు అపారకృపాశీలుడు అయిన అల్లాహ్ పేరుతో మిమ్మల్ని మీరు ప్రశ్నించుకున్నారా? భూమ్యాకాశాలను మరియు వాటిలోని గొప్ప సృష్టితాలను ఎవరు సృష్టించారు? మరియు వాటిని నియంత్రించే ఈ నిర్ధిష్టమైన వ్యవస్థను ఎవరు తయారు చేశారు?