Hoofdstukken over het vasten, de taraweeh en de zakaat.
Geschreven door de eerwaarde geleerde sheikh In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle Alle lof behoort aan Allah, Wij prijzen Hem, vragen hulp van Hem, zoeken vergiffenis bij Hem en keren ons tot Hem in berouw. Wij zoeken toevlucht bij Hem tegen de kwade neigingen van onze zielen en de slechte daden die wij verrichten. Wie Allah leidt, hem zal niemand misleiden en wie Hij in dwaling laat, hem zal niemand recht leiden. Ik getuig dat er geen god is dan Allah, de Enige, zonder deelgenoot en ik getuig dat Mohammed Zijn dienaar en boodschapper is (vrede en zegeningen zij met hem) zijn…
These files are generated automatically from the book's text; their layout may differ from the printed edition.
Hoofdstukken over het vasten, de taraweeh en de zakaat.
Geschreven door de eerwaarde geleerde sheikh
Mohammed ibn Salih Al-Uthaymien
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
Alle lof behoort aan Allah, Wij prijzen Hem, vragen hulp van Hem, zoeken vergiffenis bij Hem en keren ons tot Hem in berouw. Wij zoeken toevlucht bij Hem tegen de kwade neigingen van onze zielen en de slechte daden die wij verrichten. Wie Allah leidt, hem zal niemand misleiden en wie Hij in dwaling laat, hem zal niemand recht leiden. Ik getuig dat er geen god is dan Allah, de Enige, zonder deelgenoot en ik getuig dat Mohammed Zijn dienaar en boodschapper is (vrede en zegeningen zij met hem) zijn familie, zijn metgezellen en allen die hen volgen in oprechtheid tot de Dag des Oordeels en moge er vrede en zegeningen zijn.
Dit gezegd zijnde: Ter gelegenheid van het aanbreken van de zegenrijke maand Ramadan presenteren wij aan onze broeders in het geloof de onderstaande hoofdstukken, waarbij wij Allah, de Verhevene, biddend vragen om ons werk oprecht te maken voor Hem, in overeenstemming met Zijn wet, en nuttig voor Zijn schepping. Waarlijk, Hij is de Gezegende en de Edelmoedige.
Hoofdstuk 1: Over de richtlijnen van het vasten.
Hoofdstuk 2: Over de wijsheden en voordelen van het vasten.
Hoofdstuk 3: Over de regels van het vasten voor de zieke en de reiziger.
Hoofdstuk 4: Over de zaken die het vasten verbreken, namelijk de zaken die het vasten ongeldig maken.
Hoofdstuk 5: Over de Taraweeh-gebeden.
Hoofdstuk 6: Over de Zakaat en haar voordelen.
Hoofdstuk zeven: Over de ontvangers van de zakaat.
Hoofdstuk acht: Over Zakaat Al-fitr.
Hoofdstuk 1: Over de richtlijnen van het vasten.
Het vasten van Ramadan is een vastgestelde verplichting in het Boek van Allah, de Soenna van Zijn Boodschapper (moge de vrede en zegeningen van Allah met hem zijn) en de consensus van de moslims. Allah zegt: (O jullie die geloven! Het vasten is jullie voorgeschreven, zoals het ook degenen die vóór jullie waren voorgeschreven was, dat jullie godvrezend worden, (Vast) op de bepaalde aantal dagen (van Ramadan), maar als één van jullie ziek is of zich op reis bevindt, dan kan hetzelfde aantal dagen (worden ingehaald) op andere dagen. En voor degenen die het niet aankunnen (door ouderdom of ziekte), hebben (een keuze om al dan niet te vasten maar hij moet wel voor elke dag dat niet vast een arme voeden). (Zo niet, hoort men voor elke gegeten dag) een arme te voeden. Maar diegene die meer doet (dan slechts de aflossing), (weet) dat dit beter is voor hem. En dat jullie vasten (i.p.v. te eten en nadien te moeten aflossen) is beter voor jullie, als jullie het hadden geweten. De maand Ramadan (is de maand) waarin de Koran, een leiding voor de mensheid en duidelijke bewijzen voor de leiding en het onderscheid, geopenbaard is. Dus wie van jullie de (nieuwe maan van de eerste nacht) van de maand Ramadan ziet, moet die maand vasten en iedereen die ziek is of op reis, moet hetzelfde aantal dagen (inhalen) op andere dagen. Allah heeft het gemakkelijke met jullie voor en Hij wil voor jullie de dingen (absoluut) niet bemoeilijken. (Hij wil dat jullie) hetzelfde aantal dagen volmaken en dat jullie Allah moeten verheerlijken bij het zien van de nieuwe maan, omdat Hij jullie zo heeft geleid opdat jullie dankbaar mogen zijn. [Al-Baqara: 183-185].
En de Profeet (vrede zij met hem) zei: "Islam is gebouwd op vijf pijlers: De getuigenis dat er geen god is dan Allah en dat Mohammed Zijn dienaar en boodschapper is, het verrichten van het gebed, het geven van aalmoezen, het verrichten van de bedevaart naar het Huis (de Ka°aba in Mekka) en het vasten tijdens de maand Ramadan" Overgeleverd door Al-Boekhari en Moeslim.
In een overlevering bij Moeslim: Het vasten tijdens ramadan en de bedevaart naar het Huis. Vermeld in Sahih Al-Boekhari: "Boek van het Geloof", Hoofdstuk over de uitspraak van de Profeet (vrede zij met hem) Islam is gebouwd op vijf pijlers', nummer (8), en in Sahih Moeslim: "Boek van het Geloof", Hoofdstuk over de pilaren van de Islam en zijn grote steunpilaren, nummer (16).
De moslims zijn het unaniem eens over de verplichting van het vasten tijdens de maand Ramadan. Wie deze religieuze plicht ontkent, geldt als een afvallige en ongelovige. Hem dient de gelegenheid tot berouw te worden geboden; indien hij berouw toont en de verplichting erkent, is dat aanvaardbaar. Zo niet, dan wordt hij — als ongelovige — beschouwd.
Het vasten tijdens de maand Ramadan werd verplicht gesteld in het tweede jaar na de emigratie en de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) vastte negen keer tijdens de Ramadan. Het vasten is een verplichting voor elke volwassen en verstandige moslim.
Het vasten is niet verplicht voor de ongelovige en het wordt evenmin van hem aanvaard totdat hij zich tot de Islam bekeert. Evenmin rust de plicht tot vasten op een kind totdat het de leeftijd van volwassenheid bereikt. Die volwassenheid wordt bereikt door het voltooien van vijftien levensjaren, of door de groei van schaamhaar, of door het vrijkomen van zaad, hetzij door een nachtelijke droom hetzij op andere wijze. Bij meisjes komt daar nog de menstruatie als bijkomend teken bij. Zodra een van deze kenmerken zich bij het kind voordoet, geldt het als volwassen. Niettemin wordt het aangeraden om een kind dat hiertoe lichamelijk in staat is — zonder dat dit hem schaadt — aan te sporen tot het vasten, opdat het eraan gewend raakt en er vertrouwd mee wordt.
Het vasten is niet verplicht voor wie het verstand verloren heeft — hetzij door krankzinnigheid, een aandoening van de hersenen of een soortgelijke geestelijke ontregeling. Wanneer een persoon op gevorderde leeftijd bijvoorbeeld begint te ijlen en niet langer onderscheid weet te maken tussen zaken, dan rust er geen vastenplicht op hem, noch is hij gehouden tot het geven van voedsel aan anderen ter compensatie.
Hoofdstuk 2: Over de wijsheden en voordelen van het vasten.
Een van de namen van Allah, de Verhevene, is "de Alwijze". De Alwijze is degene die zich kenmerkt door wijsheid. En wijsheid: Het perfect uitvoeren van zaken en het plaatsen ervan op de juiste plaats. De implicatie van deze naam van Zijn namen is dat alles wat Allah, de Verhevene, heeft geschapen of voorgeschreven, voortkomt uit een diepgaande wijsheid, bekend bij degenen die het weten en onbekend bij degenen die het niet weten.
Het vasten, dat door Allah is voorgeschreven en verplicht is gesteld voor Zijn dienaren, heeft grote wijsheden en talrijke voordelen.
Een van de wijsheden van het vasten is dat het een daad van aanbidding is waarmee de dienaar zich tot zijn Heer wendt door afstand te doen van zijn geliefde zaken, waartoe hij van nature geneigd is, zoals eten, drinken en huwelijk, om daarmee de tevredenheid van zijn Heer en de beloning in het huis van eer te verkrijgen. Hierdoor wordt duidelijk dat hij de geliefde zaken van zijn Heer verkiest boven zijn eigen verlangens en het hiernamaals boven het wereldse leven.
En van de wijsheden van het vasten: het is een middel tot godsvrucht wanneer de vastende zijn vasten naar behoren uitvoert. Allah, de Verhevene, zegt: (O jullie die geloven! Het vasten is jullie voorgeschreven, zoals het ook degenen die vóór jullie waren voorgeschreven was, dat jullie godvrezend worden) [Al-Baqara: 183]. De vastende wordt aangespoord tot godvrees, wat betekent het opvolgen van Zijn geboden en het vermijden van Zijn verboden. Dit is het grootste doel van het vasten en niet het kwellen van de vastende door het onthouden van eten, drinken en gemeenschap; de Profeet (vrede zij met hem) zei: "Wie het spreken van onwaarheid en het handelen ernaar, evenals onwetendheid, niet opgeeft, Allah heeft geen behoefte aan zijn opgeven van voedsel en drank". Overgeleverd door Al-Boekhari[2], Het spreken van valse woorden: Dit omvat alle verboden handelingen zoals liegen, roddelen, beledigen en andere verboden daden. Overgeleverd door Al-Boekhari: "Boek van het vasten", hoofdstuk over wie het liegen en handelen ernaar niet nalaat tijdens het vasten, nummer (1903).
Het handelen naar leugen en bedrog omvat iedere verboden daad waarbij men anderen onrecht aandoet, zoals verraad, bedrog, fysiek geweld, het zich toe-eigenen van andermans bezit en dergelijke. Daaronder valt ook het luisteren naar hetgeen verboden is te beluisteren — zoals onzedelijke liederen en muziekinstrumenten die tot het zinnelijk vermaak behoren. Wat betreft 'onwetendheid': dit verwijst naar lichtzinnigheid en het afwijken van verstandigheid in zowel woord als daad. Wanneer een vastende zich daadwerkelijk conformeert aan de geest van deze verzen en overleveringen, dan wordt het vasten voor hem een oefening in zelfdiscipline, een verfijning van zijn karakter en een morele loutering. En zo zal de maand Ramadan niet aan hem voorbijgaan zonder dat hij diepgaand is gevormd — in zijn innerlijk, in zijn gedrag en in zijn omgangsvormen.
Een van de diepere wijsheden van het vasten is dat de welgestelde de waarde leert beseffen van de gunst die Allah hem met rijkdom heeft geschonken. Want Allah – gezegend en verheven zij Hij – heeft het voor hem vergemakkelijkt om te genieten van wat hij begeert aan voedsel, drank en toegestane huwelijkse omgang. Dit alles is hem vergund vanuit de Islamitische wetgeving en toebedeeld naar Allah's lot. Hierdoor groeit zijn dankbaarheid jegens zijn Heer, terwijl hij zich tegelijkertijd zijn behoeftige broeder herinnert, die zich zulke geneugten niet kan veroorloven. En dit bewustzijn drijft hem ertoe vrijgevigheid te tonen, milddadig te zijn en de ander te steunen met aalmoezen en weldoen.
Een van de wijsheden van het vasten is: Het oefenen van zelfbeheersing en controle over zichzelf, zodat men in staat is zichzelf te leiden naar wat goed en gelukkig is in zowel het wereldse leven als het hiernamaals. En om te vermijden een dierlijk mens te zijn die zichzelf niet kan weerhouden van zijn genoegens en verlangens, wat in zijn eigen belang is.
Een van de richtlijnen van het vasten: De gezondheidsvoordelen die voortkomen uit het verminderen van voedselinname en het geven van rust aan het spijsverteringsstelsel gedurende een bepaalde periode, evenals het afvoeren van schadelijke afvalstoffen en vocht in het lichaam, en meer.
Hoofdstuk 3: Over de regels van het vasten voor de zieke en de reiziger.
Allah, de Verhevene, zegt: (en iedereen die ziek is of op reis, moet hetzelfde aantal dagen (inhalen) op andere dagen. Allah heeft het gemakkelijke met jullie voor en Hij wil voor jullie de dingen (absoluut) niet bemoeilijken) [Al-Baqarah: 185].
De zieken zijn in twee categorieën verdeeld:
De eerste categorie betreft degene wiens ziekte chronisch en blijvend is, zonder hoop op genezing – zoals in het geval van kanker. Voor zo iemand is het vasten niet verplicht, aangezien er geen perspectief bestaat waarin hij het vermogen zou herwinnen om te vasten. In plaats daarvan dient hij voor elke dag van het vasten een behoeftige te voeden. Dat kan door een aantal behoeftigen, gelijk aan het aantal gemiste vastendagen, gezamenlijk uit te nodigen voor een maaltijd – hetzij bij de ochtend, hetzij bij de avond – zoals Anas ibn Malik (Mag Allah tevreden zijn met hem) placht te doen toen hij op leeftijd kwam. Ook is het toegestaan om voedselpakketten uit te delen, waarbij men voor elke dag een behoeftige voorziet van een portie ter waarde van een kwart saaʿ volgens profetische maat – wat overeenkomt met ongeveer 510 gram van hoogwaardige tarwe. Het verdient aanbeveling hierbij tevens iets toe te voegen dat het eten smakelijk maakt, zoals vlees of vet. Ditzelfde geldt voor een hoogbejaarde die niet langer in staat is te vasten: ook hij dient voor iedere gemiste dag een behoeftige te voeden.
De tweede categorie betreft degene die lijdt aan een tijdelijke, voorbijgaande aandoening, waarvan herstel verwacht wordt – zoals koorts en daaraan verwante ziekten. Voor zo iemand onderscheiden zich drie situatie's:
De eerste situatie: dat het vasten hem niet zwaar valt en hem geen schade berokkent, dan is het vasten verplicht voor hem, omdat hij geen geldige reden heeft.
De tweede situatie: dat het vasten hem zwaar valt maar hem niet schaadt, dan is het af te raden voor hem om te vasten, omdat hij daarmee afwijkt van de verlichting die Allah de Verhevene heeft gegeven, terwijl hij zichzelf moeilijkheden oplegt.
Derde situatie: Als het vasten schadelijk voor hem is, is het verboden voor hem om te vasten vanwege het toebrengen van schade aan zichzelf. En Allah, de Verhevene, zegt: (En dood uzelf niet, voorwaar, Allah is voor jullie meest Barmhartig) [An-Nisa 29]. En Hij zegt: (En stort uzelf niet met eigen handen in het verderf) [Al-Baqara: 195].
In een overlevering van de Profeet (vrede zij met hem) zei hij: "Er mag geen schade berokkend worden, noch mag schade vergolden worden met schade." Overgeleverd door Ibn Madjah en Al-Hakim[3], An-Nawawi zei: En de hadith is overgeleverd via verschillende ketens van overleveraars, waarvan sommige elkaar versterken, waarbij het gevaar van vasten voor de zieke kan worden vastgesteld door zijn eigen ervaring van schade of door een betrouwbare medische getuigenis. Overgeleverd door Ahmed (1/313, nummer 2867), en Ibn Madjah: "Boek van de Richtlijnen", hoofdstuk over wie in zijn recht iets bouwt dat zijn buurman schaadt, nummer (2341), en Al-Mustadrak van Al-Hakim, Boek van de Verkoop (2345) en Al-Hakim verklaarde het als authentiek volgens de voorwaarden van Moeslim en Ad-Dhahabi stemde hiermee in.
En wanneer de zieke in deze situatie zijn vasten verbreekt, dient hij het aantal dagen dat hij niet heeft gevast in te halen zodra hij genezen is. Als hij echter overlijdt voordat hij genezen is, vervalt de verplichting tot inhalen, omdat het voor de zieke verplicht is om op een ander moment hetzelfde aantal dagen te vasten, wat hij niet heeft kunnen doen.
De reiziger valt in twee verschillende categorieën:
Eén daarvan is degene die met zijn reis de bedoeling heeft om het vasten te omzeilen; voor hem is het niet toegestaan om het vasten te verbreken, want het omzeilen van de verplichtingen van Allah heft deze niet op.
De tweede: Voor degene die dat niet beoogt, bestaan er drie toestanden:
De eerste situatie: Als het vasten een zware last voor hem is, is het verboden voor hem om te vasten. Want de Profeet (vrede zij met hem) was tijdens de verovering van Mekka aan het vasten en het bereikte hem dat het vasten de mensen zwaar viel en dat zij naar hem keken om te zien wat hij zou doen. Toen vroeg hij na de middag om een beker water en dronk het terwijl de mensen toekeken. Er werd hem gezegd: "Sommige mensen vasten nog steeds." Hij zei: "Zij zijn de overtreders, zij zijn de overtreders" Overgeleverd door Moeslim[4]. Overgeleverd door Moeslim: "Boek van het Vasten", Hoofdstuk over de toelaatbaarheid van vasten en verbreken van het vasten in de maand Ramadan, nummer (1885).
De tweede situatie: dat het vasten hem enige ongemak bezorgt, maar niet ernstig; het is afkeurenswaardig voor hem om te vasten omdat hij daarmee afwijkt van de verlichting die Allah de Verhevene heeft toegestaan, terwijl hij zichzelf ongemak bezorgt.
De derde situatie: Dat het vasten hem niet zwaar valt; dus doet hij wat voor hem het gemakkelijkst is van vasten en verbreken; vanwege Zijn uitspraak, de Verhevene: (Allah wil het gemak voor jullie en Hij wil jullie niet in moeilijkheden brengen) [Al-Baqarah: 185]. En de wil hier betekent liefde.
Indien beide gelijk zijn, dan is het vasten beter; dit is namelijk de handeling van de Profeet (vrede zij met hem), zoals vermeld in Sahih Moeslim, waar Aboe Darda (Moge Allah tevreden zij met hem) zei: "We vertrokken met de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) tijdens de maand Ramadan in intense hitte, zozeer dat een van ons zijn hand op zijn hoofd legde vanwege de hevige hitte. En niemand van ons vastte behalve de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en Abdullah ibn Rawahah"[5]. Overgeleverd door Al-Boekhari: "Boek van het Vasten", Hoofdstuk over het vasten van dagen in Ramadan en daarna reizen, nummer (1843), en Moeslim: Boek van het Vasten, Hoofdstuk over de keuze tussen vasten en niet vasten tijdens reizen, nummer (1122).
De reiziger is op reis vanaf het moment dat hij zijn stad verlaat tot het moment dat hij terugkeert, zelfs als hij voor een bepaalde tijd verblijft in de plaats waar hij naartoe reisde. Hij blijft een reiziger zolang hij de intentie heeft om daar niet permanent te blijven na het vervullen van het doel waarvoor hij reisde. Daarom kan hij de vrijstellingen van het reizen blijven toepassen, ongeacht de duur van zijn verblijf, aangezien er geen aanwijzingen zijn van de Profeet (vrede zij met hem) die een specifieke termijn voor de beëindiging van de reis vastleggen. Het principe is dat de status van reis en de bijbehorende regels behouden blijven, tenzij er bewijs is dat de reis is beëindigd en de bijbehorende regels vervallen.
Er is geen verschil in de reis waarvoor men versoepelingen kan krijgen, of het nu een incidentele reis is zoals voor hadj, oemra, een bezoek aan een familielid, handel of iets dergelijks en een voortdurende reis zoals die van taxichauffeurs of andere grote voertuigen. Zodra zij hun woonplaats verlaten, worden zij als reizigers beschouwd en mogen zij wat andere reizigers mogen, zoals het verbreken van het vasten tijdens ramadan en het verkorten van het viergebed tot twee rak'ahs en het combineren van de middag- en avondgebeden indien nodig. Het verbreken van het vasten is beter voor hen dan vasten als dat gemakkelijker voor hen is en zij kunnen het in de winterdagen inhalen. Want deze chauffeurs hebben een thuisland waartoe zij behoren en wanneer zij in hun thuisland zijn, worden zij als ingezetenen beschouwd, met de rechten en plichten van ingezetenen. Zodra zij echter reizen, worden zij als reizigers beschouwd, met de rechten en plichten van reizigers.
Hoofdstuk vier: Over de zaken die het vasten verbreken, namelijk de tenietdoening van het vasten.
Zaken die het vasten ongeldig maken zijn zeven:
Ten eerste: geslachtsgemeenschap, dat wil zeggen: de penetratie van de mannelijke geslachtsdeel in de vrouwelijke schaamstreek. Wanneer een vastende persoon geslachtsgemeenschap heeft, wordt zijn vasten ongeldig. Indien dit plaatsvindt op een dag in de maand Ramadan waarop het vasten voor hem verplicht is, dan is hij gehouden aan de zware boetedoening vanwege de ernst van zijn daad. Deze boetedoening bestaat uit het bevrijden van een slaaf; indien hij daartoe niet in staat is, dient hij twee aaneensluitende maanden te vasten; en indien ook dat niet mogelijk is, moet hij zestig behoeftigen voeden. Indien het vasten echter voor hem niet verplicht was—zoals wanneer een reiziger gemeenschap heeft met zijn echtgenote terwijl hij vast, dan volstaat het dat hij die dag later inhaalt, zonder dat er een boetedoening vereist is.
Het tweede: Het laten vrijkomen van sperma door aanraking, zoenen, omhelzen of iets dergelijks. Als hij zoent zonder dat er een zaadlozing plaatsvindt, is er niets aan de hand.
De derde: Het eten en drinken, dat wil zeggen het brengen van voedsel of drank naar de maag, hetzij via de mond of via de neus, ongeacht het type voedsel of drank. Het is niet toegestaan voor de vastende om rook van wierook in te ademen zodat het zijn maag bereikt, omdat rook een substantie is. Het ruiken van aangename geuren is echter geen probleem.
De vierde: Wat gelijkstaat aan eten of drinken, zoals voedende injecties die als vervanging voor eten en drinken dienen. Niet-voedende injecties verbreken het vasten niet, ongeacht of ze intraveneus of intramusculair worden toegediend.
De vijfde: Het verwijderen van bloed door middel van hijama en vergelijkbaar daarmee het verwijderen door aderlating en dergelijke handelingen die het lichaam beïnvloeden zoals hijama dat doet. Echter, het verwijderen van een kleine hoeveelheid bloed voor onderzoek en dergelijke verbreekt het vasten niet, omdat het het lichaam niet verzwakt zoals hijama dat doet.
De zesde: Het bewust opwekken van braken, wat betekent het uitwerpen van voedsel of drank uit de maag.
Zevende: Het vrijkomen van menstruatie- en postnataal bloed.
Deze zaken die het vasten ongeldig maken, verbreken het vasten van de vastende slechts onder drie voorwaarden:
Eerste pijler: is dat hij een kenner is van de regelgeving en de tijd.
De tweede: Dat hij zich herinnert
De derde: het moet vrijwillig gekozen zijn.
Indien iemand, in de veronderstelling dat hijama het vasten niet verbreekt, deze behandeling ondergaat, dan blijft zijn vasten geldig; want hij is onwetend omtrent het religieuze oordeel. En Allah, de Verhevene, heeft gezegd: Er rust geen zonde op jullie voor wat jullie onbedoeld doen, maar wat jullie harten met opzet deden. [Al-Ahzab 5]. En Allah zegt: (Onze Heer, straf ons niet als we vergeten zijn of fouten hebben gemaakt) [Soerat al-Baqara: 286]. Daarop antwoordde Allah, verheven is Hij: “Ik heb het verhoord en vervuld.”
In de twee Sahihs wordt overgeleverd van ‘Adi ibn Hatim (moge Allah tevreden met hem zijn) dat hij twee koorden, een zwarte en een witte, onder zijn kussen legde en bleef eten terwijl hij naar hen keek. Toen het ene duidelijk van het andere te onderscheiden was, stopte hij met eten, in de veronderstelling dat dit de betekenis was van de woorden van Allah de Verhevene: (totdat je de witte draad van de ochtendstond van de zwarte draad kan onderscheiden) [Al-Baqarah: 187]. Toen berichtte de Profeet (vrede zij met hem), en hij zei tegen hem: "Dat is de witheid van de dag en de zwartheid van de nacht"[6], Hij heeft hem niet bevolen om het opnieuw te doen. Overgeleverd door Al-Boekharie: "Boek van het Vasten", Hoofdstuk over het woord van Allah, de Verhevene: 'En eet en drink totdat de witte draad zich onderscheidt van de zwarte draad bij het aanbreken van de dageraad.' [Al-Baqara: 187], nummer (1916), en door Moeslim: "Boek van het Vasten", Hoofdstuk over de verklaring dat het begin van het vasten plaatsvindt bij het aanbreken van de dageraad..., nummer (1090).
En als iemand eet in de veronderstelling dat de dageraad nog niet is aangebroken of dat de zon al is ondergegaan en het blijkt dat zijn veronderstelling onjuist was, dan is zijn vasten geldig; omdat hij onwetend was over de tijd. In Sahih Al-Boekharie wordt overgeleverd van Asma bint Abi Bakr, moge Allah tevreden met haar zijn, dat zij zei: "We braken ons vasten tijdens de tijd van de Profeet (moge Allah vrede en zegeningen zij met hem) op een bewolkte dag en toen kwam de zon tevoorschijn"[7]. Overgeleverd door Al-Boekharie: "Boek van het Vasten", Hoofdstuk over het verbreken van het vasten in Ramadan en dan opkomt de zon, nummer (1409).
En als het inhalen verplicht was, zou de profeet (vrede zij met hem) het hebben verduidelijkt; want Allah heeft de religie met hem voltooid en als hij het had verduidelijkt, zouden de metgezellen het hebben overgeleverd; want Allah heeft zich verplicht tot het bewaren van de religie. Aangezien de metgezellen het niet hebben overgeleverd, weten we dat het niet verplicht is en omdat het iets is dat vanwege zijn belang zeker zou zijn overgeleverd, kan het niet worden genegeerd. En als iemand vergeetachtig eet terwijl hij vast, verbreekt hij zijn vasten niet; vanwege de uitspraak van de profeet (vrede zij met hem): "Wie vergeet dat hij aan het vasten is en daardoor eet of drinkt, laat hem zijn vasten voortzetten, want het is Allah die hem te eten en te drinken heeft gegeven". Overgeleverd door al-Boekhari en Moeslim[8]. Ook vermeld in Sahih Al-Boekhari: "Boek van de Eden en Gelofte", Hoofdstuk over het breken van een eed door vergetelheid, nummer (6292), en Sahih Moeslim: "Boek van het Vasten", Hoofdstuk over eten, drinken en gemeenschap door vergetelheid verbreekt het vasten niet, nummer (1155).
En als hij gedwongen werd om te eten, of als hij zijn mond spoelde en het water per ongeluk in zijn maag terechtkwam, of als hij oogdruppels gebruikte en deze in zijn keel terechtkwamen, of als hij een natte droom had en er sperma vrijkwam, dan is zijn vasten in al deze gevallen geldig, omdat het buiten zijn wil om gebeurde.
De vastende verbreekt zijn vasten niet door het gebruik van de siwak; integendeel, het is een soenna voor hem en anderen op elk moment, zowel vroeg als laat op de dag. Het is toegestaan voor de vastende om maatregelen te nemen die de hitte en dorst verlichten, zoals het zich verfrissen met water en dergelijke, want de profeet (vrede zij met hem): Hij goot water over zijn hoofd terwijl hij aan het vasten was vanwege de dorst. Overgeleverd door Aboe Dawoed: "Boek van het Vasten", hoofdstuk over de vastende die water over zich giet vanwege dorst en grondig inademt, nummer (2365).
Ibn Omar bevochtigde een kledingstuk en legde het over zichzelf terwijl hij aan het vasten was. Dit is een voorbeeld van het gemak dat Allah voor ons wenst. Alle lof en dank zijn aan Allah voor Zijn gunst en vergemakkelijking. Al-Boekhari vermeldde het als een commentaar in "het Boek van het Vasten" vóór de hadith, nummer (1930).
Hoofdstuk 5: Over de Taraweeh-gebeden.
Taraweeh: Nachtgebed (qiyaam al-layl) in gemeenschap tijdens de Ramadan en de tijd ervoor is van na het 'Isha-gebed tot de dageraad. De Profeet (vrede zij met hem) heeft aangemoedigd tot het verrichten van het nachtgebed in de Ramadan, waar hij zei: Wie Qiyām (het nachtgebed) verricht in de Ramadan, uit geloof en in het nastreven van beloning, zijn vroegere zonden zullen vergeven worden. In Sahih al-Bukhari is overgeleverd van Aisha (moge Allah tevreden met haar zijn) dat de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) op een nacht in de moskee opstond om te bidden en mensen met hem baden. De volgende nacht bad hij weer en er kwamen meer mensen. Op de derde of vierde nacht verzamelden de mensen zich, maar hij kwam niet naar hen toe. Toen de ochtend aanbrak, zei hij: "Ik heb gezien wat jullie hebben gedaan en niets weerhield mij ervan om naar jullie toe te komen, behalve dat ik vreesde dat het jullie verplicht zou worden" [12]. En dit vond plaats gedurende de gezegende maand Ramadan. Overgeleverd door Al-Boekhari: "Boek van het Geloof", Hoofdstuk over het vrijwillig nachtgebed in de Ramadan als onderdeel van het geloof, nummer (37) en Moeslim: Gebed van de reizigers, Hoofdstuk over de aanmoediging van het nachtgebed in de Ramadan, nummer (759) Overgeleverd door Al-Boekhari: "Boek van de Vrijdag", Hoofdstuk over wie in de preek na de lofprijzing zegt 'Amma ba'd', nummer (924), en Moeslim: "Boek van het Gebed" van de Reizigers en het Verkorten ervan, Hoofdstuk over de aanmoediging tot het nachtgebed in Ramadan, namelijk de Taraweeh, nummer (761).
En de Soenna is om zich te beperken tot elf raka'at, waarbij hij na elke twee raka'at de tasliem verricht; want Aisha (moge Allah tevreden met haar zijn) werd gevraagd hoe het gebed van de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) in de Ramadan was. Ze zei: "Hij verrichtte in de maand Ramadan noch daarbuiten meer dan elf raka'at (gebedseenheden)" Overgeleverd door al-Boekhari en Moeslim [13]. Overgeleverd door Al-Boekhari: "Boek van de Nachtelijke Gebeden", Hoofdstuk over het Nachtgebed van de Profeet (vrede zij met hem" in de Ramadan en daarbuiten, nummer (1147), en Moeslim: "Boek van de Gebeden" van de Reizigers en hun Verkorting, "Hoofdstuk over het Nachtgebed" en het aantal gebeden van de Profeet (vrede zij met hem", nummer (738).
In de Moewatta' van Mohammed ibn Yoesoef - die betrouwbaar en standvastig is - overgeleverd door As-Saa'ib ibn Yazeed - die een metgezel is - dat Omar ibn al-Khattab (moge Allah tevreden zijn met hem) Oebay ibn Ka'b en Tamiem ad-Dari opdroeg om de mensen elf raka'at te leiden[14]. Overgeleverd door Malik in de Moewatta en de tijd van het gebed, hoofdstuk over wat is overgeleverd over het nachtgebed in de maand Ramadan, nummer (280).
En als hij meer dan elf rak‘ahs bidt, is daar geen bezwaar tegen; want de Profeet (vrede zij met hem) werd gevraagd over het nachtgebed en hij zei: "Twee bij twee en als een van jullie vreest dat de ochtend aanbreekt, laat hem dan één rak'ah bidden die zijn eerdere gebeden tot een oneven aantal maakt" Overgeleverd door beiden in de Sahihain (Al-Boekharie en Moesliem) [15], Maar het behouden van het aantal dat door de Soenna is overgeleverd, met geduld en verlenging die de mensen niet belast, is beter en vollediger. Overgeleverd door Al-Boekhari: thema van de witr-gebeden, hoofdstuk over wat er is overgeleverd over het witr-gebed, nummer (990), en Moeslim: "Boek van het gebed" van reizigers en het verkorten ervan, hoofdstuk over het nachtgebed twee bij twee en het witr-gebed één rak'ah aan het einde van de nacht, nummer (749).
Wat sommige mensen doen door buitensporig te haasten, is in strijd met wat voorgeschreven is. Als dit leidt tot het verzuimen van een verplichte handeling of een pilaar, maakt het het gebed ongeldig.
Vele imams tonen bij het verrichten van het tarawieh-gebed weinig bedachtzaamheid en dit is een onachtzaamheid van hun kant. De imam bidt immers niet louter voor zichzelf, maar tevens voor anderen. Hij vervult in wezen de rol van een voogd en het is zijn plicht het meest gepaste en heilzame te verkiezen. Geleerden hebben bovendien vermeld dat het voor een imam onwenselijk is om zo gehaast te bidden dat het de meebiddenden verhindert om datgene wat verplicht is naar behoren te verrichten.
De mensen dienen ernaar te streven om de taraweehgebeden te verrichten en deze niet te verwaarlozen door van de ene moskee naar de andere te gaan. Want degene die met de imam bidt totdat hij vertrekt, krijgt de beloning van het verrichten van een nachtgebed, zelfs als hij daarna in zijn bed slaapt.
Er is geen bezwaar tegen de aanwezigheid van vrouwen bij het taraweehgebeden, mits er geen aanleiding tot verleiding is en op voorwaarde dat zij zich kuis kleden, zonder zich opzichtig te kleden of te parfumeren.
Hoofdstuk 6: Over de Zakaat en haar voordelen.
De zakaat is een verplichting binnen de Islam – een van haar fundamenten en, na de geloofsgetuigenis en het gebed, een van haar belangrijkste pijlers. Haar verplichtend karakter wordt ondubbelzinnig bevestigd door het Boek van Allah, de Soenna van Zijn Boodschapper (vrede zij met hem), alsook door de unanieme consensus van de moslimgemeenschap. Wie het verplichtend karakter van de zakaat ontkent, is een ongelovige, afvallig van de Islam en dient tot berouw te worden gemaand; indien hij zich niet bekeert, dient hij terechtgesteld te worden. Wie echter uit gierigheid weigert haar te geven, of haar in enige mate vermindert, behoort tot de onrechtvaardigen – zij die zich de bestraffing van Allah waardig maken. Allah, de Verhevene, heeft gezegd: (En laat niet degenen die gierig zijn wat Allah hen van Zijn overvloed heeft gegeven, denken dat dit goed voor hen is. Welnee, het zal erger voor hen zijn. De dingen die zij begerig achterhouden zullen aan hun nekken vastgebonden worden als een ketting op de dag der opstanding. En aan Allah behoort de erfenis van de hemelen en de aarde en Allah is zich welbewust van alles wat jullie doen) [Al-Imran: 180] In Sahieh Al-Boekhari heeft Aboe Hoeraira (moge Allah tevreden met hem zijn) overgeleverd dat de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: "Wie door Allah rijkdom is geschonken en zijn zakaat niet betaalt, zal op de Dag des Oordeels worden geconfronteerd met een kale slang met twee giftanden, die hem op die dag zal omringen. Vervolgens zal de slang hem bij zijn kaken grijpen en zeggen: 'Ik ben jouw rijkdom, ik ben jouw schat [16]. De dappere: de mannelijke slangen en de kale: wiens hoofdhuid kaal is geworden door de overvloed aan gif. En Allah de Verhevene heeft gezegd: (En er zijn er die het goud en zilver hamsteren en het niet op de weg van Allah uitgeven – verkondig aan hen een pijnlijke bestraffing, Op de dag dat het bezit (waarop geen zakaat werd betaald) in het hellevuur zal verhit worden en waarmee vervolgens over hun voorhoofden, hun zijden en hun ruggen gestreken zal worden (op die dag zal hun worden gezegd:) “Dit is de schat die jullie voor jullie zelf gehamsterd hebben. Proef nu dan wat jullie gehamsterd hebben!) [At-Tawbah: 34-35] Overgeleverd door Al-Boekhari: "Kitab Zakaat", Bab Ithm Mani' az-Zakaat, nummer (1403).
En in Sahih Moeslim is overgeleverd door Aboe Hoeraira (moge Allah tevreden over hem zijn) dat de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: "Er is geen eigenaar van goud of zilver die zijn recht daarop niet voldoet, tenzij op de Dag des Oordeels. Dan zullen voor hem platen van vuur worden voorbereid en worden verwarmd in het vuur van de hel. Daarbij zal zijn zij, voorhoofd en rug ermee worden gebrandmerkt. Telkens wanneer de platen afkoelen, zullen ze opnieuw worden verwarmd, op een dag waarvan de duur vijftigduizend jaar zal bedragen, totdat er recht is gesproken tussen de dienaren"[17]. Overgeleverd door Moeslim: "Boek van de Zonsverduistering", Hoofdstuk over de Zonde van het Weigeren van de Zakaat, nummer (987).
De zakaat heeft vele religieuze, ethische en sociale voordelen, waaronder:
Van de religieuze voordelen zijn:
1- Het is het vervullen van een fundamentele pilaar van de Islam, waarop het geluk van de dienaar in zowel dit leven als het hiernamaals berust.
2- Het brengt de dienaar dichter bij zijn Heer en vermeerdert zijn geloof, net zoals alle vormen van gehoorzaamheid.
3- De grote beloning die voortvloeit uit de uitvoering ervan, zoals Allah de Verhevene zegt: (Allah zal de rente verwoesten en zal daden van liefdadigheid doen toenemen) [Al-Baqarah: 276]. En Allah zegt: (En wat jullie ook geven aan rente om te vermeerderen in de bezittingen van de mensen, het vermeerdert niet bij Allah. En wat jullie ook geven aan zakaat, verlangend naar het aangezicht van Allah, zij zijn degenen die hun beloning verdubbeld krijgen) [Ar-Roem:39] En de Profeet -vrede zij met hem- zei: "Wie een aalmoes geeft ter grootte van een dadel uit zuivere verdiensten en Allah accepteert alleen het zuivere, Allah zal het met Zijn rechterhand aannemen en het voor de gever laten groeien, zoals een van jullie zijn veulen opvoedt, totdat het zo groot wordt als een berg" Overgeleverd door Al-Boekhari en Moesliem [18]. Overgeleverd door Al-Boekhari: ''Boek van de Zakaat", Hoofdstuk over het geven van aalmoezen uit goede verdiensten, nummer (1410) en Moeslim: "Boek van de Zakaat", Hoofdstuk over het accepteren van aalmoezen uit goede verdiensten en hun vermeerdering, (1014).
4 – Dat Allah daardoor de zonden uitwist, zoals de Profeet (vrede zij met hem) heeft gezegd: "En liefdadigheid wist zonden uit zoals water vuur dooft"[19]. Overgeleverd door At-Tirmidhi: "Boek van het Geloof", hoofdstuk over wat is overgeleverd betreffende de heiligheid van het gebed, nummer (2616), en hij zei: Hasan Sahih. En Ibn Majah: "Boek van de Beproevingen", hoofdstuk over het inhouden van de tong tijdens beproevingen, nummer (3973).
En met liefdadigheid wordt hier zowel zakaat als vrijwillige liefdadigheid bedoeld.
En tot haar morele voordelen behoort:
1- Het plaatst de gever in de rij van de edelmoedigen en vrijgevigen.
2. Dat de zakaat vereist dat de gever medemenselijkheid en medelijden toont jegens zijn behoeftige broeders en degenen die genade tonen, worden door Allah genade geschonken.
3- Het is duidelijk dat het verlenen van financiële en fysieke hulp aan de Moslims het hart verlicht, de ziel verruimt en ervoor zorgt dat een persoon geliefd en geëerd wordt, afhankelijk van de mate van hulp die hij aan zijn broeders verleent.
4- Dat de zakaat een zuivering is van de moraal van de gever van gierigheid en afgunst, zoals Allah zegt: (Neem van hun bezittingen een aalmoes waarmee je hen zuivert en hen reinigt) [At-Tawba:103].
Van de sociale voordelen zijn:
1- Dat het voorziet in de behoeften van de armen, die in de meeste landen de meerderheid vormen.
2 – De zakaat versterkt de gemeenschap van de moslims en verheft hun aanzien. Daarom is een van de bestedingsdoeleinden van de zakaat de strijd op de weg van Allah – zoals wij, als Allah het wil, nog zullen uiteenzetten.
3- Het verwijdert de wrok en vijandigheid die in de harten van de armen en behoeftigen kunnen ontstaan. Wanneer de armen zien dat de rijken genieten van hun rijkdom zonder dat zij er iets van delen, noch weinig noch veel, kunnen zij vijandigheid en wrok jegens de rijken koesteren omdat hun rechten niet worden gerespecteerd en hun behoeften niet worden vervuld. Wanneer de rijken echter aan het einde van elk jaar een deel van hun rijkdom aan hen besteden, verdwijnen deze gevoelens en ontstaat er genegenheid en harmonie.
4- Het leidt tot de groei van rijkdom en de vermeerdering van zegeningen, zoals vermeld in de overlevering van de Profeet (vrede zij met hem) waarin hij zei: "Geen geld wordt verminderd door liefdadigheid" [20]. Ook al vermindert de aalmoes het bezit in kwantitatieve zin, zij doet het niet afnemen in zegen en toekomstige vermeerdering. Integendeel, Allah zal het vervangen door iets beters en zegen schenken in diens vermogen. Overgeleverd door Moesliem: "Boek van Goedheid en Verwantschap", Hoofdstuk over de Aanbeveling van Vergiffenis en Nederigheid, nummer (2588).
5- Dat het een verruiming en uitbreiding van rijkdom met zich meebrengt, want wanneer er iets van de rijkdom wordt besteed, breidt de kring zich uit en profiteren veel mensen ervan, in tegenstelling tot wanneer het alleen onder de rijken circuleert en de armen er niets van ontvangen.
Al deze voordelen van de zakaat wijzen erop dat de zakaat een noodzakelijke zaak is voor de hervorming van het individu en de samenleving en Glorie aan Allah, de Alwetende, de Wijze.
De zakaat is verplicht op specifieke soorten bezit, waaronder goud en zilver, mits de nisaab — het drempelbedrag — is bereikt. Voor goud bedraagt deze nisaab elf Saoedische gouden dinar en drie zevende van een dinar; voor zilver zesenvijftig Saoedische riyal aan zilver, of het equivalent daarvan in bankbiljetten. De verplichte afdracht bedraagt een kwart van een tiende (2,5%). Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen goud en zilver in de vorm van munten, ertsen of sieraden. Hieruit volgt dat de zakaat ook verschuldigd is over het gouden en zilveren sieraad van een vrouw, zodra het de nisaab bereikt, ongeacht of zij het draagt of uitleent. Deze verplichting is gebaseerd op algemene bewijzen die de zakaat op goud en zilver opleggen zonder onderscheid te maken, evenals op specifieke overleveringen die expliciet melding maken van de verplichting tot zakaat op sieraden, ook wanneer deze gedragen worden — zoals overgeleverd is door Abdellah, zoon van Amr ibn al-As (Mag Allah tevreden zijn met beiden). Een vrouw kwam naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) met haar dochter, en aan de hand van haar dochter waren twee dikke gouden armbanden. Hij vroeg haar: 'Geef je de zakaat over deze?' Ze antwoordde: 'Nee.' Hij zei: 'Zou het je verheugen als Allah je op de Dag des Oordeels met deze armbanden van vuur zou sieren?' Daarop deed ze ze af en gaf ze aan de Profeet (vrede zij met hem) en zei: 'Ze zijn voor Allah en Zijn Boodschapper.' Zei in (Boeloegh al-Maraam): Overgeleverd door de drie en zijn keten van overleveraars is sterk en omdat het voorzichtiger is en wat voorzichtiger is, verdient de voorkeur. Overgeleverd door Aboe Dawoed: "Boek van de zakaat", hoofdstuk over wat een schat is en de zakaat op juwelen, nummer (1563), At-Tirmidhi: Hoofdstukken van de zakaat, hoofdstuk over wat is overgeleverd betreffende de zakaat op juwelen, nummer (637), en An-Nasa'i: "Boek van de zakaat", hoofdstuk over de zakaat op juwelen, nummer (2479).
Van de bezittingen waarop zakaat verplicht is: handelsgoederen, waaronder onroerend goed, auto's, vee, stoffen en andere soorten bezittingen die voor de handel zijn bestemd. Het verplichte bedrag is een kwart van een tiende en men waardeert ze aan het einde van het Islamitische jaar op hun huidige waarde en geeft een kwart van een tiende daarvan, ongeacht of het minder, meer of gelijk is aan de aankoopprijs.
Wat echter bestemd is voor eigen gebruik of voor verhuur — zoals vastgoed, voertuigen, werktuigen en hetgeen daarmee verwant is — daarop rust geen zakâtverplichting; dit op gezag van het woord van de Profeet (vrede zij met hem): "Voor een moslim rust er geen verplichte liefdadigheid op zijn slaaf noch op zijn paard" [22], Echter, het is verplicht voor de huur als er een jaar voorbij is en voor gouden en zilveren sieraden zoals eerder vermeld. Overgeleverd door Al-Boekhari: "Boek van de Zakaat", Hoofdstuk Er is geen zakaat voor een moslim op zijn dienaar, nummer (1464), en Moeslim: "Boek van de Zakaat", Hoofdstuk Er is geen zakaat voor een moslim op zijn dienaar en paard, nummer (982).
Hoofdstuk zeven: Over de ontvangers van de zakaat
De ontvangers van de zakaat zijn de partijen aan wie de zakaat wordt besteed en Allah heeft Zelf hun beschrijving gegeven en Hij zei: (De aalmoezen zijn slechts voor de armen, de behoeftigen, degenen die belast zijn met de inning ervan, degenen wier harten verzoend zijn, voor de vrijkoop van slaven, degenen die schuld hebben, op de weg van Allah, en voor de reiziger. Dit is een verplichting van Allah, en Allah is Alwetend, Alwijs) [At-Tawba:60]
Deze acht soorten:
Ten eerste: De armen, dat zijn degenen die slechts een klein deel van hun behoeften kunnen vervullen, minder dan de helft. Als iemand niet genoeg heeft om zichzelf en zijn gezin een half jaar te onderhouden, dan is hij arm en moet hij genoeg krijgen om zichzelf en zijn gezin een jaar te onderhouden.
De tweede groep: de behoeftigen, zij die de helft of meer van hun levensonderhoud kunnen vinden, maar niet genoeg hebben om een heel jaar rond te komen. Hun jaarlijkse uitgaven worden aangevuld.
En als een man geen geld heeft maar wel een andere bron van inkomsten uit een ambacht, salaris of exploitatie die in zijn onderhoud voorziet, dan wordt hem geen aalmoes gegeven; vanwege de uitspraak van de profeet: "Er is geen aandeel daarin voor de rijke noch voor de sterke verworvene" [23]. Overgeleverd door Imam Ahmed (4) (224), en Aboe Dawoed: "Boek van de Zakaat", Hoofdstuk over wie de aalmoezen ontvangt, nummer (1634), en An-Nasa'i: "Boek van de Zakaat", Hoofdstuk over de vraag van de sterke verdiener, nummer (2598).
De derde: De werkers die door de algemene heerser van de staat worden aangesteld om de zakaat te innen van degenen die het verschuldigd zijn, het te verdelen onder degenen die er recht op hebben, het te bewaren en dergelijke taken. Zij ontvangen een deel van de zakaat naar gelang hun werk, zelfs als zij rijk zijn.
Ten vierde: De "moewallafa qoeloeboehoem", zij zijn de stamhoofden wiens geloof niet sterk is. Zij ontvangen een deel van de zakaat om hun geloof te versterken, zodat zij oproepers tot de Islam en goede voorbeelden kunnen zijn.
En als een persoon zwak in zijn geloof is, maar niet tot de gehoorzame leiders behoort, maar eerder tot het gewone volk, kan hij dan van de zakaat ontvangen om zijn geloof te versterken?
Sommige geleerden zijn van mening dat hij gegeven moet worden, omdat het belang van de religie groter is dan dat van het lichaam. Als hij arm is, wordt hij gevoed voor zijn lichaam, dus is de voeding van zijn hart met geloof nog belangrijker en nuttiger. Andere geleerden zijn van mening dat hij niet gegeven moet worden, omdat het belang van de versterking van zijn geloof een individueel belang is dat alleen hem aangaat.
De vijfde: De bevrijding van slaven, waaronder het kopen van slaven met zakaat en hen vrijlaten, het ondersteunen van contractslaven en het bevrijden van moslimgevangenen.
Ten zesde: De schuldenaars, zij die schulden hebben en niet in staat zijn deze af te lossen, krijgen wat nodig is om hun schulden te vereffenen, of deze nu klein of groot zijn, zelfs als zij rijk zijn in termen van levensonderhoud. Stel dat er een man is met een inkomen dat voldoende is voor zijn levensonderhoud en dat van zijn gezin, maar hij heeft een schuld die hij niet kan aflossen; dan wordt hem van de zakaat gegeven wat nodig is om zijn schuld te vereffenen. Het is niet toegestaan om de schuld van een arme schuldenaar kwijt te schelden en dit als zakaat te beschouwen.
Geleerden verschillen van mening over de kwestie wanneer de schuldenaar een ouder of kind is, of hij dan van de zakaat mag ontvangen om zijn schuld af te lossen. Het correcte standpunt is dat dit toegestaan is.
Het is toegestaan voor de eigenaar van de zakaat om naar de rechthebbende te gaan en hem zijn recht te geven, zelfs als de schuldenaar hiervan niet op de hoogte is, mits de eigenaar van de zakaat weet dat de schuldenaar niet in staat is om te voldoen.
De zevende: Op de weg van Allah, wat jihad op de weg van Allah betreft, worden de strijders voorzien van voldoende middelen uit de zakaat voor hun jihad en worden er uit de zakaat hulpmiddelen voor de jihad op de weg van Allah aangeschaft.
En een van de wegen van Allah is religieuze kennis, dus de student van religieuze kennis wordt voorzien van wat hij nodig heeft om kennis te vergaren uit boeken en andere middelen, tenzij hij over voldoende middelen beschikt om dit zelf te bekostigen.
Achtste: de reiziger in nood – dit betreft de persoon die onderweg is, maar tijdens zijn reis zonder middelen is komen te zitten. Hem komt een deel van de zakat toe, voldoende om zijn terugkeer naar het vaderland mogelijk te maken.
Dit zijn de ontvangers van de zakaat die Allah, de Verhevene, in Zijn Boek heeft genoemd en Hij heeft meegedeeld dat dit een verplichting van Hem is, voortkomend uit kennis en wijsheid. En Allah is Alwetend, Alwijs.
Het is niet toegestaan om het aan andere zaken te besteden, zoals de bouw van moskeeën of het repareren van wegen, omdat Allah de rechthebbenden specifiek heeft genoemd en deze specificatie sluit het oordeel uit voor anderen die niet genoemd zijn.
En als we deze aspecten overwegen, begrijpen we dat sommigen zelf behoefte hebben aan de zakaat, terwijl anderen nodig zijn voor de moslims. Hierdoor begrijpen we de wijsheid achter de verplichting van de zakaat, namelijk het opbouwen van een rechtvaardige, geïntegreerde en evenwichtige samenleving voor zover mogelijk. De Islam heeft de rijkdommen en de voordelen die op rijkdom kunnen worden gebaseerd niet genegeerd, noch heeft het de gierige en hebzuchtige zielen de vrijheid gegeven in hun gierigheid en verlangens. Integendeel, het is de grootste aanmoediger van het goede en de hervormer van naties. En alle lof zij Allah, de Heer der werelden.
Hoofdstuk acht: Zakaat Alfitr
Zakaat al-Fitr is een verplichting die de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) heeft ingesteld bij het verbreken van het vasten van de maand Ramadan. Abdellah ibn Omar (moge Allah tevreden zijn met hen beiden), heeft overgeleverd: “De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) heeft de Zakaat al-Fitr verplicht gesteld voor elke moslim: slaaf of vrije, man of vrouw, jong of oud.” – Overgeleverd Al-Boekhari en Moeslim [24]. Vermeld in Sahih Al-Boekhari: Boek van de Zakaat al-Fitr, Hoofdstuk over de verplichting van de Zakaat al-Fitr, nummer (1432), en in Sahih Moeslim: "Boek van de Zakaat", Hoofdstuk over de Zakaat al-Fitr voor de moslims van dadels en gerst, nummer (984).
Dit betreft één saa‘ voedsel van hetgeen door mensen als basisvoedsel wordt geconsumeerd. Aboe Sa‘ied al-Khoedri (mag Allah tevreden met hem zijn) zei: "Wij plachten in de tijd van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de dag van al-Fitr één saaʿ (vier handenvol) voedsel te geven en ons voedsel bestond uit gerst, rozijnen (gedroogde druiven), aqit (gedroogde melk) en dadels". Overgeleverd door Al-Boekhari [25]. Het is niet toegestaan om dirhams, meubels, kleding, voedsel voor dieren en andere goederen te gebruiken; want dat is in strijd met wat de Profeet (vrede zij met hem) heeft voorgeschreven. De Profeet (vrede zij met hem) zei: "Wie een daad verricht die niet in overeenstemming is met onze richtlijn, die wordt verworpen" [26]. Dat wil zeggen: het wordt niet aanvaard, maar afgewezen. Overgeleverd door Al-Boekhari: "Boek van de Zakaat al-Fitr", Hoofdstuk over de liefdadigheid vóór het feest, nummer (1439). Overgeleverd door Moeslim: "Boek van de Oordelen", Hoofdstuk over het verwerpen van ongeldige uitspraken en nieuwe zaken, nummer (1718).
"De hoeveelheid van één saa' bedraagt twee kilogram en veertig gram aan hoogwaardige tarwe. Dit is de profetische maat (as-saa‘ an-nabawiyy) waarmee de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) de Zakat al-Fitr heeft vastgesteld.
Het is verplicht Zakaat al-Fitr te voldoen vóór het Ied-gebed; bij voorkeur op de dag van Ied vóór het gebed. Het is voldoende om het één of twee dagen ervoor te geven, maar niet na het Ied-gebed, volgens de overlevering van Ibn Abbas (moge Allah tevreden met hen zijn), die zei: "De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) heeft de Zakaat al-Fitr ingesteld als zuivering voor de vastende persoon van nutteloze gesprekken en ongepast gedrag en als voedsel voor de behoeftigen. Wie het vóór het gebed geeft, het is een geaccepteerde zakaat en wie het na het gebed geeft, het is een liefdadigheid van de liefdadigheden". Overgeleverd door Abu Dawoed en Ibn Madjah[27]. Overgeleverd door Aboe Dawoed: "Boek van de Zakaat", Hoofdstuk Zakaat al-Fitr, nummer (1609), en Ibn Madjah: "Boek van de Zakaat", Hoofdstuk Sadaqat al-Fitr, nummer (1827), en Al-Moestadrak van Al-Hakim (1/409), en het is authentiek verklaard door Al-Hakim en goedgekeurd door Adh-Dhahabi.
Indien men pas na het gebed van ‘Ied op de hoogte raakt van het feest, of wanneer het tijdstip van het uitreiken ervan zich voordoet in een afgelegen gebied of een streek waar zich geen gerechtigde bevindt, dan volstaat het om de Zakaat al-Fitr alsnog na het gebed te geven, zodra men daartoe in staat is.
En Allah weet het beter, en moge Allah vrede en zegeningen schenken aan onze profeet Mohammed, zijn familie en zijn metgezellen.
Related books
All books
رسالتان موجزتان في الزكاة والصيام
من أحكام الصيام
Een korte verhandeling over de Islamitische geloofsleer.75 talenEen korte verhandeling over de Islamitische geloofsleer.
Het boek ontvouwt de fundamenten van het geloof, die het geloof in Allah, Zijn engelen, Zijn boeken, Zijn gezanten, de Laatste Dag en de goddelijke beschikking omvatten. Tevens legt het de wezenlijke beginselen bloot waaraan de moslim dient te geloven en waarnaar hij behoort te handelen. Daarbij benadrukt het de noodzaak om de band met Allah te verdiepen door de islamitische geloofsleer met volle ernst en diepgaande bezinning te doorgronden.
De Islam89 talenDe Islam
In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle Heb je jezelf afgevraagd: Wie schiep de hemelen en de aarde en alles wat daarin is? Wie heeft dit nauwkeurige, verfijnde systeem erin geplaatst?